on tour: Τζιά

Ίσως το νησί που ακούς πιο συχνά να αναφέρεται σε πρώτες ιστιοπλοϊκές εξορμήσεις φίλων σου, έχει συγκεντρώσει σκάφη, βίλες copy paste  και πολλά τζιπ για πολύ προφανείς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι είναι αρκετά κοντά στην Αθήνα. Ο δεύτερος γιατί έχει εξαιρετικές παραλίες και ο τρίτος είναι γιατί οι εν λόγω παραλίες είναι προσβάσιμες μόνο μέσω χωματόδρομου. Αξιοπρεπούς, αλλά χωματόδρομου.

Που θα μείνετε: Αν η απάντηση δεν είναι «στο σκάφος», ακούστε πολύ προσεκτικά τι έχω να σας πω. Αν θέλετε να ξεπαραδιαστείτε full θα πάτε στο Porto Kea Suites. Αν θέλετε κάτι value for money θα πάτε στα μπλε studios. Πανέμορφα, προσεγμένα, με χτιστά κρεβάτια και μπαλκόνι με θέα θάλασσα (ναι, εκεί έμεινα), αλλά 65 ευρώ το βράδυ. Αν θέλετε κάτι φθηνό αλλά descent θα πάτε στο Holiday rooms. Εξαιρετική επιλογή, ειδικά αν θέλετε να κάτσετε μέρες είναι το maison des vertes amandes με 43 ευρώ το βράδυ.

Που θα φάτε: Στην Ιουλίδα στο "Στέκι των καλοφαγάδων". Εξαιρετική μελιτζανοσαλάτα με καρύδι, παραδοσιακά βαριά σουτζουκάκια, καλό χύμα κρασί και ένας δικός τους παραδοσιακός καγιανάς που μου διαφεύγει το όνομα του. Στο Βουρκάρι θα πάτε στο Βινύλιο για ποτό και θα το συνοδεύσετε με την λεπτότατη πίτσα του. Στο Σπαθί θα φάτε στο beach bar ό,τι έχουν γιατί είναι όλα πεντανόστιμα (εκτός από το παξιμάδι του ντάκου, πάρτε άλλη σαλάτα). Στον Οτζιά θα πάτε στην Άννα, στην οποία εμείς δεν πήγαμε, αλλά έχουν πάει όλοι οι υπόλοιποι και όταν περνάγαμε είχε μονίμως κόσμο.

Που θα κολυμπήσετε: Στα Ξύλα, αν ο καιρός δεν σας κάνει νερά, στον Ορκό για πιο private μπάνιο και όπως και δήποτε στο Σπαθί. Θα φάτε όλο το χωματόδρομο στην μάπα, αλλά με το που θα φτάσετε θα σας υποδεχτεί ο Bunny ένας τέλειος γεράκος λαμπραντορ, θα ξαπλώσετε σε μονές ή διπλές ξαπλώστρες και μόλις πεινάσετε θα πάτε στο beach bar το οποίο έχει μεταμορφωθεί σε κανονικό bar restaurant, απλά δεν το περιβάλλουν τοίχοι. Και ναι, έχει και cocktails, αλλά μετά δύσκολο το βλέπω να ανεβαίνετε τον κατσικόδρομο.

Τι θα δείτε: Την Ιουλίδα…τριγυρίστε σε όλα τα στενάκια, υιοθετήστε γάτους, φτάστε αν μπορείτε και μέχρι τον Λέοντα (εγώ δεν τον βρήκα ΠΟΤΕ). Αξίζει επίσης και η θέα από την Παναγία την Καστριανή. Αν έχετε όρεξη για πεζοπορία θα περπατήσετε 1,5 ώρα και θα φτάσετε στην Αρχαία Καρθαία (και θα βουτήξετε μάλλον με το όπως είστε στην θάλασσα πριν κάνετε την βόλτα στην αρχαία πόλη).

Που θα πιείτε: Στο Βουρκάρι. Αν είναι τόσο κατάμεστο όσο φαντάζομαι high season η μόνη συμβουλή είναι όπου βρείτε να κάτσετε. Για πιο χαλαρό ποτό θα πάτε στο μπαράκι στο  Γιαλισκάρι.

Μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα: το νησί έχει αράχνες. Πολλές αράχνες. Εμένα δεν με ενοχλούν αλλά τα νόθα του spiderman βρίσκονται παντού και πλέκουν ιστούς σε χρόνο dt.

on tour:Βουδαπέστη

Πολλοί την παρομοιάζουν με το Παρίσι. Όντως μοιάζουν πολύ, αλλά η Βουδαπέστη παρόλο που δεν έχει Πύργο του Άιφελ, Μονμάρτρη και Cartier Latin, κερδίζει στα σημεία. Πολύ καθαρή, πολύ φθηνή και πολύ φιλική προς τους τουρίστες, σε γοητεύει με το που θα περάσεις την βιομηχανική της ζώνη. Πανέμορφα κτήρια, μεγάλα πεζοδρόμια, πλατείες και πάρκα, πολλές γέφυρες, αμέτρητα παγωτατζίδικα, μουσεία, μνημεία και αγάλματα με πολλή δόση χιούμορ σε κερδίζουν αυτόματα. Αυτός είναι ο πιο πλήρης οδηγός που μπορούσα να συντάξω σε 12 μέρες…Μάλλον ακολουθεί και part II σε μερικούς μήνες.

Τι θα δεις: Πάρε τα πιο ίσια και τα πιο άνετα παπούτσια που έχεις, βούτα και μια φωτογραφική μηχανή και ξαμολήσου. Από την πλευρά της Πέστης θα πας στο Κοινοβούλιο, το οποίο είναι επισκέψιμο μόνο με ξεναγό και μόνο συγκεκριμένες ώρες, αλλά θα ανακαλύψεις ότι το στέμμα τους είναι δώρο από Βυζαντινό βασιλιά, θα θαυμάσεις τον διάκοσμο και θα μάθεις γιατί οι Ούγγροι έχουν ένα φετιχισμό με το 96. Επόμενη στάση είναι η Basilica, το μοναδικό ίσως πιο ψηλό κτήριο από το Κοινοβούλιο. Θα δεις την Μαύρη Παναγία, θα θαυμάσεις το εσωτερικό του Ναού και θα ανέβεις και πάνω για να δεις πανοραμικά όλη την πόλη. Θα πας επίσης και στο Μέγαρο Μουσικής τους, θα ανέβεις στο Ζιγκουράτ, θα μπεις στον λαβύρινθο με τους θάμνους και θα πας και στην δίπλα πλατεία την οποία έχουν κάνει σαν πλώρη καραβιού και θα σαχλαμαρίσεις ασύστολα τόσο αναπαριστώντας την κλασική σκηνή του Τιτανικού, όσο κάνοντας βλακείες με τα γύρω αγάλματα. Επίσης θα επισκεφτείς το Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών και την Συναγωγή, θα κόψεις βόλτες στην Εβραϊκή Συνοικία και θα δεις και την όπερα. Ανάμεσα στην Βούδα και στην Πέστη βρίσκεται το Margaret island, όπου θα πας είτε για πικ νικ, είτε για να νοικιάσεις όποια ποδοκίνητη χαζομάρα σου κάνει κέφι για να το γυρίσεις ολόκληρο. Επίσης θα χαζέψεις το show με το σιντριβάνι. Από την πλευρά της Βούδας θα πας στο Gellert Hill, και να το λέει η καρδιά σου στην Citadella, θα πας να ξεποδαριαστείς την Παλιά Πόλη όπου θα επισκεφτείς και τον Λαβύρινθο, την φυλακή στην οποία ήταν φυλακισμένος ο Κόμης Δράκουλας για μια 12ετία, το Fisherman’s Bastion και την εκκλησία του st. Matthias.

Που θα ψωνίσεις: Αν πετύχεις την WAMP θα σου έλεγα να πας κατ ευθείαν εκεί και να κάνεις μια αρκετά καλή κατάθεση. Είναι ένα event στο οποίο πάνε μαγαζιά αλλά και designers και πουλάνε τα πράγματα τους μία ή δύο Κυριακές τον μήνα. Κατά τα άλλα πολύ φθηνό και χαριτωμένο είναι το alapdarab, καθόλου φτηνό αλλά με πολύ ιδιαίτερα ρούχα είναι το bejuska, πολύ ωραία ρούχα και πολύ προσιτά για designer έχει η Marianna Herrhofer, ενώ για πολύ φθηνά και ωραία κοσμήματα θα πας στην Zituccia κοντά στο Κοινοβούλιο. Στην Αγορά θα πας για πάπρικες, φλιτζάνια, value for money δερμάτινες τσάντες και σακίδια, καθώς και για τις ξύλινες μπιζουτιέρες που δεν ανοίγουν με κανέναν εμφανή τρόπο. Μαγνητάκια αξίζει να αγοράσεις από κάποιον designer (wamp) γιατί τα συμβατικά μαγαζιά τα έχουν ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ και δεν είναι και πρωτότυπα. Δεν θα φύγεις επίσης χωρίς tokaji και «αίμα του ταύρου» στην βαλίτσα σου. Από τα περίφημα παλιατζίδικα τους ξεχώρισα το ολοκαίνουργιο Szimpla. Υπόγειο, πανέμορφο, με γυαλικά, πλεχτά πουφ, παλιούς καθρέφτες, δοκιμαστικούς σωλήνες (!) και παλιά ξύλινα gadgets για να κάνεις μπορντούρες στον τοίχο(τα τελευταία δυστυχώς μόνο προς ενοικίαση).

Πού θα φας: Στο δρόμο για κάτι φθηνό και νόστιμο θα πας στο eat the street στην Vamhaz korut για την πιο νόστιμη και φθηνή σούπα. Κάθε μέρα φτιάχνουν 4-5 σούπες τις οποίες γράφουν στα παράθυρα του μαγαζιού και τις πουλάνε περίπου στο 1,5 ευρώ. Στην ίδια λογική έχουν στήσει και λίγο παρακάτω το eat the street pasta στο οποίο πουλάνε μακαρονάδες για το ευτελές ποσό των 2,5 ευρώ περίπου. Επίσης του δρόμου, αλλά όχι κακόφημο, είναι το Zinc, μπεργκεράδικο-καντίνα, σε πολύ καλή περιοχή, πάντα με κόσμο και με θανατηφόρες πατάτες. Σε μια κάθετο της Vaci (από την πλευρά της Πέστης) θα βρείτε και ένα χασάπικο/εστιατόριο. Μαρινάρουν σε διαφορετικές μαρινάδες κοτόπουλο, χοιρινό και αν δεν απατώμαι και μοσχάρι, διαλέγεις, στο ψήνουν εκείνη την ώρα και για να ψηθεί πιο σωστά το πατικώνουν με παλιό σίδερο(αυτό της γιαγιάς με τα κάρβουνα) και διαλέγεις συνοδευτικά και σάλτσες. Σύνολο 5-7 ευρώ.  Για να φάτε πιο άνετα την μακαρονάδα σας και να δώσετε κάτι τύπου 5-7 ευρώ, θα πάτε στο Vapiano όπου φτιάχνουν επιτόπου την μακαρονάδα που θα τους ζητήσετε και εσείς φεύγετε με το δισκάκι σας και ψάχνετε να βρείτε τραπέζι να κάτσετε. Το ωραιότερο chicken paprikash το έχει στο For Sale. Οι μερίδες είναι τεράστιες, το προσωπικό ευγενέστατο και έχει και ένα υπερτεράστιο μπολ φιστίκια σε κάθε τραπέζι για να σας κόψει την πείνα μέχρι να έρθει το κυρίως. Στο τέλος γράψτε κι εσείς ένα σημειωματάκι και κολλήστε το στον τοίχο μαζί με τα τόσα άλλα που το έχουν επενδύσει εσωτερικά στην κυριολεξία. Εξαιρετικό φαγητό σε ένα πιο luxurious περιβάλλον έχει το Chefs Café με ευγενέστατους παλιάς κοπής σερβιτόρους που τραβάνε καρέκλες, βοηθάνε να φορέσεις παλτά και σε πιάνουν από το χέρι να κατέβει το ένα και μοναδικό σκαλάκι τους. Το αγαπημένο μου εστιατόριο στην Βουδαπέστη όμως ήταν το Dzungel. Θα διαλέξετε αν θα καθίσετε στην αίθουσα των πειρατών, του ωκεανού, της ζούγκλας ή της Σαχάρας και θα διαλέξετε φαγητά τα οποία είναι εμπνευσμένα από τα αντίστοιχα φυσικά τοπία. Αν θέλετε να παραγγείλετε κατάλογο φαγητού στα ελληνικά (!) και να δείτε live show μονομαχίας θα πάτε στον Λανσελότο.

Που θα πιείτε καφέ/χυμό/τσάι/ένα ρόφημα βρε αδερφέ: Ξεκινάω από το αγαπημένο μου, το οποίο όμως λειτουργεί μόνο από την άνοιξη και μετά, το καφέ στην Magyar utca, στην γωνία ενός πανέμορφου κηπάκου, το οποίο σερβίρει ωραία λεμονάδα, κατιτίς ελαφρύ για φαγητό και το βράδυ κρασιά, σαγκρίες και cocktails. Για πρωινό θα πάτε στο Mozaic, έχει τσάγια, κέικ, γλυκά και English και American breakfast σε έναν πολύ ζεν χώρο (στον πάνω όροφο), όπου μπορείς να κάτσεις σε μαξιλάρες και να ρεμβάζεις επ’ άπειρον. Για γλυκό και καφέ σε τραπεζάκι έξω θα πάτε στο Bluebird Café, όπου θα δοκιμάσετε μια από τις ωραιότερες τούρτες red velvet, ενώ για πιο μυσταγωγική και ήρεμη κατάσταση θα πάτε στο 1000 teas. Απέναντι από το Κοινοβούλιο άνοιξε μόλις ένα καφέ-ανθοπωλείο,  (!?!) το οποίο έχει συμπαθητικά πράγματα, αλλά και τεράστια τζαμαρία από την οποία χαζεύεις έξω τον κόσμο για ώρες.

Που θα πιείτε: Φυσικά σε κάποιο ruin bar. Το πιο γνωστό είναι το Szimpla, το οποίο είναι τεράστιο, σχεδόν χαοτικό, αλλά η μουσική δεν βαράει και το cocktail είναι πάμφθηνο. Πολύ ωραίο και με πολύ φθηνή σαγκρία είναι και το Szatyor από την πλευρά της Βούδας το οποίο έχει και φαγητό. Πολύ ωραίο μου φάνηκε αλλά δεν κάτσαμε και το Cirkusz, το οποίο είχε και ενδιαφέροντα κατάλογο φαγητού σε πολύ καλές τιμές.

Τι άλλο θα κάνετε: Θα πάτε να μουλιάσετε στα λουτρά. Θα φάτε από τον δρόμο  kurtos kalacs (τσουρεκοειδές παραδοσιακό τους), θα φάτε παγωτό από την Fragola,  θα κάνετε παραδουνάβια ποδηλατάδα και δεν θα μάθετε γρι ουγγρικά.

Food on the go:2014 edition

Έχω να γράψω για το φαγητό στο πόδι τουλάχιστον 3 χρόνια. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Καινούργια μαγαζιά έχουν ανοίξει, κάποια έκλεισαν και κάποια αποδείχθηκαν σταθερές αξίες στον κόσμο του street food. Αυτός είναι ο ενημερωμένος κατάλογος του ανθρώπου που πεινάει και θέλει να φάει. ΤΩΡΑ.
Επιβίωσαν:
Repeat: το αγαπημένο μου κουλούρι γεμιστό με μερέντα(το απόξω είναι φύλλο,όχι ψωμί)με περιμένει ακόμα κάθε πρωί που έχω τις μαύρες μου/εφυγα βιαστικά από το σπίτι/θέλω κάτι γλυκό για να μην δαγκώσω κανέναν. Μερικές απολαύσεις είναι απλές. Ψωμί και σοκολάτα. Αχχχ!!!
Ιωνία: Όλοι μα ΟΛΟΙ πάνε για το πεϊνιρλί. Και έχουν δίκιο. Αλλά το κορυφαίο σαντουιτς λαχανικών τους είναι ιδανική επιλογή αν πεινάς τωρα,αλλά έχεις και καλό φαί στο σπίτι. Το ψωμάκι είναι ζύμη πεϊνιρλί,τα λαχανικα σχεδόν αλάδωτα κ αν το ζητήσετε το ζεσταίνουν κιόλας στον ξυλόφουρνο(τα χω ξαναγράψει αυτά).
Ελληνικόν ταχυφαγείον: επιτέλους έμαθα το όνομα του!!πάνω στην Κολοκοτρώνη(που μου γινε κ hip τρομάρα της) μια μαμά και μια κόρη φτιάχνουν την καλύτερη παντόφλα νουμερο 39 που μπορείτε να φάτε μέρα. Φρέσκα κρέατα,ωραίο ψωμάκι κ ΠΟΛΥ καυτερη σως(μην κάνετε καμια βλακεία και δεν βάλετε γιαουρτι,καήκατε κυριολεκτικά). Ανοιχτό μέχρι τις 6 το απόγευμα το πολύ.
Μαμ: Κιμαδόπιτα κ μόνο κιμαδόπιτα. Ο πιο περίεργος άνθρωπος του κόσμου (η γλυκιά μου μανούλα) εξακολουθεί να τρώει από εκεί όταν κατεβαίνει κέντρο. Πολλά χρόνια παράδοση και σταθερή ποιότητα. Ο,τι πιο safe για να μην καταληξετε στα επείγοντα.
Βρώμικο Μιχαλακοπούλου: Δεν το απατάω για καμία άλλη καντίνα στον κόσμο. Το καλύτερο σαντουιτς με κοτομπουκιές ever!!κλέψτε και το σκαμνακι που κουβαλάει η γιαγιά σας στην εκκλησία,καθίστε αναπαυτικά κ παρακολουθείστε την μισή Αθήνα να τρώει. Δυστυχως την μισή που δεν θέλετε να δείτε.
Άριστον: πίτα με κοτοπουλο,μανιτάρια κ μουστάρδα. Αν δεν την πετύχετε πάρτε την μανιταρόπιτα. Δεν είναι ότι πιο ελαφρύ μπορείτε να φάτε,αλλά είναι τόσο αμαρτωλά νόστιμο που του το συγχωρείς.
Άρτιστον: Τα καλύτερα πολύσπορα της Αθήνας. Με μεγάλη διαφορά από τον επόμενο. Δοκιμάστε επίσης όλες τις γεύσεις κριτσινιών με καρότο,ελιά κλπ κλπ. Ονειρεμένα.
Προστέθηκαν:
Quick pleasure: Το πόσο αγαπάω τα μαγαζιά που μπορούν να σου προσφέρουν εύκολα κ γρήγορα μακαρόνια δεν το φαντάζεστε. Το quick pleasure ανοιξε στο Γκάζι πριν 2 χρόνια κ μας έσωσε από την μονομανία του σουβλακίου. Στρώνει κ πιο εύκολα το στομάχι.
Mirch: Χαμηλά στην Ερμού,το ινδικό σουβλάκι τους είναι τεράστιο,παμφθηνο κ χορταστικό. Και νόστιμο. Προσωπικά θα το ήθελα με λιγότερο ή καθόλου κρεμμύδι. Για τα υπόλοιπα πιάτα του προτείνω να κάτσετε σε κάνα τραπεζάκι κ να φάτε σαν άνθρωποι. Αν βρείτε.
Falafellas: Τα λατρεύω τα φαλάφελ, οπότε καταχάρηκα όταν άνοιξε μαγαζί που η επιβίωση του βασίζεται αποκλειστικά σε αυτά. Ακόμα περισσότερο χάρηκα γιατί άνοιξε στην Αιόλου που την περιδιαβαίνω συχνά πυκνά. Αυτό που δεν είχα υπολογίσει είναι το πόσος κόσμος εκτός από μένα λυσσάει για φαλάφελ. Έχει ουρά ΠΑΝΤΑ αλλά η αναμονή αξίζει τον κόπο. Σερβίρει 4 πράγματα μόνο: φαλάφελ,κεφτεδάκια, χούμους και ταμπουλέ. Στηθείτε στην ουρά με παρέα και πάρτε τα όλα. Αν βρουν και 1 πατέντα για να κάθεσαι κάπου να φας επιτόπου,θα τους περιμένω κάθε μέρα να ανοίξουν σαν το ημιαδέσποτο του body shop.

Μονοήμερη: Τατόι

Οι μόνες εικόνες που έχουμε δει οι περισσότεροι είναι από ενα ρεπορταζ που δείχνει το πλιάτσικο που είχαν κάνει την δεκαετία του 80 και για το γεγονός ότι ο Κοκός το διεκδικούσε με πάθος πολλά χρόνια λέγοντας οτι είναι το σπίτι του...με 30 στρέμματα κήπο!!Τώρα που η Πεντέλη έχει καεί και έχει χτιστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου, είναι δύσκολο να φανταστείς ότι κάποτε ήταν ένα πυκνό δάσος,με ψηλα δέντρα και γρασίδι. Τα θερινά ανάκτορα του Τατοϊου όμως, είναι τα τελευταία 30 στρέμματα που το έχουν διατηρήσει και μπορεί κάποιοι να το χρησιμοποιούν σαν βοσκοτόπι(κι όμως υπάρχουν βοσκοί και πρόβατα ακόμα στην Αττική), αλλά είναι το ωραιότερο πάρκο που έχουμε...

Τι θα δείτε: Τους τάφους των βασιλέων. Είναι στην κορυφή ενός λόφου εκεί που ήταν κάποτε τα τείχη της αρχαίας Δεκέλειας. Θα το αναγνωρίσετε από το εκκλησάκι(το οποίο φυσικά είναι κλειστό). Οι τάφοι είναι διάσπαρτοι γύρω από το εκκλησάκι και είναι ένα μάθημα ιστορίας στο fast forward. Ο διάδοχος που πέθανε απο δάγκωμα μαιμούς,ο βασιλόπαις που ήταν επίτροπος της Κρήτης και είχε παντρευεί μια Βοναπάρτη, ένα μωρό που πέθανε μηνών και μέλη της οικογένειας που παντρεύτηκαν Γιουγκοσλάβους κ Άγγλους ευγενείς,είναι τα trivia που μπορεί να ανακαλύψει κανείς. Το άλλο αξιοθέατο το οποίο έχουν φροντίσει να επισημάνουν κιόλας τώρα τελευταία με πινακίδες είναι οι βοηθητικοί χώροι του κτήματος. Ελαιοτριβείο,βουτυροποιείο,κελάρι και σταύλοι είναι εξαιρετικό δείγμα κατ αρχήν αυτάρκειας και κατα δεύτερον αρχιτεκτονικής γιατί είναι πετρόχτιστα,με ιδιαίτερες σκεπές που συναντώνται στις βόρειες χώρες. Κάπου εκει βρίσκονται ρημαγμένα και τα αυτοκίνητα του κτήματος, απο φορτηγά μέχρι λιμουζίνες. Τα ανάκτορα είναι κλειστά και περιφραγμένα με ένα γλυκύτατο σκυλάκι μέσα από τον φράχτη. Αν κατεβείτε τα σκαλάκια προς τους κήπους θα δείτε την μαρμάρινη κρήνη με τον λέοντα και ακριβώς από κάτω τους κήπους. Έχουν ήδη αρχίσει οι διαδικασίες αποκατάστασης των κτηρίων και ελπίζω να γίνουν σύντομα επισκέψιμα.

Που θα φάτε: Υπάρχουν διάφορες ταβέρνες τριγύρω,η πιο γνωστή είναι ο Λεωνίδας, με εξαιρετική θέα η Θέα και ο Αγ.Μερκούριος, αλλά εμείς σαν εναλλακτικοί (ανάποδοι) άνθρωποι πήγαμε στο μαγαζί με το μεγαλύτερο τζάκι της περιοχής. Στην χασαποταβέρνα ο Λάμπρος. Το signature dish του είναι τα παϊδάκια. Το τζατζίκι του είναι έξτρα ενισχυμένο ενώ έχει και εξαιρετική χορτόπιτα. Αν δεν θέλετε παϊδάκια έχει μαλακή και ζουμερή μοσχαρίσια γάλακτος. Για γλυκο φέρνει χαλβά σιμιγδαλένιο(αν έφερνε μωσαϊκό θα τον παντρευόμουνα),οπότε αν δν σας αρέσει αρχίστε να σκέφτεστε που θα πάτε για γλυκό μετά. Extra tip: επειδή η τουαλέτα είναι έξω από το μαγαζί πλύντε τα χέρια σας πριν μπείτε μέσα γιατί αν ζεσταθείτε από το τζάκι μετα δύσκολα θα ξεκουνιέστε.

Που θα πάτε βόλτα για την χώνεψη: Στη λίμνη Μπελέτσι. Ένας βούρκος είναι,μην φανταστείτε, αλλά έχει πάπιες και χήνες και κουνελάκια και περιφραγμένα ελαφάκια...και ενα σκυλάκι να τα φυλάει όλα αυτά!!