on tour: Μήλος

Η Μήλος ήταν για πολλά χρόνια στην λίστα που έχω βάλει την Μύκονο, την Πάρο, την Σαντορίνη και την  Ίο. Δηλαδή στη λίστα με τα νησιά που δεν θέλω να πάω. Γενικά αποφεύγω τα μέρη που πάνε όλοι, κυρίως ζευγαράκια και φωνακλάδες, μονίμως ημιμεθυσμένοι έφηβοι, μπας και περισώσω ότι έχει απομείνει από την ψυχική μου υγεία και διασφαλίσω την σωματική ακεραιότητα των προαναφερθέντων. Επειδή όμως οι συγκυρίες είναι πολύ ύπουλες, κατέληξα με ένα δωρεάν αεροπορικό εισιτήριο στα χέρια, μόνο τρεις μέρες στην διάθεση μου και μια φωτογραφία του Σαρακήνικου απέναντι μου, οπότε με συνοπτικές διαδικασίες άρθηκε το εμπάργκο στο νησί και, σε αντίθεση με την Σκιάθο και την Ρόδο, είναι η πρώτη φορά που δεν το μετάνιωσα.

Πως θα πάτε: Για σύντομες διακοπές συμφέρει να πάτε με αεροπλάνο γιατί η διάρκεια ταξιδιού είναι μόνο 35 λεπτά. Για περισσότερες μέρες αλλά και μεγαλύτερη άνεση κινήσεων μάλλον συμφέρει να πάτε με πλοίο και το όχημα σας.

Πως θα μετακινηθείτε: Με αμάξι ή γουρούνα ή buggy ή μηχανή. Όπως σε κάθε κυκλαδονήσι που σέβεται τον εαυτό του τα ΚΤΕΛ περισσότερο θα σας εκνευρίσουν παρά θα σας εξυπηρετήσουν και τα ταξί είναι πανάκριβα. Αν δεν πάρετε δικό σας μέσο, με λίγη έρευνα αγοράς θα βρείτε όχημα σε αρκετά καλή τιμή. Μάλιστα, ήταν η χαμηλότερη τιμή ανά ημέρα που έχω κλείσει ποτέ για ενοικιαζόμενο αμάξι σε νησί.

Που θα μείνετε: Ευτυχώς, πλέον τα περισσότερα νησιά έχουν αξιοπρεπή καταλύματα σε πολύ λογικές τιμές. Την περίοδο που πήγαμε εμείς με 25-30 ευρώ το βράδυ υπήρχαν πολλές επιλογές στον Αδάμαντα, στα Πολλώνια και στο Παλαιοχώρι.

Που θα κολυμπήσετε: Όπου μπορέσετε και όπου προλάβετε. Το νησί έχει άπειρες παραλίες και ακόμα και α Αν οι άνεμοι είναι βόρειοι προτιμήστε την Φυρίπλακα, που είναι πολύ όμορφη και αρκετά μεγάλη. Απομονωμένη αλλά με πολύ μεγάλες πέτρες είναι η Τράχηλα, ενώ ο Καστανάς έχει εξαιρετικά χρώματα, ωραίες πετρούλες να μαζέψετε και συνήθως ησυχία. Εμείς που έχουμε το συννεφάκι να ρίχνει καταιγίδες πάνω μας πετύχαμε Ιταλούς. Πολλούς Ιταλούς. Με πολλά πιτσιρίκια. Ωραία παραλία είναι και η Αλογόμαντρα που από την μία έχει άμμο και από την άλλη βράχο σαν του Σαρακήνικου. Κλασσικές παραλίες που προτείνουν όλοι οι τουριστικοί οδηγοί είναι ο Παπάφραγκας, η Αχιβαδολίμνη, το Τσιγκράδο (αν θέλετε να κάνετε και αναρρίχηση πριν και μετά το μπάνιο σας) και το Παλαιοχώρι. Δυσπρόσιτες (τα γραφεία ενοικιάσεων σας αποτρέπουν ευθέως να πάτε με τα αμάξια τους) είναι ο Άγιος Ιωάννης, τα Θειορυχεία και οι Τρειάδες. Στο Κλέφτικο μπορείτε να πάτε μόνο με καραβάκι (25-35 ευρώ το άτομο, για να είστε προετοιμασμένοι).
ν είναι η μία δίπλα στην άλλη είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους. Αν πετύχετε καλό καιρό (όχι βοριά) θα κολυμπήσετε στο Σαρακήνικο και θα περπατήσετε μέσα στις σπηλιές.

Που θα φάτε: Στα Γλαρονήσια για τον κύριο που είναι σαν τον καπετάνιο φίλο του Τεν Τεν και πιάνει κουβέντα με όλο τον κόσμο λέγοντας αστεία και κερνώντας γκράπα (τσίπουρο). Το μαγαζί είναι καθαρό, οι τιμές ελαφρώς αυξημένες αλλά οι μερίδες τίμιες και το κρέας καλοψημμένο. Στην Μέδουσα στα Μαντράκια για χταποδάκι λιαστό και γαρίδες φρέσκιες. Πανάκριβο, αλλά τα θαλασσινά ήταν ολόφρεσκα και πεντανόστιμα, η εξυπηρέτηση άμεση και θέα απλά το απόλυτο γαλάζιο. Στις Φάτσες, που βγάζουν τραπεζάκια έξω σε μια δροσερή αυλή. Έχει και ζωντανή μουσική με πρόγραμμα από παλιά λαϊκά, υποστηρίζουν το κίνημα του slow food, κάνουν εξαιρετικές πατάτες σαν τσιπς με τυρί και δυόσμο, τίμιο ντάκο και πολλά μεζεδάκια. Σημείωση με βαρύνουσα σημασία: το μόνο μαγαζί που είδαμε να γεμίζει κυρίως από ντόπιους. Πολύ κατόπιν εορτής μάθαμε ότι υπάρχει και ένα ταβερνάκι το οποίο σερβίρει φαγητό ψημμένο μέσα στην άμμο ή σε ξυλόφουρνο, πρόκειται για το Sirocco και παρόλο που δεν πήγα, έμπιστες πηγές μου είπαν ότι αξίζει τον κόπο.

Που θα φάτε γλυκό: Τον Παλαιό τον ανακαλύψαμε με την αλάνθαστη μέθοδο "ακολουθάμε πιτσιρίκι που τρέχει να πάρει γλυκό και το βροντοφωνάζει σε όποια θειά πάει να το σταματήσει". Εκεί θα δοκιμάσετε την παραδοσιακή καρπουζόπιτα αλλά και μηλόπιτα με σταφίδες και καρύδια (φλαούνες), κάτι απίστευτα αμυγδαλωτά καλυμμένα με ψημμένο αμύγδαλο και τα πιο ωραία σμυρνέικα κουλουράκια που έχω φάει απέξω. Στα "Παραδοσιακά εδέσματα" εκτός από παγωτό, δικά τους ζυμαρικά και γλυκό κουφέτο κάνουν και ένα άκρως δελεαστικό γαλακτομπούρεκο, αλλά θα πρέπει να το πάρετε στο χέρι γιατί δεν έχουν τραπεζάκια να κάτσετε.

Που θα πιείτε ποτό: Το νησί έχει πάρα πολλές επιλογές για όλα τα γούστα. Εγώ, όμως, λύσσαξα που δεν πήγα στο Bacalico στην Πλάκα που μου άρεσε τόσο, μα τόσο πολύ. Μικροσκοπικό, προσεγμένο και ήσυχο.

Που θα ξετινάξετε ότι έχει απομείνει από το budget σας: Στο Φασκόμηλο στον Αδάμαντα. Οκ, το έχει μια γνωστή μου, αλλά αυτό μέτρησε μόνο στο να πάω να της πω ένα "γεια". Μου άρεσε γιατί δεν είναι το κλασσικό μαγαζάκι με τα τουριστικά. Έχει ωραίες κούπες και τσαγιέρες, έξυπνα γκαντζετάκια (εγώ πήρα βεντουζάκια για να ξεχωρίζεις τα ποτήρια), τούρκικες πετσέτες, αλλά και μπαχαρικά, σαπούνια και κρέμες από μικρούς Έλληνες παραγωγούς. Σε ένα εργαστήριο στην Πλάκα που ένας κύριος φτιάχνει μοντέρνα minimal κεραμικά μόνος του (ειδικά τα μαγνητάκια του μου άρεσαν πάρα πολύ). Θα τον αναγνωρίσετε, έχει ένα γωνιακό μαγαζί κοντά στο Δίπορτο και από την μικρή βιτρίνα της μιας πλευράς, φαίνεται το εργαστήριο του. Στο μαγαζάκι στην οδό Κατακομβών στην Πλάκα με το χειροποίητο ξύλινο αλογάκι. Όνομα δεν θυμάμαι, αλλά το μαγαζί ήθελα να το σηκώσω ολόκληρο. Στο Pliatsiko στο Κλίμα που το χει ένας ευγενέστατος ζεν ρασταφάρι και θα πάρετε ξύλινες καρτ ποστάλ και μαγνητικό ημερολόγιο.

Τι θα δείτε: Τις Κατακόμβες, το ηλιοβασίλεμα από το Κάστρο (ή αν δεν αντέχουν τα πόδια σας από την αυλή του Αη Γιάννη στην Πλάκα) και τα σύρματα στο Κλίμα και στο Μαντράκι. Τα σύρματα είναι στην ουσία αμπάρια για τις βάρκες, από πάνω έχουν το σπίτι και μπροστά γλίστρα για να μπαίνει η βάρκα στο νερό. Από τα πιο ωραία ψαροχώρια που έχω δει.

Τι άλλο μπορείτε να κάνετε: Να Επισκεφτείτε το Οινοποιείο του Κωσταντάκη στα Πολλώνια, όπου το κρασί φτιάχνεται σε σπηλιές. Επίσης, μπορείτε να πάρετε από τα Πολλώνια το καραβάκι και να περάσετε στην Κίμωλο.

Τέλος, μην φύγετε από το νησί χωρίς να δοκιμάσετε πιταράκια.

on tour: Λέσβος

Από πολύ μικρή είχα την τάση να συμπαθώ μόνο όσους ξέρουν να περνάνε καλά και να δίνουν ακόμα και στην πιο απλή καθημέρινη συνήθεια την "μεγαλοπρέπεια"  που της αρμόζει. Πάντα χάζευα στο καφενείο της θείας μου όποιον παππού έκλεινε τα μάτια στην πρώτη γουλιά του ελληνικού, στριφογύριζε σχεδόν στοργικά τις χάντρες του κομπολογιού του και έπαιζε τάβλι με περίσκεψη σκακιστή. Κι αν οι Κυκλάδες πέφτουν μακριά από την Λέσβο, δεν έχει και πολύ σημασία. Παρατηρώντας τότε αυτά τα παππούδια να πίνουν ιεροτελεστικά το ούζο τους, δεν γινόταν να μην εκτιμήσω την γενέτειρα του.

Πως θα πάτε: Με αεροπλάνο. Θα χάσετε 35 λετπά από την ζωή σας μέσα στο αεροπλάνο και μερικά παραπάνω ευρώ από την τσέπη σας αλλά θα κερδίσετε 10 ώρες και 25 λετπά παραπάνω διακοπών, θα γλιτώσετε όλη την ταλαιπωρία και την φασαρία του πλοίου και θα οργώσετε κεφάτοι το (αρκετά μεγάλο) νησί.

Πως θα μετακινηθείτε: Με αμάξι. Οι αποστάσεις είναι υπερβολικά μεγάλες, οπότε παπάκια και γουρούνες αποκλείονται, μηχανή μεγάλου κυβισμού δύσκολα θα βρείτε νοικιάρικη, οπότε δια της ατόπου απαγωγής το αμάξι κερδίζει.

Που θα μείνετε: Εξαρτάται από το πόσα άτομα είστε και τι θέλετε να κάνετε. Αν είστε μεγάλη παρέα έχετε υπόψιν ότι νοικιάζονται αρκετά σπίτια ολόκληρα σε αρκετά καλές τιμές, αλλά τα περισσότερα είναι σε μικρά χωριά. Αν δεν είστε μπούγιο, καλύτερα να μείνετε Μυτιλήνη, Ερεσσό ή Μόλυβο, έτσι ώστε όταν γυρίζετε από την θάλασσα, να μην έχετε να κάνετε ολόκληρο ταξίδι μετά για να φάτε ή να πιείτε το ποτό σας.

Που θα κολυμπήσετε: Από τις καλύτερες παραλίες του νησιού είναι η παραλία της Ερεσσού, τεράστια με το νησάκι στην μέση, για να τεστάρετε και τις κολυμβητικές σας αντοχές. Πολύ πιο μικρή και οικογενειακή είναι η παραλιά του Αγιου Ερμογένη, αλλά έχει ωραία νερά. Εξαιρετική είναι και η Φανερωμένη, κοντά στο Σύγρι, η οποία είναι επίσης ικανών διαστάσεων, αλλά έχει μόνο ενα beach bar κι αυτό ήσυχο. Αρκετά καλή είναι και η παραλία των Μιστεγνών, αλλά είχε πολύ κύμα και δεν την τιμήσαμε σωστά.

Που θα φάτε: Στην Ερεσσό θα πάρετε πίτσα στο Parasol. Αφενός το κολύμπι και το τάβλι ανοίγουν την όρεξη και αφετέρου δεν γίνεται να πιείτε το απογευματινό σας μοχίτο ξεροσφύρι. Στον Αγιο Ερμογένη θα φάτε στην μοναδική ταβέρνα της παραλίας, με το ευστοχο logo "τρως καπιταλιστικά, πληρώνεις κομμουνιστικά" τυπωμένο στις μπλούζες των υπαλλήλων. Έκτος από τα θαλασσινά, μην παραλείψετε να παραγγείλετε γκιουζλεμέδες και κολοκυθάκια τηγανητά (σερβίρονται ξεροψημμένα με τυρί). Στην παραλιά των Μιστεγνών, στο τελευταίο ταβερνάκι. Εξαιρετικό χταπόδι και κολοκυθοανθοί γεμιστοί. Στην Συκαμνιά θα φάτε στην Μουριά του Μυριβήλη με δύο προϋποθέσεις: αφενός θα αντέξετε το θέαμα των ζωντανών αστακών στο ενυδρείο την ώρα που θα καταβροχθίζετε τα συγγενή τους είδη και αφετέρου δεν θα πάρετε τζατζίκι. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ενώ οι μερίδες του είναι ικανοποιητικές το τζατζίκι στη μερίδα είναι ελάχιστο. Στην Αχλαδερή θα φάτε στο πρώτο ταβερνάκι που θα συναντήσετε πάνω στην θάλασσα. Δοκιμάσαμε αγριογαρίδες και ήταν απλά φανταστικές, οι κανονικές γαρίδες ήρθαν με συνοδεία ήδη χτυπημένου λαδολέμονου, ενώ το καλαμάρι ήταν σωστά ψημμένο και η φάβα σπιτική. Μέσα στην Μυτιλήνη πολύ καλός και πολύ οικονομικός είναι ο Ρεμπέτης στην Επάνω Σκάλα. Επειδή είμαστε παμφάγα και δεν ντρεπόμαστε γι αυτό πήραμε και κρεατικά και θαλασσινά και ήταν εξίσου σωστά ψημμένα και δεν υστερούσε κανένα σε ποιότητα, πραγμα πολύ σπάνιο. Ενθουσιάστηκα με το κοτόπουλο γιατί ήταν από τα πιο ζουμερά που έχω φάει, ενώ από τα άλλα πιάτα ξεχώριζαν οι γκιουζλεμέδες, τα ντολμαδάκια, το καλαμάρι και το μπιφτέκι. Επίσης στην Μυτιλήνη, πολύ κοντά στο Λιμεναρχείο είναι ένα καθαρόαιμο ψητοπωλείο, ο Χρήστος. Αν και είχαμε ακούσει πολύ καλά λόγια για το t-bone steak του, αποφασίσαμε ότι δεν πεινάγαμε τόσο πολύ και πήραμε μια μερίδα γύρο χοιρινό, μια μερίδα γύρο κοτόπουλο και μια μερίδα μπιφτέκι γεμιστό (που και να πεινάγαμε). Ο γύρος κοτόπουλο ήταν ψημμένος επι τόπου στο μαντέμι και ήταν μαλακός, ζουμερός και νόστιμος, ενώ πραγματικά μπορώ να γράψω ωδή για το μπιφτέκι του. Ήρθε ένα ορθογώνιο μονομπλοκ μοσχαρίσιου κιμά γεμιστό με τυρί, πιπεριά και ντομάτα και έτρωγες και ένιωθες την ευτυχία να σε ποτίζει. Από ότι κατασκοπεύσαμε τους διπλανούς, τα σουβλάκια του είναι απλά τεράστια, κάτι το οποίο εκτιμώ αφάνταστα σε μαγαζί με καλά κρέατα.

Που θα πιείτε: Αν για κάποιο λόγο δεν σας φτάσει το ούζο που θα συνοδεύσει σχεδόν όλες τις γαστριμαργικές σας επιλογές (προτείνω Σαμαρά, Γιαννατσή και το πιο mainstream Βαρβαγιάννη Μπλε), μπορείτε πάντα να συνεχίσετε για ένα ποτάκι ακόμα. Αν είστε Ερεσσό θα ξημεροβραδιάζεστε στο Parasol. Κάνει πολύ καλά cocktail, ο χώρος σε εμπνέει να κάτσες εκει για πάντα/ να τον αγοράσεις/να ζητήσεις να σε υιοθετήσουν, ενώ αν είστε σε κοινωνική φαση θα γνωρίσετε και τους μισούς τουρίστες του νησιού. Κοντά στο αεροδρόμιο υπάρχουν και τα Kohilia. Ακολουθείστε την συμβουλή μου και αποφύγετε τους κρεββατοκαναπέδες γιατί θα παγώσετε. Πολλές επιλογές σε cocktail, τα περισσότερα πειραγμένα, ακόμα και το κλασσικό Zombie, ενώ μου κίνησε την περιέργεια το cocktail με το αγγούρι και το ροζ πιπέρι και αυτό με το τριμμένο μπισκότο στα χείλη του ποτηριού (ονόματα ποτών μην περιμένετε να θυμηθώ, αυτά δεν γίνονταν ούτε τις καλές μέρες).

Που θα φάτε παγωτό: Στο Sugar House. Δοκιμάστε παγωτό σουσάμι ή προτιμήστε μια πλούσια πραλίνα ή θυμηθείτε τα νιάτα που φάγατε στα θερινά σινεμά με μια γρανίτα φράουλα.

Που θα ψωνίσετε: Η Μυτιλήνη είναι λίγο μεγάλη, οπότε συγχωρείστε μου την ασάφεια και προσπαθείστε να βγάλετε άκρη με τις γενικές μου οδηγίες. Ενδιαφέρον είναι το κοσμηματοπωλείο στην Σκάλα Συκαμνιάς. Είναι αρκετά καλόγουστο και ενημερωμένο. Πιο τουριστικά, αλλά εξίσου καλόγουστα πράγματα θα βρείτε σε Ερεσσό και Μόλυβο, ενώ στην Μυτιλήνη έχει πιο αστικά μαγαζιά. Αφού χάζεψα όπως ήταν αναμενόμενο, όλες τις βιτρίνες των κοσμηματοπωλείων, εξεπλάγην ευχάριστα μετρώντας τα βιβλιοπωλεία που υπάρχουν, ενώ ερωτεύτηκα ένα παιδικό βιβλιοπωλείο/παιχνιδάδικο κοντά στην Επάνω Σκάλα που είχε τις πιο τέλειες παιδικές τσάντες ζωάκια και νευρίασα που δεν είμαι στο κατάλληλο ηλικιακό γκρουπ για να τις αγοράσω για τον εαυτό μου.

Τι θα δείτε: Έχει πολλά πράγματα. Αρχιτεκτονικό και ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα κάστρα και τα παλιά αρχοντικά. Το κάστρο του Μολύβου, που κατατάσσεται εύκολα στα 10 πιο εντυπωσιακά κάστρα που έχω δει στην Ελλάδα, σπίτι μιας λευκής κουκουβάγιας και της οικογένειας της, και το κάστρο της Μυτιλήνης, αρκεί να μην σας βαράει ο ήλιος όταν θα πάτε. Εντυπωσιακά είναι τα αρχοντικά μέσα στην πόλη της Μυτιλήνης και στον δρόμο προς το αεροδρόμιο. Αν θέλετε να δείτε μνημεία της ελληνορθόδοξης πίστης, προτιμήστε την εκκλησία του Αγίου Θεράποντα και το Μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ, εμείς είδαμε πολύ ενδιαφέρουσες εκκλησίες, δυστυχώς μόνο απέξω, περνώντας από τον Μεσαγρό και κάπου κοντά στην Μόρια. Αν θέλετε να δείτε οθωμανικά μνημεία προσανατολιστείτε προς το Γενί Τζαμί και το Τσαρσί Χαμάμ, που είναι έτσι κι αλλιώς σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους στο κέντρο της Μυτιλήνης. Μεγάλο ενδιαφέρον πρέπει να παρουσιάζει και το Απολιθωμένο Δάσος, το οποίο όμως έχω πάρει απόφαση ότι θα επισκεφθώ μόνο αν βρεθώ στο νησί άνοιξη, οπότε μέχρι στιγμής παραμένει ευσεβής πόθος.

Γενική συμβουλή: Να πάτε στο νησί έχοντας μια άνεση χρόνου. Είναι μεγάλο νησί, με πολλές παραλίες, τεράστιες αποστάσεις και πολλά αξιόλογα μέρη να θαυμάσετε. Είναι κρίμα να τα κάνετε όλα βεβιασμένα, γιατί αν κάτι μου έμαθαν οι παππούδες του καφενείου είναι ότι όταν βιάζεσαι, δεν απολαμβάνεις.

on tour: Κύθηρα

Το νησί που δεν ανήκει πουθενά. Διοικητικά ανήκει στην Αττική. Γεωγραφικά μας έμαθαν ότι ανήκει στο Ιόνιο. Αρχιτεκτονικά και πολιτιστικά έχει κάνει το δικό του κράμα με στοιχεία από Αιγαίο, Ιόνιο και Πελοπόννησο. Χαρακτηρίζεται από απότομες εναλλαγές τοπίου, έχει απίστευτες παραλίες, ποτάμια, καταρράκτες, έντονη βλάστηση, επιβλητικό κάστρο και μακρά ιστορία καθώς ήταν πάντα αντικείμενο διαμάχης λόγω της στρατηγικής γεωγραφικής του θέσης.

Πώς θα πάτε: Αν έχετε τις ψυχικές αντοχές, θα πάρετε το πλοίο από τον Πειραιά. Κάνει μόνο 11 ώρες. Επειδή εγώ ή θα είχα πέσει στην θάλασσα και θα το πήγαινα κολυμπώντας ή θα είχα δείρει όλο το πλήρωμα μετά το πρώτο 4ωρο, αυτή την λύση την απέρριψα πανηγυρικά. Οι άλλες 2 λύσεις είναι το αεροπλάνο (αν έχετε λεφτά και δεν έχετε αμάξι), που σας προσγειώνει σχεδόν στο μισάωρο ή οδικώς μέχρι Νεάπολη και μετά καραβάκι το οποίο κάνει καμιά ώρα. Προτίμησα την δεύτερη λύση, με διανυκτέρευση στην Νεάπολη (στο Ε-ξαι-ρε-τι-κό Αϊβαλί στο οποίο μπούκαρα τυχαία με όλο μου το θράσος), η οποία νομίζω ότι ήταν και ιδανική γιατί φτάνεις ξεκούραστος, αλλά με δικό σου μέσον (και βενζίνη από την Σπάρτη, στα Κύθηρα την πληρώνεις με το αίμα σου).

Τι θα δείτε: Οπωσδήποτε το κάστρο στην Χώρα. Με ένα μικροσκοπικό αλλά πολύ προσεγμένο μουσείο, απίστευτη θέα και κατατοπιστικά info points. Από κει θα μετρήσετε τα εκκλησάκια στους πρόποδες του κάστρου και μετά θα πάτε να τα δείτε και από κοντά. Αν θυμάμαι καλά είναι 11, με πιο εντυπωσιακό το μισοβουλιαγμένο που έχει έκθετες τις τοιχογραφίες του στον καιρό αλλά και στον επισκέπτη. Επόμενο σημείο είναι η Παλαιόχωρα, η παλιά πρωτεύουσα των Κυθήρων την οποία αφάνισε στην κυριολεξία από τον χάρτη ο Μπαρμπαρόσα, μισθωμένος από τους Οθωμανούς. Επιβλητική τοποθεσία, ερείπια που σου προκαλούν ανατριχίλα ακόμα και αν δεν ξέρεις πως από αυτή την απόβαση δεν έμεινε κανένας επιζών και αρκετά εύκολο μονοπάτι. Οι Πιτσινάδες είναι ένα χωριουδάκι στο οποίο ζούσαν οι ευγενείς του Βυζαντίου, είναι ένας μικροσκοπικός παραδοσιακός οικισμός με ωραία πλακόστρωτα και παραδοσιακά σπίτια. Αξίζει μια βόλτα. Οι καταρράκτες της Νεράιδας στον Μυλοπόταμο είναι άλλο ένα σημείο το οποίο πρέπει να δείτε. Μαζί με τον πολύ καλά διατηρημένο νερόμυλο του Φιλιππή, είναι τα δύο πιο εύκολα προσβάσιμα αξιοθέατα της περιοχής. Αν έχετε το κατσίκι μέσα σας πάρτε το μονοπάτι που οδηγεί στο Καλάμι (ωραία παραλία, μας είπανε), θα δείτε πιο ερειπωμένους νερόμυλους, απίστευτα ξέφωτα και ρυάκια και αν σας βαστάει θα πάτε μέχρι το Καλάμι. Το Σπήλαιο της Αγίας Σοφίας με το σχεδόν άθικτο φρέσκο του 17^ου αιώνα είναι επισκέψιμο με ξεναγό και παρόλο που η είσοδος τσούζει λίγο (5 ευρώ), σε αποζημιώνει. Η Κάτω Χώρα είναι ένας ακόμα μεσαιωνικός οικισμός στον οποίο θα διαθέσετε γύρω στα 15 λεπτά από την ζωή σας, με την σκεπή μιας εκκλησίας να έχει γκρεμιστεί και να σας αποκαλύπτει παράξενα σχέδια σε πράσινο φόντο. Η γέφυρα του Καντουνίου επίσης συγκαταλέγεται στα must see, όπως και η εκκλησία των Μιτάτων, η οποία καταστράφηκε μαζί με την πλατεία του χωριού σε έναν σεισμό. Στον υπόλοιπο (ελάχιστο) χρόνο που θα σας απομείνει αν ακολουθήσετε κατά γράμμα τις οδηγίες μου, θα σας χρησιμεύσουν τα παρακάτω.

Που θα μείνετε: Δεν σας λέω που έμεινα εγώ που να μου κάνετε φάλαγγα (ναι,ήταν τόσο καλό). Γενικά αποφύγετε τα full τουριστικά μέρη όπως η Αγία Πελαγία, ο Αυλαίμονας και το Καψάλι (ειδικά αν δεν είστε Γερμανός τουρίστας στην ώριμη φάση της ζωής σας), εγώ θα προσανατολιζόμουν προς Κάλαμο, Μυλοπόταμο ή Λιβάδι.

Που θα φάτε: Αν ο έρωτας περνάει από το στομάχι, τα Κύθηρα έχουν τα φόντα να γίνουν μια βαθιά αγάπη. Εν ολίγοις σκάσαμε στο φαί. Θα πάτε στην Φιλιώ στον Κάλαμο και θα παραγγείλετε όπως και δήποτε τυρόψωμο και πράσινη κολοκύθα σαλάτα, μετά ότι πιάτο ημέρας έχει. Στα Μιτάτα θα φάτε στον Μιχάλη. Το πικάντικο κοτόπουλο με τις φρέσκιες τηγανητές πατάτες το λάτρεψα, όπως επίσης και τα τηγανητά τυροπιτάκια του (γενικά η χαρά της χοληστερίνης, αλλά δεν πτοούμαστε). Στον Ποταμό θα φάτε στον Πανάρετο, δεν έχω tips, ότι παράγγειλα το τσάκισα. Για φρέσκο ψάρι και αστακομακαρονάδα θα πάτε στον Σωτήρη στον Αυλαίμονα, ενώ στον Πλάτανο στον Μυλοπόταμο θα φάτε μπαμπάτσικη τυρόπιτα, φανταστική μελιτζανοσαλάτα, σωστά ψημένα κρέατα και το τοπικό λουκάνικο. Όλα σας τα γεύματα θα τα συνοδεύετε με αρικαρά, τον οποίο θα αγοράσετε για την Αθήνα από το οινοποιείο του Στρατηγού.

Που θα πλατσουρίσετε: Κατ αρχήν πριν ξεκινήσετε για την παραλία θα πρέπει να δείτε κατά που φυσάει ο άνεμος. Κυριολεκτώ. Αν πάτε σε παραλία που την φυσάει ο αέρας εκτός από την αναπόφευκτη πάλη με τα κύματα θα αντιμετωπίσετε και ότι μπορεί να φέρει στο διάβα σας η ανοιχτή θάλασσα. Δεν θέλετε. Πολύ ωραίες παραλίες είναι το Καλαδί (για μένα η καλύτερη, άξιζε τα απελπιστικά πολλά σκαλιά του ανεβοκατεβάσματος), η Φυρή Άμμος (αμέσως επόμενη στην λίστα μου, τεράστια παραλία με μπορντώ βότσαλα), η Λαγκάδα και ο Λορέτζος. Δυσπρόστιτες αλλά πολύ όμορφες είναι ο Άγιος Νικόλαος και οι Φούρνοι. Τεράστια και με σημεία να απομονωθείς αλλά και beach bar είναι η Κομπονάδα, ενώ η Λίμνη Παλαιόπολης είναι σταθερή αξία για τους ελεύθερους campers. Από την άλλη πλευρά του νησιού πολύ ωραία παραλία είναι ο Άγιος Λευθέρης, που όμως έχει αρκετό περπάτημα σε ένα όχι και τόσο εύκολο μονοπάτι. Για όσους δεν είναι για τέτοια, προσφέρεται η παραλία Λυκοδήμου, ακριβώς εκεί που τελειώνει ο δρόμος.

Τι θα φέρετε μαζί σας από εκεί: Αρικαρά και φατουράδα. Ο αρικαράς είναι τοπικός οίνος, ημίγλυκος και πίνετε παγωμένος. Η φατουράδα είναι τοπικό ηδύποτο που γίνετε με ρακή, ζάχαρη, κανέλα και γαρύφαλλο. Είναι λίγο δυνατό, αλλά δεν βαριέσαι!! Τα τοπικά γλυκά είναι μια παραλλαγή των σαμουσάδων, αλλά δεν με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Αν βρείτε από γνωστό σας κάποιον καλό παραγωγό να πάρετε όσους τόνους μέλι αντέχετε να κουβαλήσετε.

Με τι άλλο μπορείτε να το συνδυάσετε: Μπορείτε πολύ εύκολα να περάσετε και μια βόλτα από την Ελαφόνησο, ίσα για να βουτήξετε στον Σίμο. Εναλλακτικά, μπορείτε να κατευθυνθείτε προς Μονεμβασιά. Από αξιοθέατα αξίζει να επισκεφθείτε τα σπήλαια κοντά στην Νεάπολη, ενώ αν δεν έχετε πάει ποτέ, είναι ιδανική ευκαιρία να πάτε στον Μυστρά, φροντίστε μόνο αν πάτε καλοκαίρι 12-4 το μεσημέρι να είστε κάπου με σκιά.

on tour: Πάτμος

Η Πάτμος είναι ένα νησί το οποίο παίρνει στο κεφάλι σου μυσταγωγικές διαστάσεις εάν δεν έχεις πάει. Και τις διατηρεί, (μην πω τις ενισχύει) και αφότου πας. Το εμβληματικότερο σημείο αναφοράς του νησιού είναι το Μοναστήρι. Είχε, έχει και θα έχει τεράστια επιρροή, πολιτιστική, θρησκευτική, τουριστική, οικονομική, ακόμα και πολιτική. Μάλλον είναι και αυτό που το γλίτωσε από την άναρχη δόμηση και τις καταπατήσεις και έσωσε τον χαρακτήρα του. Είναι από τα νησιά που πας, και ξαναπάς, και ξαναπάς. Τόσο όμορφη.

Που θα μείνετε: Οι περισσότερες επιλογές καταλυμάτων είναι στην Σκάλα, έχουν κανονικές τιμές, είναι βολικό σαν σημείο και η Σκάλα είναι όμορφη και έχει ζωή. Αμέσως επόμενος σε πληθώρα καταλυμάτων είναι ο Γροίκος, στον οποίο δεν πάτησα καν, οπότε δεν μπορώ να εκφέρω άποψη.

Που θα φάτε: Στην Λότζα, ανάλογα με το τι ώρα θα πάτε και το τι περιλαμβάνει το ξενοδοχείο που κλείσατε. Έχει συμπαθητικά γλυκά, καλό φαγητό, ωραίες σαλάτες και φανταστικές ομελέτες για πρωινό (όπως εύλογα συμπεράνατε, ριζώσαμε εκεί μέσα). Ωραία, ενισχυμένη ομελέτα είχε και το Μπαλκόνι, λίγο πιο πάνω, η οποία συνοδευόταν με εξαιτερικό ψωμί. Καλή εντύπωση μας έκανε και το σουφλέ σοκολάτας, τόσο για το μέγεθος, όσο και για την γεύση του. Εναλλακτικά για πρωινό/σνακ θα δοκιμάσετε και την παραδοσιακή τυρόπιτα από όποιον φούρνο σας γεμίσει το μάτι. Για θαλασσινά θα πάτε στο Τρεχαντήρι, στην Σκάλα. Ό,τι μας έφερε ήταν ολόφρεσκο, σωστά ψημένο, τεράστιο σε μερίδες και η τιμή σχεδόν αστεία. Για κρεατικά, αμπελοφάσουλα αλλά και σαγανάκι φλαμπέ θα πάτε στον Λεωνίδα, λίγο πιο πάνω από την Λάμπη. Παίζει να έχει και την ωραιότερη μοσχαρίσια μπριζόλα που έχω φάει έξω. Τιμές Αθήνας, αλλά αξίζει τον κόπο. Για κουνέλι στιφάδο και άλλα μαγειρευτά θα πάτε στον Πανάγο στον Κάμπο, όπου αν είστε τυχεροί θα τον ακούσετε να μιλάει με ευχέρια σε 2-3 διαφορετικές γλώσσες, ανάλογα με την εθνικότητα των συνδαιτημόνων.

Που θα κολυμπήσετε: Όπου προλάβετε. Τα νερά είναι πεντακάθαρα και οι παραλίες υπέροχες. Ξεκινάμε: Αν έχετε όρεξη και κουράγια για μισή ωρίτσα περπάτημα σε μονοπάτι (εδώ θα τονίσω ότι εγώ δεν είχα, αλλά θυσιάστηκα για την παρέα) θα πάτε στην Ψιλή Άμμο. Είναι τόσο όμορφη που με το που φτάσαμε σταμάτησα να γκρινιάζω. Μεγάλη, με ψιλή άμμο που βουλιάζει το πόδι απολαυστικά μέσα της και με ιδανικά γαλάζια νερά, σε προδιαθέτει να χαλαρώσεις σε σημείο που νομίζεις ότι είσαι κάπου στην Καραϊβική, μόνος σου, με όλα τα προβλήματα σου λυμένα. Μετά τα μαζεύεις και αρχίζει η ανηφόρα. Στην ακρούλα εκτός από campers έχει και κάτι γυμνιστές, οπότε αν είστε πουριτανοί/έχετε μαζί σας παιδάκια/σας νοιάζει αυτή η πληροφορία τελοσπάντων, μην φάτε όλο τον κατσικόδρομο για να ξενερώσετε. Μια άλλη παραλία στην οποία πρέπει να πάτε είναι η Λάμπη. Όχι μόνο γιατί είναι ο Λεωνίδας από πάνω της, αλλά γιατί έχει τις πιο όμορφες, παράξενες πέτρες που έχεις δει σε παραλία. Έχουν βάλει και πινακίδα ότι όποιος τις μαζεύει διώκεται ποινικά. Πας λοιπόν κα βλέπεις ένα ασπρο-γκρι χαλίκι και τους θεωρείς ηλίθιους, μετά σου πέφτει νερό/πατάς με βρεγμένο πόδι από την θάλασσα και συνειδητοποιείς ότι αυτό το χαζό χαλίκι έχει χρώματα πολλά, βαθιά και παράξενα και θες να καταβρέξεις όλη την παραλία. Οργανωμένη παραλία με άνετες ξαπλώστρες είναι η Πέτρα, στην οποία ιδανικά θα πάτε να αράξετε μετά την κατάβαση από την Ψιλή Άμμο (μετά από τέτοια ταλαιπωρία δικαιούστε λίγο pampering) με ένα μικρούλι κομμάτι βατού χωματόδρομου. Μια άλλη μεγάλη παραλία είναι το Λιβάδι Γερανού, όπου αν αντέχετε θα κολυμπήσετε και μέχρι το νησάκι όπου έχει ένα ξωκλήσι και κάνα δύο πρόβατα, αλλά είναι πολύ ήσυχα. Στις Δίδυμες θα εκπλαγείτε από το πόσο διαφορετικές είναι μεταξύ τους ενώ από πάνω μοιάζουν ολόιδιες. Στην πρώτη έχει κροκάλες, ελάχιστο ίσκιο κι ένα κρυμμένο παραλιάκι δίπλα. Στην δεύτερη έχει ίσκιο, δροσιά, χαλίκι και χώμα. Προσωπικά, την δεύτερη προτίμησα. Οργανωμένη με άμμο beach bar και ίσκιο είναι το Αγριολίβαδο, ιδανική αν θέλετε να ξεμείνετε στην παραλία όλη μέρα και να λιώσετε, ακόμα κι αν μαζί σας έχετε παιδάκια, σκυλάκια ή παλιμπαιδίζοντες φίλους. Για την ακρίβεια, ειδικά άμα έχετε μαζί σας κάποιον από τις παραπάνω κατηγορίες.

Που θα βολτάρετε: Αδιαμφισβήτητα στον Μοναστήρι. Άσχετα με τον βαθμό των θρησκευτικών σαν φρονημάτων μπαίνετε σε ένα μεσαιωνικό κάστρο και νομίζετε ότι έχει σταματήσει ο χρόνος. Το Σπήλαιο της Αποκάλυψης κόβει στην κυριολεξία την ανάσα, ενώ θα χάσετε την αίσθηση του χρόνου χαζεύοντας τα εκθέματα του μουσείου. Στην Χώρα θα χαθείτε στα σοκάκια όπως επιβάλλεται χαζεύοντας παλιά αρχοντικά. Στην Σκάλα οι ρυθμοί είναι λίγο πιο έντονοι, θα ψωνίσετε και το κατιτίς σας, αλλά είναι εξίσου όμορφη.

Extra tip: Στην έξοδο της Μονής υπάρχει μαγαζάκι που πουλάει εικόνες φτιαγμένες εξ ολοκλήρου από κερί. Ιδανικό δώρο για πιστούς συγγενείς. 

on tour: Κύθνος

Το έτερο νησί στο οποίο πάνε όλοι με ιστιοπλοικά, επίσης γνωρίζει μεγάλη τουριστική άνοδο τα τελευταία χρόνια. Πολύ κοντα στην Αθήνα, πολλές παραλίες και ακόμα αρκετά γραφική για να περάσεις καλά.

Που θα μείνετε: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε τα ξενοδοχεία, γιατί στο booking και στο tripadvisor εμφανίζουν ελάχιστα. Πιο συγκεντρωμένα είναι στο site του δήμου Κύθνου. Από κει και πέρα διαλέγετε ανάλογα με το τι θέλετε και σε τι περίοδο πάτε. Οι Κυθνοικίες είναι καθαρές και ήσυχες (εγώ εκεί έμεινα) και σε πολύ λογικές τιμές. Το ομορφότερο ξενοδοχείο, αλλά τσιμπημένο και μέσα στο Λιμάνι είναι η Contseta. Συμπαθητικά επίσης είναι το Porto Klaras και το Guardiero, αλλά για τιμές πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί τους.

Που θα φάτε: Στο «Χάρτινο Καράβι» στην Δρυοπίδα. Λύσσαξα που όταν είχα πάει μόλις είχε κλείσει για χειμώνα. Να πάτε εσείς, να φάτε μέχρι να σκάσετε να μου φύγει το απωθημένο. Προσεγμένο, πεντακάθαρο, καλές τιμές και απεριόριστη θέα. Αξιοπρεπέστατο είναι και το σουβλατζίδικο στην Χώρα, το οποίο δοκίμασα παρόλο που δεν κάνω τέτοια πειράματα συνήθως και έμεινα πολύ ευχαριστημένη. Την καλύτερη σπανακόπιτα που έχω φάει (έχω μαμά Ηπειρώτισσα και υψηλά standards, αυτή ήταν καλύτερη και από της μαμάς μου) την κάνει η κυρία Φλώρα Κοζαδίνου στην Χώρα. Το μαγαζί της λέγεται Πανοχώρι και όσο θα μείνετε εκεί θα περνάτε τουλάχιστον 1 φορά την ημέρα να φάτε κάτι. Πίτες και γλυκά όλα χειροποίητα. Δοκιμάστε όλες τις πίτες και πάρτε μαζί σας να κερνάτε στην Αθήνα αμυγδαλωτά με ωμό και αμυγδαλωτά με ψημμένο αμύγδαλο.

Που θα πλατσουρίσετε: Εκτός από τις κλασσικές επιλογές Κολώνα και Κανάλα, εξαιρετικές είναι και η Σκύλου και τα Ποτάμια για τα οποία θα φάτε γερό χωματόδρομο και λίγο περπάτημα σε μονοπατάκι. Πολύ όμορφη, λίγος χωματόδρομος και καθόλου κατάβαση είναι και η παραλία Αγ.Σώστης.

Που θα βολτάρετε: Έκτος από τα στενάκια της Χώρας τα οποία είναι όπως οφείλουν (στενά και ανηφορικά) να πάτε και να περπατήσετε την Δρυοπίδα σχεδόν ολόκληρη. Πανέμορφη και με θέα. Γραφικός οικισμός τον οποίο πρέπει να δείτε είναι και η Αγ. Ειρήνη λίγο μετά τα Λουτρά.  Στα Λουτρά θα πάτε για μια χαλαρή βόλτα το βράδυ και τον Μέριχα θα τον δείτε όταν πάτε και όταν φεύγετε. Αρκεί.

on tour: Τζιά

Ίσως το νησί που ακούς πιο συχνά να αναφέρεται σε πρώτες ιστιοπλοϊκές εξορμήσεις φίλων σου, έχει συγκεντρώσει σκάφη, βίλες copy paste  και πολλά τζιπ για πολύ προφανείς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι είναι αρκετά κοντά στην Αθήνα. Ο δεύτερος γιατί έχει εξαιρετικές παραλίες και ο τρίτος είναι γιατί οι εν λόγω παραλίες είναι προσβάσιμες μόνο μέσω χωματόδρομου. Αξιοπρεπούς, αλλά χωματόδρομου.

Που θα μείνετε: Αν η απάντηση δεν είναι «στο σκάφος», ακούστε πολύ προσεκτικά τι έχω να σας πω. Αν θέλετε να ξεπαραδιαστείτε full θα πάτε στο Porto Kea Suites. Αν θέλετε κάτι value for money θα πάτε στα μπλε studios. Πανέμορφα, προσεγμένα, με χτιστά κρεβάτια και μπαλκόνι με θέα θάλασσα (ναι, εκεί έμεινα), αλλά 65 ευρώ το βράδυ. Αν θέλετε κάτι φθηνό αλλά descent θα πάτε στο Holiday rooms. Εξαιρετική επιλογή, ειδικά αν θέλετε να κάτσετε μέρες είναι το maison des vertes amandes με 43 ευρώ το βράδυ.

Που θα φάτε: Στην Ιουλίδα στο "Στέκι των καλοφαγάδων". Εξαιρετική μελιτζανοσαλάτα με καρύδι, παραδοσιακά βαριά σουτζουκάκια, καλό χύμα κρασί και ένας δικός τους παραδοσιακός καγιανάς που μου διαφεύγει το όνομα του. Στο Βουρκάρι θα πάτε στο Βινύλιο για ποτό και θα το συνοδεύσετε με την λεπτότατη πίτσα του. Στο Σπαθί θα φάτε στο beach bar ό,τι έχουν γιατί είναι όλα πεντανόστιμα (εκτός από το παξιμάδι του ντάκου, πάρτε άλλη σαλάτα). Στον Οτζιά θα πάτε στην Άννα, στην οποία εμείς δεν πήγαμε, αλλά έχουν πάει όλοι οι υπόλοιποι και όταν περνάγαμε είχε μονίμως κόσμο.

Που θα κολυμπήσετε: Στα Ξύλα, αν ο καιρός δεν σας κάνει νερά, στον Ορκό για πιο private μπάνιο και όπως και δήποτε στο Σπαθί. Θα φάτε όλο το χωματόδρομο στην μάπα, αλλά με το που θα φτάσετε θα σας υποδεχτεί ο Bunny ένας τέλειος γεράκος λαμπραντορ, θα ξαπλώσετε σε μονές ή διπλές ξαπλώστρες και μόλις πεινάσετε θα πάτε στο beach bar το οποίο έχει μεταμορφωθεί σε κανονικό bar restaurant, απλά δεν το περιβάλλουν τοίχοι. Και ναι, έχει και cocktails, αλλά μετά δύσκολο το βλέπω να ανεβαίνετε τον κατσικόδρομο.

Τι θα δείτε: Την Ιουλίδα…τριγυρίστε σε όλα τα στενάκια, υιοθετήστε γάτους, φτάστε αν μπορείτε και μέχρι τον Λέοντα (εγώ δεν τον βρήκα ΠΟΤΕ). Αξίζει επίσης και η θέα από την Παναγία την Καστριανή. Αν έχετε όρεξη για πεζοπορία θα περπατήσετε 1,5 ώρα και θα φτάσετε στην Αρχαία Καρθαία (και θα βουτήξετε μάλλον με το όπως είστε στην θάλασσα πριν κάνετε την βόλτα στην αρχαία πόλη).

Που θα πιείτε: Στο Βουρκάρι. Αν είναι τόσο κατάμεστο όσο φαντάζομαι high season η μόνη συμβουλή είναι όπου βρείτε να κάτσετε. Για πιο χαλαρό ποτό θα πάτε στο μπαράκι στο  Γιαλισκάρι.

Μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα: το νησί έχει αράχνες. Πολλές αράχνες. Εμένα δεν με ενοχλούν αλλά τα νόθα του spiderman βρίσκονται παντού και πλέκουν ιστούς σε χρόνο dt.

on tour: Λέρος

Ένας συνοπτικός οδηγός για το τι θα κάνετε στην Μάλτα του Αιγαίου.

1) Θα ηρεμήσετε. Θέλετε δεν θέλετε. Έτσι κι αλλιώς σχεδόν από όπου σταθείς βλέπεις θάλασσα.

2) Θα ανεβείτε στο Κάστρο και μετά θα πάτε στον προφήτη Ηλία να δείτε πως ένα βλήμα (με την κυριολεκτική εννοια του όρου) γίνεται καμπάνα.

3)Θα πάτε στην Αγιά Κιουρά και θα δείτε την εκκλησία που έφτιαξαν και εικονογράφησαν οι πολιτικοί κρατούμενοι με προτροπή του Μανώλη Γλέζου. Μετά θα πάτε να βουτήξετε στην παραλία ακριβώς από κάτω.

4)Θα πάτε σε 2 ακόμα εκκλησάκια. την Παναγία την Καβουράδαινα και τον Άγιο Ισίδωρο (το εκκλησάκι που συνδέεται με το νησί με μια μακριά στενή τσιμεντένια λωρίδα και πάντα νομίζατε ότι είναι κάπου στις Κυκλάδες)

5)Θα επισκεφτείτε την στοά που έγινε μουσείο για την μάχη της Λέρου. Όσο πρέπει creepy, όσο πρέπει φοβιστικό, καθίστε να δείτε και το βιντεάκι στο τέλος (προσοχή τα πνιχτά γέλια ακούγονται και όχι δεν είναι αυτός που μιλάει ο Κώστας Πρέκας).

6)Θα πάτε στο Ράδιο για να δείτε ζωφραφισμένα στους τοίχους χιτλερικά σύμβολα (αυτό με τον αετό και την σβάστιγκα ακόμα το βλέπω στον ύπνο μου).

7)Θα λιώσετε στο Zephyros beach bar στα 2 λισκάρια (αν καβατζώσετε και αιώρα δίπλα από το κύμα δεν σας χωνεύω ήδη).

8)Θα θαυμάσετε την αρχιτεκτονική στο Λακκί με τα στρογγυλεμένα κτήρια και τους προκλητικά για νησί ρυμοτομημένους και φαρδείς δρόμους.

9)θα φάτε λέρικη τυρόπιτα και πουγκάκια από το Παραδοσιακόν.

10)Θα χαζέψετε τα αρχοντικά και θα χαθείτε στα στενάκια της πόλης που έτσι κι αλλιώς δεν έχει διακριτούς οικισμούς.

Μετα τον Must δεκάλογο ας πάμε σε κάτι πιο πρακτικό.

Που θα φάτε: Στο cult σουβλατζίδικο "Υπάρχω" κοντά στο δημαρχείο, το οποίο φυσικά και παίζει εκτός από Στελλάρα και Στράτο Διονυσίου και Μανώλη Αγγελόπουλο και όλους τους μεγάλους λαϊκούς βάρδους εκείνης της γενιάς. Τα τραπεζάκια απέναντι φυσικά και έχουν πλαστική λευκή καρέκλα. Σουβλάκι τίμιο, service παραδοσιακό ελληνικό (με το πάσο μας). Γαριδομακαρονάδα στο Πέτρινο στο Λακκί. Η μία χοταίνει άνετα δύο άτομα, με λευκή σάλτσα και μανιτάρια και τεράστιες φρέσκιες γαρίδες. Συγκαταλέγεται στις 3 κορυφαίες γαριδομακαρονάδες που έχω φάει και ακόμα και τώρα που γράφω μου προκαλεί σιελόρροια. Τονοσαλάτα όπωσδήποτε στον Τζούμα (με μπόλικο ψωμί) και ότι άλλο θέλετε. Το κύμα σκάει δίπλα στα πόδια σας και χαζεύετε τα βαρκάκια που πηγαινοέρχονται. Βρίσκεται στο Παντέλι όπου επίσης βρίσκεται και το καφενείο με πολύ καλό φαί και πολύ νορμάλ τιμές (αλλά το καφενείο είναι πανω στον δρόμο, δν βλέπει θάλασσα). Εξαιρετικοί ψαρομεζέδες, μικρό και συμμαζεμένο μαγαζί, αλλά καλοκαίρι πρέπει να κάνετε κράτηση (και να το πετύχετε και ανοιχτό). Για μεσημεριανό κλαμπ, μακαρονοσαλάτα ή σαλάτα με κοτόπουλο στο Zephyros. Από την Λέρο μπορείτε να περάσετε και στην βραχονησίδα Αρχάγγελος, όπου έχει ανοίξει η ταβέρνα Στίγμα. Η μεταφορά είναι δωρεάν, αλλά πρέπει να συνεννοηθείτε με την ταβέρνα για να κάνετε και κράτηση. Εκεί θα φάτε εξαιρετικό τηγανητό χταπόδι, πιπεριές Φλωρίνης γεμιστές με φέτα και αν είστε τυχεροί δικό τους χειροποίητο κοντοσούβλι.

Που θα πλατσουρίσετε: Δέν ξέρω αν το παμε, στα Δυο Λισκάρια...Έκτος από αυτό η Αγια Κιουρά, τα Κόκκινα, Ο Μπλεφούτης, η Γούρνα, Ο Βρομόλιθος και τα Άλιντα είναι καλές παραλίες. Από τα Λισκάρια μπορείτε να περάσετε με βαρκάκι στον Κρυφό (είναι δωρεάν και την έχει βάλει το τελευταίο εστιατόριο στην σειρά, θα συνεννοηθείτε εκεί), ωραία παραλία με γαλαζοπράσινα νερά, από τις ελάχιστες που δεν είχαν τσιμεντώσει οι Ιταλοί στον Β παγκόσμιο Πόλεμο και διαθέτει ομπρέλες, ξαπλώστρες και beach bar που προσφέρει και μεσημεριανό.

Που θα πιείτε: Στην Αγία Μαρίνα στον Μύλο cocktails με θέα  την θάλασσα, τον μύλο που είναι κυριολεκτικά βουτηγμένος μέσα στην θάλασσα και περιμετρικά όλο το νησί φωτισμένο. Χαλαρή μουσική και ωραία διακόσμηση. Κάτω λειτουργεί και hip εστιατόριο. Στα Άλιντα στο Νέμεσις του "ιθαγενή" Δημήτρη ο οποίος φτιάχνει cocktail με το ψαγμένο pisang ambon το καλοκαίρι και καλό ρακόμελο το χειμώνα. Φημισμένος για τα παρελκόμενα που φέρνει μαζί με το ποτό. Στο Σαβάνα στο Παντέλι. Χτιστες πεζούλες με φλοκάτες και μαξιλάρες, καθαρά δυνατά ποτά, χαλαρή μουσική, έχει όλες τις προδιαγραφές για να πας να ζητήσεις από τον ιδιοκτήτη να σε υιοθετήσει ή εστω να σε αφήσει να μείνεις εκεί για πάντα. Αν θέλετε κάτι ήσυχο με θέα θάλασσα θα πάτε στο Lime. Συμπαθητικά cocktail, αναπαυτικές μαξιλάρες και καναπέδες και χαλαρή μουσική. Από το 2014 είναι ανοιχτό και το View, ένας από τους Μύλους που βλέπετε στην σειρά σε παλιές τουριστικές καρτ ποστάλ. Ωραία θέα, προσεγμένη αυλή, νορμάλ τιμές και έχει και κάτι να τσιμπήσετε αμα θέλετε. Ιδανικό και για καφέ το πρωί. After είναι το Μελτέμι στην Αγία Μαρίνα, εκεί ο κόσμος χορευει (!?) μεχρι αργά.

Από που θα αγοράσετε τζουρτζουλίδια: Από το Λέρικο, από την Αγία Μαρίνα (το μαγαζί), στην Φεγγαρόπετρα και απο ένα άλλο που δεν θυμάμαι το όνομα του και δεν είναι και σε κεντρικό δρόμο (καλά τα κατάφερα), βολτάροντας θα το βρείτε πάντως, φέρνει πολύ ιδιαίτερα πράγματα έτσι κι αλλιώς.

Πως θα πάτε: Για το Θεό, πάρτε το αεροπλάνο που δεν είναι ούτε μια ώρα γιατί το πλοίο είναι 10 στην καλύτερη και δν έχει νόημα να φάτε τα νιάτα σας (και τις διακοπές σας) με τέτοια ταλαιπώρια.

On tour: Πόρος

Οι περισσότερες έχετε πάει εκεί γτ κάποιος φίλος/αμόρε/αδερφός ορκιζόταν εκεί. Οι περισσότεροι έχετε πάει με την χορηγία του ελληνικού στρατού. Εγώ πήγα γιατί αποφάσισα να φύγω τελευταία στιγμή και ήταν κοντά. Παρόλο όμως που ήταν λύση τελευταίας στιγμής, κατάφερε να ξεπεράσει κάθε προσδοκία μου. Ακολουθεί λοιπόν το πρώτο (από τα πολλά) tourist guide του φετινού καλοκαιριού.

Πως θα πάτε: Έχετε 2 επιλογές, η μία είναι με καραβάκι από τον πειραιά και η δευτερη οδικώς, από την παλιά Εθνική, που περνάει όοοοοοολη την Αργολίδα(ένα τριωράκι δλδ αν δν πάτε του σκοτωμου). Μετα περνάτε απέναντι από το Γαλατά και σε 10 λεπτά φτάσατε. Αξίζει να το κάνετε με αμάξι, η διαδρομή είναι πολύ όμορφη. Προσέξτε μόνο τι μέρα και τι ώρα θα γυρίσετε γτ η Αθήνα έχει πάντα έναν μοναδικό τρόπο να σας εκδικηθει που περάσατε καλά αλλού. Σημειωτών στην Κακιά Σκάλα λέγεται, πολύ αποτελεσματικό.

Που θα μείνετε: Εγώ είμαι πάντα από αυτούς τους ξενέρωτους που προτιμούν το αστικό περιβάλλον(έστω του νησιού, βολεύομαι) από κάτι ξενοδοχεία που έχουν χτιστεί πάνω σε παραλίες και γύρω τριγύρω δεν υπάρχει τίποτα, παρα μόνο το απέραντο γαλάζιο.Κυρίως γτ το βράδυ (που παραδοσιακά βγαίνεις στην πόλη) φοβάμαι να οδηγήσω στον δρόμο της επιστροφής για το ξενοδοχείο Σε οποιο νησί και να βρίσκομαι. Λιμάνι προτέινω λοιπόν. Ποσέξτε το ξενοδοχείο που θα κλείσετε να μην είναι πάνω στον παραλιακό γιατί δεν θα κοιμηθείτε ποτέ από την φασαρία και να είναι προσβάσιμο με αμάξι (και να έχει και πάρκινγκ). Είδα μερικά ταλαίπωρα ασιατικής κασταγωγής να κουβαλάνε κάτι βαλιτσάρες στα ανηφορικά σκαλάκια και δεν ήταν ωραίο θέαμα.

Τι θα δείτε: Θα ανεβείτε μέχρι το ρολόι. Και για να χαζέψετε το ρολόι και για να χαζέψετε την θέα. Θα ανακαλύψετε την πλατεία του δημαρχείου γτ φυσικά δεν είναι η κεντρική. Η κεντρική αντί για το δημαρχείο μέσα στην μέση έχει την Alpha Bank!!Από την πλατεία του δημαρχείου λοιπόν, θα το πάρετε ντουγρου ευθεία πάνω και θα βγείτε στην Μητρόπολη. Φάτσα απέναντι είναι το παλαιότερο μαγαζί του νησιού. Με τα ξύλινα ράφια του, τους πάγκους του και τις χαρακτηριστικές βιτρίνες του. Υπάρχει και μόνιμη έκθεση κοχυλιών, στην δημοτική βιβλιοθήκη νομίζω. 'Εχει πάρα πάρα πολλά εκκλησάκια (θα το διαπιστώσετε με το πολύ χαρακτηριστικό κυριακάτικο ξύπνημα από τις κωδωνοκρουσίες), ένα σπίτι που έζησε για λίγο ο Καποδίστριας και πολλά αρχοντικά για να χαζέψετε περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια. Εκτός πόλης είναι ο Ναος του Ποσειδώνα (στο σημείο με την καλύτερη θέα, φυσικά), και το Μοναστήρι. Επίσης ωραία θέα και έχει και παραλία από κάτω.

Που θα πλατσουρίσετε: Αν θέλετε να νιώσετε ότι δεν φύγατε ποτέ από την Αθήνα, θα πάτε στο Ασκέλι. Μεγάλη παραλία, τίγκα στην ξαπλώστρα και στους τουρίστες. Αν είστε στο Μοναστήρι, ρίξτε μια βουτιά στην παραλία που βρίσκεται από κάτω. Επιβάλλεται και ένα μπάνιο στο cheesy Λιμανάκι της Αγάπης. Γαλαζοπράσινο νερό, καντίνα καλυμμένη με πράσινα κλαδιά, 3 σειρές ξαπλώστρες (6,50 ευρω το σετ παρακαλώ) και γενικά αισθητική Γαλάζιας Λίμνης, της πρώτης. Εxtra θέαμα: τα water sports που κάνουν όσοι επιβαίνουν στα ιστιοπλοικά που αράζουν εκεί. Ρώσικος Ναυσταθμος: Ωραία παραλία, χωρίς ίχνος σκιάς βέβαια, πιο μεγάλη από το Λιμανάκι της Αγάπης, με ξαπλώστρες αλλά πιο αραιές και καντίνα που σερβίρει σουβλάκια, κλαμπ σαντουιτς και ομελέτες για τις δύσκολες ώρες. Πίσω ότι έχει απομέινει από τον Ρώσικο Ναυσταθμο, που κάποτε πρέπει να έιχε επιβλητικά κτήρια. Τώρα κεντρίζει την ποσοχή το "το κτήμα ειναι ιδιόκτητο" που είναι γραμμένο πάνω στον τοίχο του ενός κτηρίου. Βαγιωνιά: Στο βόρειο τμήμα του νησιού, εκεί που είναι η Βυθισμένη πολιτεία. Μην κάνετε χαρούλες ότι θα την δείτε όμως, δεν είναι και δίπλα στην παραλία. Μεγάλη παραλία, beach bar που σερβίρει από πίτσες μέχρι και σπιτική μελιτζανοσαλάτα, λογικές τιμές ξαπλώστρας και ο Τάσος. Ο Τάσος είναι ο γάτος Bob Marley. Αλήτης, μαύρος, τεντώνεται όλη την ώρα και αν τον χαιδέψεις λίγο καθέται πάνω σου μέχρι να τον βαρεθείς και να τον διώξεις, αλλά καθαρίζει τον τόπο από φίδια και λοιπά ανεπιθύμητα.

Που θα φάτε/πιείτε/γλυκαθείτε: Γενικά όπου δείτε πολλούς ντόπιους. Έχει πολλά ταβερνάκια στην σειρά στο λιμάνι, αλλά και κάτι χασαποταβέρνες (κυριολεκτώ, το ιδιόκτητο κρεοπωλείο είναι ή απέναντι ή δίπλα) οι οποίες είναι κρυμμένες μέσα στα στενάκια. Μετα βεβαιότητος είδα τον "Δημήτρη" και τον "Πλάτανο" που εμπίπτουν στην κατηγορία. Από το λιμάνι πήγα στο Μεζέ Μεζέ, είναι το τελευταίο στον παραλιακό δρόμο όπου η αναλογιά ντοπιων-τουριστών ήταν 50-50. Το φαγητό ήταν αρκετά καλό, το σέρβις άμεσο και φιλικό, οι τιμές Αθήνας, αλλά το σαγανάκι γαρίδα τεράστιο και οι πατάτες locas εξαιρετικές. Ξεχώρισαν επίσης και τα Καΐκια και το Μαιστράλι. Σε ένα στενάκι στο δρόμο για την Μητρόπολη υπάρχει το Μαντείο. Σερβίρει κεφτέδες αυστηρά και μόνο από μοσχαρίσιο κιμά, γαριδοπιτάκια και μυδοπιτάκια, χταποδοσαλάτα και πολλά άλλα. Υποδέχεται τους πελάτες με σπιτική λεμονάδα, το ποτήρι λευκό κρασί είναι καλό και όχι χύμα που μοιάζει με ξύδι, το σέρβις φιλικότατο και η στρογγυλοποίηση γίνεται πάντα προς τα κάτω. Όταν δε, έριξα το κρασί μου, μου έφεραν άλλο κερασμένο και μια μπίρα, την οποία δεν εξολόθρευσα ποτέ. Πληρώσαμε 15 ευρώ το άτομο, έχοντας φάει του σκασμού. Ήθελα να τους υιοθετήσω!!! Επίσης δεν θα φύγετε χωρίς να φάτε παγωτό από το Βασσαρά, σε πρωτότυπες γευσεις όπως βερίκοκο-μέλι και καρύδα με κομματάκια σοκολάτα και το πιο αυθεντικό παγωτό ροδάκινο που έχω φάει. Έχει 1,70 η μπάλα, αλλά είναι ενισχυμένη. Εγώ ζήτησα 3 μπάλες και η κυριούλα γέμισε ενα μπολ ανάλογο με αυτό που βάζουν στην Αθήνα τις σαλάτες τα φαστφουντάδικα. Ακόμα κ αν δν είχα άλλο άτομο μαζί μου, θα έβαζα δευτερο κουταλάκι για να μην ξεφτιλιστουμε μεσα στο δρόμο. ΤΟΣΟ μεγάλη μερίδα. Πήρε το μάτι μου και κάτι ωραία γλυκα, τύπου μους πεπόνι, τιμήστε το!!! Παραδοσιακά γλυκά Πόρου θα πάρετε από τον Δαγκλη, δίπλα από το Δημαρχείο, με χιτ τα καρυδάτα σοκολάτα. Επίσης φρέσκα γλυκά ταψιού κάνει το Γλύκισμα, για ένα ελαφρύ πρωινό βρε αδερφέ. Επισκεφθείτε επίσης το-μάλλον κατακαίνουργιο- Η τέχνη στο Παλιό Λιτρίβι, είτε για να δείτε κάποια εκδήλωση, είτε για να αγοράσετε κάτι, είτε γιατί σερβίρει κι αυτό λεμονάδα! Για ποτό προτείνω το μαγαζί στο κτήριο που είναι το Σινέ Διάνα, με τραπεζάκια στο μπαλκόνι, για να απολάυσετε το ποτό σας χωρίς πολλή βαβούρα.

on tour: Νάξος

Το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων απέχει 4-6 ώρες με το πλοίο, εγώ βέβαια το είχα κάνει 11 (λατρεμένος Αγούδημος, παλιά μεγαλεία), έχει διαφημιστεί αρκετά το τελευταίο 2μηνο, αλλά από όσα θυμάμαι (γιατί εγώ έιχα πάει πρίν την διαφημιστική λαίλαπα) αξίζει τον κόπο.

Πως θα πάτε: Με αμάξι. Παρόλο που τα ΚΤΕΛ του δεν είναι αυτά που μάντρωνε η Έλενα Ναθαναήλ τους τουρίστες στην ταινία που έκανε την ξεναγό, αλλά κατα πολύ πιο πρόσφατα, αν δεν πάτε με μέσον δικό σας δεν θα δείτε το μισό νησί.Πολύ κρίμα. Αν έχετε όρεξη νοικιάστε γουρούνες για τις μικρές αποστάσεις, εχουν τόοοοοοοοοοοση πλάκα

Που θα μείνετε: Στην Χώρα. Όχι σε 100, 200, 400 μέτρα απόσταση. Στην Χώρα. Αλλιώς στην Αγία Άννα ή στον Αγιο Προκόπιο, αλλά θέλετε σίγουρα αμάξι για αυτήν την εναλλακτική.

Που θα κολυμπήσετε: Όπου βρείτε. Η θάλασσα είναι πεντακάθαρη, με άμμο και οι παραλίες τεράστιες για Κυκλαδονήσι. Τα νερά είναι δροσερά και οι περισσότερες οργανωμένες. Στην Χώρα υπάρχει η παραλία του Αγ. Γεωργίου στην οποία για να βρεις σημείο που δεν πατώνεις περπατάς καμια 50αριά μέτρα. Και λίγα λέω. Η παραλία της Αγίας Άννας είναι κατά την γνώμη μου η ομορφότερη (να είναι ακόμα ανοιχτό το Island εκεί??), ενώ ο Αγιος Προκόπιος, ο Μάραγκας και η Πλάκα, είναι διαφορετικές συνέχειες της ίδιας παραλίας. Όλες οργανωμένες. Ανοργάνωτη αλλά με περγαμηνές είναι το Καστράκι. Αν έχετε όρεξη για οδήγηση πηγαίντε και στον Απόλλωνα, αλλά εμείς δεν είχαμε πάει με αμάξι, οπότε κάτσαμε στα αυγά μας.

Που θα φάτε: Στο Waffles House. Το καλύτερο πρωινό της ζωής μου. Βάφλα με παγωτο μωσαικό, ιταλική με βατόμουρο και σορμπέ βατόμουρο. Και σοκολάτα γάλακτος που παγώνει από πάνω. Άλλες επιλογές στην Χώρα είναι η Susanna με τις χορταστικές μακαρονάδες και τις πίτσες στον ξυλόφουρνο, το Picasso που είναι στον ίδιο δρόμο λίιιγο πιο πάνω και είναι μεξικάνικο (να πάρετε μαργαρίτες μαζί με το φαγητό σας), το λατρεμένο αλλα λίγο ακριβό Τυπογραφείο και το L'osteria στο στενάκι με τα μπαράκια. Στον Μάραγκα θα φάτε γαριδομακαρονάδα στον Μανώλη, στην Αγία Άννα θα φάτε στο Λιμανάκι ή στο βιολογικό λίγο πιο κάτω (στον δρόμο όχι στην παραλία) και στον Άγιο Προκόπιο στο ιταλικό που δεν θυμάμαι πως λέγεται. Στην Απείρανθο θα φάτε στον Λευτέρη (αλλά κλείστε πρώτα τραπέζι) και στο Φιλότι αράξτε στο καφενείο κάτω από τον πλάτανο και φάτε τα πάντα με θέα βουνά και θάλασσα και πολλές διάσπαρτες μικρές εκκλησίτσες.

Που θα πιείτε: Στο Island στην Αγ. Άννα αν είναι ακόμα ανοιχτό (έχω να παώ και κάτι χρόνια). Στην Χώρα στο Νοτος ή στο People που είναι χωμένα σε ένα στενάκι (όπως κοιτάς το τυπογραφείο αριστερά και όλο ευθεία), ή αν θέλετε θέα θάλασσα στα παραθαλάσια στο λιμάνι.

Που θα βολτάρετε: Η Χώρα είναι πεζοδρομημένη, πλακώστρωτη και στο πάνω της μέρος είναι Κάστρο. Χαθείτε άφοβα στα στενάκια του, με τις καμάρες, τις γκαλερί και τα ψαγμένα τουριστομάγαζα, χαζέψτε τα υπέροχα μεσαιωνικά τους σπίτια, βγείτε σε κάτι ξεκαρφωτες πλατειούλες και όταν πονέσουν τα πόδια σας απλά πάρτε κατευθυνση προς το λιμάνι, το οποίο επίσης είναι περατζάδα, αλλά τουλάχιστον είναι ίσωμα. Αν έχετε όρεξη για χάζεμα, εκτός από τον Κούρο τον Μελανων, την Πορτάρα και τον ναό της Δήμητρας, υπάρχουν καμια δεκαριά πύργοι, κάστρα, σπήλαια και αρχαίοι ναοί να δείτε. ΕΥΤΥΧΩΣ αν αγοράσετε έναν απλό τουριστικό χάρτη θα τα βρείτε όλα.

Τι θα ψωνίσετε: Γραβιέρα και αρσενικό Νάξου αν είστε λάτρεις του τυριού. Κίτρο Νάξου από τον Προμπονά και ότι βρείτε ενδιαφέρον στα άπειρα μαγαζάκια της Χώρας, τα οποία είναι άπειρα και βρίσκονται σχεδόν παντου. Και τα περισσότερα έχουν λατρέψιμα πράγματα δυστυχως για την τσέπη μου. Ένα ωραίο αντισυμβατικό τουριστικό έχει και η Απείρανθος, με κάτι σκαλάκαι γεμάτα σβούρες, παιδικά παιχνίδια, μινιατούρες. Ναι, δεν ξεκόλλαγα!!!

Τι δεν θα κάνετε: Δεν θα μεθύσετε. Οι δρόμοι είναι στενοι, φιδωτοί και όχι τέλεια φωτισμένοι. Δεν κάνουμε βλακείες με αυτά γτ θα μας μαζευουν από τα γκρέμνα. Understood???

on tour: Χανιά

Τα Χανιά είναι μια περίεργη ιστορία. Κι εγώ λατρεύω τις περίεργες ιστορίες. Τα Χανιά είναι πολύ φιλόξενα, εύκολα προσβάσιμα, αρκετά όμορφα αλλά πάντα σου αφήνουν την αίσθηση ότι υπάρχει και ένα άλλο κομμάτι που δεν έχεις δει ακόμα. Γι αυτό πρέπει να ξαναπάς. Και να ξαναπάς. Και να ξαναπάς.

Πως θα πάτε: Είναι μεγάλος νομός, οπότε θέλει αμάξι. 'Η θα πάρετε το πλοίο και θα ταξιδέψετε 9 ώρες μαζί με το αμάξι σας ή θα πάτε με αεροπλάνο και θα νοικιάσετε. Σε κάθε περίπτωση το τι σας συμφέρει εξαρτάται από το πόσες μέρες θα μείνετε και το πόσο καλή προσφορά βρήκατε στα εισητήρια.

Που θα κολυμπήσετε: Κλασσικές αξίες Φαλάσσαρνα και Ελαφονήσι. Πιο κοντινές οργανωμένες και συμπαθητικές το Λουτράκι και το Μαράθι. Μοναδική, μη οργανωμένη αλλά σχετικά προσβάσιμη τα Σειτάν Λιμάνια. Να πάτε είναι κομμάτι του παραδείσου που ξέμεινε στην Γη, ΑΛΛΑ δεν θα φοράτε σαγιονάρες γτ το μονοπάτι είναι βατό αλλά γλιστράει λίγο, να μην κουβαλάτε ΟΛΗ την προίκα σας μαζί (αν και η ομπρέλα είναι παραπάνω από απαραίτητη) και να προσέχετε όταν βουτάτε από τα βράχια. Και μην τολμήσετε να αφήσετε σκουπίδια.

Που θα φάτε: Στα "χαλκινα" θα παραγγείλετε παντζαροσαλάτα και το κοτόπουλο με την γραβίερα όπως και δήποτε. Τα καινούργια που έχουν ανοίξει 1 στενό πίσω από τα χάλκινα "Baraki" "πράσσειν άλογα" και το τρίτο που μου διαφεύγει έχουν επίσης πολύ καλό φαγητό. Αν θέλετε περισσότερο να πιείτε ρακές παρά να φάτε θα πάτε στον Άσωτο, στο Κουμ Καπί.Για κανέναν λόγο μην χάσετε την θέα και το ζουμερό από την Κουκουβάγια. Αν πεινάσετε στην θάλασσα το beach bar στο Λουτράκι έχει κολασμένα burgers και club sandwich. Και μην παραλείψετε την Χανιώτικη μπουγάτσα από τον Ιορδάνη. Είναι με τυρί όχι με κρέμα, οπότε αν δεν θέλετε ζάχαρη πείτε το την ώρα που παραγγέλνετε!!!

Που θα πιείτε: Αν είστε ακόμα στην πρώτη σας νιότη (και όχι σαν εμένα την γιαγιάκα) θα πάτε στα club στον Πλατανιά. Εξαιρετικό open air χώρο έχει το Villa Mercedes τον οποίο βρήκα συμπαθέστατο ακόμα κι εγώ. Αν πάλι θέλετε κάτι πιο χαλαρό θα πάτε στην Συναγώγή ή στο Μοναστήρι του Καρόλου τα οποία είναι κάπου χαμένα στα στενάκια (δεν προσανατολίστηκα ΠΟΤΕ για να σας κατατοπίσω, λυπάμαι).

Που θα ψωνίσετε: Κρητικά μαχαίρια από τα μαχαιράδικα, σανδάλια και δερμάτινα πορτοφόλια από τα στιβανάδικα, τσάντες από την Georgina Skalidi, αρώματα από ένα μαγαζάκι κοντά στην georgina, τυριά από την κεντρική αγορά και λυχναράκια από όπου σας πουν οι γνωστοί σας που τα τρώνε που έχει τα καλύτερα (εγώ δεν τα τρώω και δεν πρόσεξα). Γενικά μπορείτε να βρείτε υποκαταστήματα όλων τον μεγάλων καταστημάτων στα Χανιά, οπότε εύκολα φέυγετε από το σπίτι μόνο με το πορτοφόλι σας. Το Χαμάμ φέρνει πολύ ιδιαίτερα και πολυμορφικά ρούχα (και λίγο πανάκριβα), το Σανδάλι ακριβώς απέναντι έχει ότι φανταστείτε σε παπούτσια ενώ στα μαγαζάκια στην παλιά πόλη θα βρείτε ωραία καπέλα και προωτότυπα κοσμήματα.

Τι να μην κάνετε: Σας παρακαλώ, σας ικετευω, μην πατε στα μαγαζιά που βουτάτε τα πόδια σας σε ενυδρείο και σας κάνουν πεντικιουρ τα ψάρια τρώγωντας τα νερκά κύτταρα από τα πόδια σας. Είναι μια αηδία και μισή. Ευχαριστώ.

Τι να κάνετε: Να πάτε βόλτα περπατώντας μέχρι το φάρο, να βγάλετε την κλασσική φωτογραφία στον συντριβάνι σαν καλοί τουρίστες και να πάτε σε κρητικό γλέντι. Ακόμα και ακάλεστοι!!!!

on tour: 'Ανδρος

Για πολλά χρόνια εφάρμοζα με μεγάλη επιτυχία το "ουδείς προφήτης στον τόπο του" και δεν πάταγα τον πόδι μου που να με πλήρωνες. Κάτω από ιδιαίτερες θα έλεγα συνθήκες, πήγα δύο φορές φέτος ξανά και ανακάλυψα το κομμάτι του νησιού που ούτε εγώ ήξερα...και τελικά ίσως και να ξαναπάω.

Που θα μείνετε: Τις περισσότερες και πιο οικονομικές επιλογές τις έχετε στο Μπατσί, που είναι το πιο τουριστικό, αλλά για μένα καλύτερα να μένετε κάπου στην Χώρα, είναι και πιο όμορφη και επειδή το νησί είναι λίγο μεγάλο, αν θέλετε να τριγυρίσετε βολεύει περισσότερο γιατί είναι κάπου στην μέση.

Που θα κολυμπήσετε: 'Εκτος από τα Άχλα που τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει αρκετή δημοσιότητα πολύ ωραίες παραλίες είναι ο Χαλκολιμιώνας, η Βόρη για να πλατσουρίζετε δίπλα στο ναυάγιο, τα Γυάλια και ο Ζόργκος (για τον οποίο θα φάτε μερικά χιλιόμετρα χωματόδρομο στην μάπα). Υπέροχες και σχεδόν απόκοσμες είναι η Μικρή και η Μεγάλη Πέζα, αλλά φέτος προσάραξε ένα πλοίο εκεί οπότε συμβουλευτείτε τους ντόπιους για το αν είναι καλή ιδέα να πάτε ή θα βγείτε από την θάλασσα με ουρά.  Must visit της γριας το Πήδημα, παλιά παραλία γυμνιστών, οπότε αν έρθει κάνας 50αρης τουρίστας χωρίς το μαγιώ του, μην τον πάρετε για ανώμαλο, απλά δεν έχει κάνει refresh στις πληροφορίες του. Επίσης πάτε με σορτσάκι και αθλητικά, όχι με παρεό και σαγιονάρα γιατί το μονοπάτι είναι λίγο απότομο.

Που θα φάτε: Αυτό είναι μεγάλη κουβέντα. Νομίζω ότι το πιο καλά κρυμμένο μυστικό αυτού του νησιού είναι ο Κόσσης και τα παϊδάκια του. Βρίσκεται κυριολεκτικά στην μέση του πουθενά, κάπου κοντά στο Γαύριο, αλλά το φαγητό του αξίζει την ταλαιπώρια. Στην Χώρα είναι κλασσική αξία η Ασημόλευκα, οπότε ψάξτε την και στο Κόρθι θα φάτε στο Βίντσι ή στην Λιθοδομή. Τα καλύτερα σουβλάκια κοτόπουλο ever στο σουβλατζίδικο Ανατολή, επίσης στο Κόρθι. Στο μπαλκόνι του Αιγαίο στο Απροβάτο θα σας κοπεί λίγο η ανάσα από την θέα, αλλά αυτό είναι το point, νομίζω. Επιβάλλεται ένα τσίπουρο όσο περιμένετε το πλοίο της επιστροφής στο Ανδριακόν Παντοπωλείο, το οποίο θα συνοδεύετε με μεζεδάκια που μπορείτε να προμηθευτείτε από το μαγαζί, όπως κάτι περίεργα τσατνει, μαραθοτύρι και αλλαντικά.

Που θα πιείτε: Στο Απόρθητο, που ο μέγας κατάσκοπος Facebook με πληροφόρησε ότι ξανάνοιξε και στο Απόμερο, που είναι μια δροσερή αυλή με ακόμα πιο δροσερά cocktails.

Τι θα δείτε: Το Μουσείο Γουλανδρή, το Ίδρυμα Κυδωνιέως και το σπίτι του Εμπειρίκου. Θα κάνετε βόλτα στην Χώρα να χαζέψετε τα αρχοντόσπιτα, πολύ όμορφη είναι και η Παλαιόπολη αν έχετε όρεξη για χάζεμα και φυσάει. Αν είστε θρήσκοι υπάρχουν 2 μοναστήρια τα οποία πρέπει να δείτε, η Αγία Μόνη (γυναικείο) και το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου (ανδρικό). Αν έχετε κουράγια, θα πάτε και στην Σάριζα, η κρίνη της οποίας είναι μαρμάρινες κεφαλές λεόντων, σε ένα μονίμως καταπράσινο σκηνικό.

Πως θα μετακινηθείτε: Με δικό σας μέσο. τα ΚΤΕΛ περνάνε όποτε το θυμηθούν, όπως σε κάθε Κυκλαδονήσι, οι στροφές θα σας κάνουν το στομάχι πλυντήριο ρούχων και οι στάσεις σε κάθε χωριό θα σας σπάσουν τα νεύρα.

Τι θα δοκιμάσετε: Αμυγδαλωτά και καλσούνια (μην μπερδευτείτε, αυτά είναι γλυκά, μοιάζουν με αμυγδαλωτά αλλά είναι από καρύδι και μέλι). Παγωτό λεμόνι βασιλικός από τον Ερμή στην Χώρα. Μαραθοτύρι (ειδικά αν είναι σαγανάκι) και τα κλασσικά, βολάκι, πατατοκεφτέδες και φουρτάλια.

on tour: Σύρος

Μην αρχίσετε να με καταριέστε, κι εγώ στην πανέμορφη και δροσερή Αθήνα είμαι και καίγομαι και σιγολιώνω στο ίδιο καζάνι της κολάσεως (λεκανοπέδιο Αττικής) με εσας. Απλά επειδή όλοι (ελπίζω) θα καταφέρετε να πάτε κάπου διακοπές και επειδή οι διακοπές έχουν καταντήσει πολύ ακριβές για να τις σπαταλήξσετε ψάχνοντας, ιδού ένα mini guide για την πιο δοκιμασμένη επιλογή του κόσμου. Την λατρεμένη μου Σύρο. Απέχει το πολύ 5 ώρες από την Αθήνα, είναι σαν πλωτή πόλη, είναι πεντακάθαροι και όλοι είναι ευγενέστατοι και εξυπηρετικότατοι. Δηλαδή μπάινεις σε άλλη χοροχρονική διάσταση.

Που θα κολυμπήσετε: Φανταστικές και ατελείωτες παραλίες δεν έχει. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Μόνο το Δελφίνι λέει κάτι αλλα για να πας τρως ένα 20λεπτάκι χωματόδρομο στα μούτρα. Είναι όμως πάρα πολύ καθαρές και έχουν και φανταστικό φαγητό εκεί γύρω.

Που θα φάτε: Για την Ερμούπολη έχω να προτείνω 3 εστιατόρια. Το "Όνειρο" που είναι φάτσα απέναντι από την όπερα, το "Kuzina" που είναι στο τέρμα του δρόμου με τα άπειρα ταβερνάκια και το "Άμβυξ" που είναι στο λιμάνι και το οποίο δεν σου πολυγεμίζει το μάτι απ'έξω αλλά έχει χαλαρά την καλύτερη πίτσα που έχω φάει. Για κανένα μα για κανένα λόγο δεν πρέπει να χάσετε το ηλιοβασίλεμα όπως φαίνεται από το "πλακόστρωτο" στο Σαν Μιχάλη, καθώς και το κουνέλι δεντρολίβανο. Στην Άνω Σύρο εκτός από την περίφημη ταβέρνα που τραγούδαγε ο Βαμβακάρης μπορείτε να πάτε και φάτσα απέναντι στον Ξανθομάλλη (νομίζω) που έχει κάνουλες συνδεδεμένες με το βαρέλι πάνω από κάθε τραπέζι, γεμίζετε μόνοι σας το κανατάκι σας και μετράτε στον μαυροπίνακα πόσο ήπιατε. Μετα κατεβαίνετε από την  Άνω Σύρο κουτρουβαλώντας. Στο Κίνι θα φάτε στο "Αλλού γυαλού", στην Αζόλημνο στην εξαιρετική "Φιλομήλα" ενώ αν βρεθείτε στον Γαλησσά θα πάτε στον Δισκοβόλο. Και αφού σκάσετε από το φαί, αν είστε δικά μου παιδιά θα θέλετε και γλυκάκι. Μπουκωθείτε με τις χαλβαδόπιτες και τα λουκούμια όσο θέλετε, αλλά αφήστε χώρο για το παγωτό του daidadi. Στοιχειώνει τα όνειρα σου, απλά.

Που θα πιείτε: Cocktails και θέα θάλλασα στα Αστέρια (το πρωι για μπάνιο είναι επίσης πολύ ωραία, νομίζεις ότι είσαι σε μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι), για ρακόμελα θα πάτε στο slow food ε-αμέ ενώ για χαλαρό ποτάκι σε αυλή θα πάτε στο "μπαράκι". Αν θέλετε π[ερισσότερο νταπα ντούπα (μαγκιά σας) κάποιο από τα μπαράκια μπροστά από το δρόμο του Δημαρχείου θα σας ικανοποιήσει.

Τι θα δείτε: Το δημαρχείο της Ερμούπολης, έργο Τσίλλερ είναι από τα ομορφότερα κτήρια της Ελλάδας (προσοχή στις μαρμάρινες σκάλες, τις έχω κουτρουβαλήσει), την όπερα, που είναι μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνο, το Νεώρειο και 3 εκκλησίες. Γενικά εγώ σε εκκλησίες δεν πατάω (φοβάμαι ότι μπορει να μου πέσει και κάτι στο κεφάλι της αντίχριστης) αλλά αυτες οι 3 είναι Must see. Ο Άγιος Νικόλαος στα Βαπόρια. Η πιο όμορφη εκκλησία που έχω δει. Μαρμάρινο τέμπλο, τοιχοι που δεν έχουν φορτωθεί με αγιογραφίες αλλά λίγες και καλάισθητες εικόνες τοποθετημένες σε μερικά σημεία του ναου. Απέξω αυλόγυρος με δεντράκια για να μην πάθετε αποπληξία με το λιβάνι. Η εκκλησία δίπλα από το καζίνο (στρατηγικά τοποθετημένη), όχι τόσο για την εκκλησία, αλλά για την εικόνα δια χειρός Ελ Γκρέκο που βρίσκεται μέσα. Και φυσικά την Καθολική Εκκλησία της Άνω Σύρου με την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ θέα.

Τι θα ψωνίσετε: Τα λουκούμια και τις χαλβαδόπιτες τα θεωρώ δεδομένα. Έκτος από αυτά θα πάτε στο μαγαζάκι του κυρίου Κώστα Πρέκα και δεν θα φύγετε χωρίς μαραθόπαστα και ότι άλλο σας γεμίσει το μάτι. Θα βρείτε εξαιρετικά κοσμήματα στο "έξεργον", στο "σαν τα φύλλα" και στον Raissis. Στον τελευταίο πρέπει να πάτε όπως και δήποτε. Μοιάζει με Αιγύπτιο μύστη, εξηγεί αναλυτικότατα τα πάντα, από το πως πρέπει να δοκιμάζετε σωστά ένα κόσμημα, μέχρι το κράμμα  χρυσού που χρησιμοποιεί, τις ιδιότητες των λίθων και των μετάλλων και θα μείνετε άφωνοι με τις ανάγλυφες και υπόγλυφες παραστάσεις που είναι χαραγμένες στους πολύτιμους λίθους. Τα κοσμήματα του είναι Cosmochaos και το μαγαζί του υπέροχο, πέτρα, μέταλλο, ήλιος και σελήνη το κατατάσσουν στα πιο ενδιαφέροντα spots του νησιού. Αν πάτε σε περίοδο εκπτώσεων πηγαίνετε και στον Κόη, έχει μοναδικα γυαλιά.

Νομίζω ότι σας κάλυψα... Αν πάτε (γτ εγώ φέτος δεν προβλέπεται), καλά να περάσετε!!!!