Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Summer in Athens:The survival list vol 2

Κοιτώντας την περσινή ανάρτηση έκανα τις 2 διαπιστώσεις 1) ωραία τα είπα, μπράβο μου 2) τότε ήταν 13 ιουνίου και έβρεχε, φέτος 4 ιουνίου είχα ήδη καταφέρει να πάθω ηλίαση. Άγριο καλοκαίρι θα είναι το φετινό. Όσο κάθομαι λοιπόν σπιτάκι μου μέχρι να δύσει ο ήλιος παίζοντας την κυρά του κάστρου (γτ πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε) εντόπισα μερικές ελλείψεις και είπα να επανορθώσω.

1)Αγοράστε καπέλο. Τα καπέλα τα μισώ από βρέφος, ακόμα και τότε όταν προσπαθούσαν να με καπελώσουν το καπέλο κατέληγε μεσοπέλαγα γτ το πέταγα με φόρα όσο πιο μακρια γινόταν, αλλά με τον φετινό κακιασμένο ήλιο όχι μόνο θα καπελωθώ, θα φροντίσω το καπέλο να έχει τόσο μεγάλο γείσο που θα σκιάζει τους ώμους μου (κι αυτοί καίγονται) και 1-2 περαστικούς. Γιατί δεν θα το φοράω στην παραλία, εκεί εχω ομπρέλα, στο κέντρο θα το κυκλοφορώ. Αν έχετε το ίδιο πρόβλημα με εμένα (σας φαγουρίζουν τα καπέλα) αντί για ψάθινο αγοράστε πάνινο σε ανοιχτό χρώμα (ιδανικά λευκό). Ναι, θα σας κοιτάνε και θα γελάνε στην Ερμού και ναι, θα είστε σαν την σημαδούρα, αλλά επειδή την πέρασα την ηλίαση και ξέρω, στα παπάκια σας!!!!

2) Μην πάτε σε φεστιβάλ πριν δύσει ο ήλιος. Ηθελα να ξερα αυτοί οι διοργανωτές, από που διάλο κατέβηκαν???γτ όποιος έχει βιώσει την Αθήνα καλοκαίρι, δεν ανοίγει την συναυλία 4 η ώρα το καταμεσήμερο, ειδικά όταν 11 στα 10 σημεία στα οποία γίνονται τα φεστιβαλ δεν έχουν φυτεμένο ούτε μπονσάι για να σου κάνει σκια γυρω γυρω. Και επειδή είμαστε Ελληνάρες η μπύρα, το τσιγάρο και ο ιδρώτας πάει σύννεφο, έτσι για να ολοκληρωθεί το μέιγμα της αποπνικτικότερης ατμόσφαιρας ever encountered. Το λες το "καθομαι σπίτι μου".

3) Βρείτε δροσερά σημεία στην πόλη για να πηγαίνετε το βράδυ. Δεν βοηθάει καθόλου στο να αντιμετωπίσετε την πρωινή ζέστη, αλλά θα σας αναζωογονήσει και θα σας βοηθήσει να επιβιώσετε στην Αθήνα ΟΛΟ το καλοκαίρι. Δροσερά σημεία είναι ότι κυκλοφορεί βορειότερα από του Παπάγου, ότι υπάρχει σε βουνό και ότι υπάρχει σε ταράτσα που δεν έχει πολύ κόσμο (η Πανόρμου μόλις έφαγε Χ), θα κάνω σχετικό άρθρο μετά από επισταμένη έρευνα.

4) Αποκτήστε σχέση πάθους με το νερό. Κάντε τουλάχιστον 2 δροσιστικά ντους την ημέρα και πιέιτε νερό σχεδόν ψυχαναγκαστικά. Πάνω από 2,5 λίτρα την ημέρα. Εκτός από το ότι σας βοηθάει να μην αφυδατωθείτε, σας βοηθάει να μην ζεσταίνεστε τόσο και ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να πάθετε ουρολοίμωξη (τα νερά και η άμμος στις παραλίες της Αττικής ΔΕΝ είναι όσο καθαρά όσο θα θέλαμε deal with it).

5) Δώστε τέλος στις λευκές νύχτες. Η μεγαλύτερη ανακάλυψη του καλοκαιριού. Αγοράστε άρωμα λεβάντα, ψεκάστε 1 φορα το μαξιλάρι σας, γυρίστε το από την άλλη πλευρά και κοιμηθείτε. Βοηθάει ΤΟΣΟ πολύ να σας πάρει ο ύπνος ακόμα και με την ελεεινή ζέστη και νομίζω πως διώχνει και τα κουνούπια. (ή γι αυτό είναι υπέυθυνος ο βασιλικός που έχει κοτσάρει η μάνα μου μπροστά στο παράθυρο, δοκιμάστε τα και τα 2 να είστε σίγουροι).

Αυταααααααά. Θα επανέλθω με τα δροσερότερα σημεία της πόλης και με συνταγές για τις μεγάλες ζέστες.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Colibri vs Mystic pizza

Η αντιπαραβολή των δύο αλυσίδων γίνεται απλά γτ εμένα μου σβούριξε ότι μοιάζουν σαν ύφος οι χώροι τους και για κανέναν άλλο λόγο. Βασικά το κοινό τους είναι ότι οι υπόλοιποι γκουρμεδιάρηδες φίλοι σου πίνουν νερό στο όνομα τους και εσύ μόλις πας και τα βρίσκεις λες "μπαααααααααα" αλλά αποδεικνέται ότι έχουν δίκιο μόλις δοκιμάσεις το φαγητό τους.

Mystic Pizza: Αγαπημένη. Το αλεύρι που χρησιμοποιείται για τις πίτσες αλλά και για τα ζυμαρικά έχει μέσα και άλευρο προερχόμενο από κάναβη. Και μπορεί εμείς να γελάμε και να την λέμε χασισόπιτσα, η αλήθεια είναι όμως ότι ΟΧΙ, δεν σε βαράει κατακούτελα, ΟΧΙ δεν είναι παράνομη και ΟΧΙ δεν βρωμοκοπάει όπως οι μπάφοι στις indie συναυλίες. Αντιθέτως, επειδή χρησιμοποιείται μέιγμα αλεύρων και όχι ένα συγκεκριμένο είδος και μόνο, η γευση και της ζύμης και των ζυμαρικών γίνεται πολυεπίπεδη, πιο νόστιμη, σίγουρα πολύ πιο ενδιαφέρουσα και πολύ πιο θρεπτική. Personal favorite η μεξικάνικη με το κοτόπουλο και το ΠΟΛΥ ταμπάσκο, ενώ από τα ζυμαρικά πάιρνω αυτά με την κάππαρη (χωρίς την κάππαρη) και φεύγω πάντα πολύ πολύ ευτυχισμένη. Οι πρώτες ύλες τους είναι προσεγμένες -αν όχι βιολογικές, το σερβις είναι λίγο της υπομονής αλλά τουλάχιστον χαμογελάνε εγκάρδια, οι μερίδες μεγάλες και τα λόγια μικρά. Να πάτε!!! Έχει 3 καταστήματα, στα Εξάρχεια (Μπενάκη 76), στο Χολαργό (Σαρανταπόρου και Μεσογείων) και στο Κουκάκι (Γ.Ολυμπίου και Βείκου). Κάνει και delivery, αλλά μην πείτε στην γιαγιά σας τι έχει μέσα πριν την δοκιμάσει, γτ σας βλέπω στο αυτόφωρο (και δεν εννοώ το πατσατζίδικο).

Colibri: Μια μικρή συμβουλή που την έχω νιώσει στην γούνα μου. Αμα θέλετε να κάτσετε χειμώνα εκεί πηγαίντε από νωρίς, γτ δεν έχει και τα άπειρα τραπέζια και ή θα καταλήξετε στο δίπλα μαγαζί ή θα τα πάρετε takeaway και θα καταλήξετε σπίτι σας. Το καλοκαίρι βγάζει τραπεζάκια έξω όποτε βρίσκεις να κάτσεις πιο ευκολα. Κατά τα άλλα αυτό το μαγαζί μου το διαφημίζουν άπαντες τον τελευταίο χρόνο για την pizza και το burger του, αλλά κατάφερα να πάω πριν κάνα 15θήμερο. Και επειδή είχα λυσσάξει όλο το χρόνο πήρα και pizza και burger. Εγώ πήγα στο Μετς (Αναπαυσεως 9) που ήταν και το πρώτο που άνοιξε (και το πιο μικρό), ενώ υπάρχουν μαγαζιά και στα Πετράλωνα (Καλιρρόης 166) και στο Παγκρατι (Εμπεδοκλέους 9-13). Η λογική τους βασίζεται σε μια αρχή την οποία εκτιμώ πάρα πολύ, την υγειινή και πιο νόστιμη εκδοχή πιάτων που παραδοσιακά θεωρούνται junk food. Και η πίτσα και το burger ειναι σχεδόν εξ ολοκλήρου χειροποίητα, οι τιμές τους είναι λογικότατες (για να μην πω φθηνές γτ δεν με βλέπςω να ξαναβρίσκω να κάτσω) και το σέρβις χαλαρό αλλά αποτελεσματικό. Ερωτεύτηκα το chicken curry burger ενώ ή πίτσα είναι στο top 10 όσων έχω φάει. Είναι οι μοναδικοί που έχω συναντήσει στην Ελλάδα να βάζουν φρέσκια ρόκα στην πίτσα, κάτι το οποίο την "δροσίζει" τόσο πολύ...Κι επειδή έχω πρόβλημα με την ζέστη (δεν τρώω όσο θα ήθελα όταν ζεσταίνομαι) τις πολύ ζεστές βραδιές με βλέπω να τις περνάω εκεί και να ζητάω κι εξτρα ρόκα. Ενώ λοιπόν το φαγητό τους είναι νόστιμο, δεν τρέεεεεεχουν τα λάδια, δεν λυσσάς από το αλάτι και δεν μπουχτίζεις από το λίπος. Οι πρώτες ύλες τους είναι φρέσκιες, τα φαγητά τους ψημμένα σωστά και οι μερίδες τους χορταστικές. Κάνει και delivery, αλλά μόνο σε πολύ κοντινές αποστάσεις, οπότε ρωτήστε αν έρχονται σπίτι σας πριν σας πάρει η χαρά. 

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Pink Elephant: Επιτέλους αυθεντικό ινδικό

Κατ αρχήν ερωτεύτηκα την κάρτα τους.Αν την προσέξετε είναι οπτική απάτη. Μπορείτε να δείτε είτε έναν ροζ ελέφαντα είτε 2 πύργους από ένα σαράι, την σελήνη και αστέρια σε έναν ροζ ουρανό. Ισχυρή ένδειξη για την σοβαρότητα και την φροντίδα των ιδιοκτητών για το μαγαζί τους. Βρίσκεται στο Χαλάνδρι, στην Σωκράτους λίγο πιο κάτω από το Alobar. Είναι μικροσκοπικό αλλά συμπαθέστατο και έχει και τραπεζάκια έξω, αλλά εκείνο το βράδυ έκανε λίγο κρύο και κάτσαμε μέσα. Η κουζίνα δεν είναι ανοιχτή, αλλά έχει ενα "παράθυρο" για να μπορείτε να δείτε τον Ινδό σεφ να σας μαγειρέυει. Για starter σας κεράνε pappadoms (τα οποία για κάποιο λόγο δεν υπάρχουν-και προφανώς δεν προσφέρονται- στα περισσότερα ινδικα της Αθήνας) ενώ οι τιμές τους για τα κυρίως είναι ανθρωπεμένες. Το chicken tikka mashala που παραγγείλαμε ήρθε στην σωστή αναλογία (δηλαδή η σάλτσα να καλύπτει το κοτόπουλο και όχι 3 κομματάκια κοτόπουλο να κάνουν μακροβούτια στην σάλτσα, επίσης συνηθισμένη ελληνική τσιπιά) και ήταν και πάρα πολύ νόστιμο, το ρύζι ήταν επίσης εξαιρετικο, ενώ επειδή ήταν αρκετά αργά το βράδυ δεν πήραμε κάτι άλλο, απλά φτιάξαμε μπουκίτσες με νάαν, το οποίο χαροποίησε ιδιαίτερα τον Ινδο σεφ, ο οποίος ήρθε με ένα τεράστιο χαμόγελο να μας συγχαρεί που τρώγαμε σαν Ινδές σε ινδικό εστιατόριο και μας κέρασε κατι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ samosas. Είναι τόσο καλοί και ευγενικοί που την ώρα που φεύγαμε (και το μαγαζί εκλεινε) ήρθε μια παρέα και όχι μόνο τους εξυπηρέτησαν, αλλά τους ζήτσαν και συγγνώμη που δεν είχαν biriyani!!!Tο sum up, το μαγαζί συστήνεται ανεπιφύλακτα, είναι ότι πιο κοντά σε αυθεντικό ινδικό έχω συναντήσει μέχρι στιγμής, οι τιμές είναι λογικές (και οι μερίδες επίσης), ο χώρος και το σέρβις φιλικοί και άμεσοι και κάνει και delivery, Δλδ, τι άλλο θέλετε???

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

trano: customised επιδόρπια

Δεν έχει πολύ καιρό που έχει ανοίξει, βρίσκεται χαμηλά στην Ερμού, κοντά στο Μοναστηράκι, δίπλα από το Γρηγόρη. Είναι πολύ μικρό και δεν έχει πουθενά να κατσεις, θυμίζει λίγο παλιο παγωτατζίδικο, αλλά δεν είναι. Βασικά δεν ήξερα τι είναι, μέχρι που κατά τις 2 το βράδυ βρέθηκα να τρώω προφιτερόλ, από τα χεράκια τους μεν, κατά τις δικές μου επιταγές δε. Εξηγούμαι: το μαγαζί διαθέτει σου με 6 διαφορετικές γεμίσεις: βανίλια, σοκολάτα, φράουλα, μπανάνα, μπισκότο, λεμόνι.Το μικρό προφιτερόλ έχει 3 σου, αυτά τα 3 μπορεί να είναι όλα ίδια ή ολα τελειώς διαφορετικά ή 2 ίδια και έαν διαφορετικό αναλόγως με το τι θα τους πείτε ότυι θέλετε. Για σως από πάνω έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε σοκολάτα υγείας, σοκολάτα γάλακτος και 2-3 άλλα τα οποία δεν προλαβε να μου πει γτ η σοκολάτα γάλακτος ρέει στο αίμα μου. Από πάνω μπορείτε να βάλετε φρούτα, cookies, smarties, γενικά ότι βλέπετε στο ψυγείο μπροστά σας. Όλο αυτό κάνει 2,5 ευρώ. Στην ίδια λογική κινούνται και το μιλφέιγ τους και οι τάρτες τους (διαθέσιμες και με λευκή και με σοκολατένια βάση) και έχουν και πλήθος μαεμελάδων, γλυκών του κουταλιού και κερασάκια αμαρένα για topping. Μπορείτε να το ζητήσετε πακέτο, και να μπει σε ωραιότατο κουτάκι (το οποίο είναι και μια χαρά δώρο τελευταίας στιγμής) ή μπορείτε να το τσακίσετε επιτόπου. The choice is yours!!!!!