The Quarantine edition

Κλεισμένη σπίτι λοιπόν. Εγώ που αν δεν περπατήσω τουλάχιστον 1,5 ώρα την ημέρα νιώθω ότι  πιάνομαι. Που είμαι σχεδόν κάθε βράδυ έξω και πάλι δεν προλαβαίνω να κάνω όσα θέλω και να δω όλους όσους αγαπάω.

Είναι πια 14η ημέρα, επισήμως το supermarket και το φαρμακείο θεωρούνται έξοδοι, οπότε ντύνομαι, στολίζομαι και βάφομαι να πάω (1 φορά στις 10 μέρες) και από την μία χαίρομαι που έχω καταφέρει να διαβάσω τη μισή βιβλιοθήκη, από την άλλη λίγο σαν να στενεύουν οι τοίχοι.

Ακολουθεί ο τεράστιος, παντελώς ανορθόδοξος κατάλογος (καλά. όχι και παντελώς) με όσα έχω σκεφτεί ότι μπορούμε να κάνουμε μέσα στο σπίτι. Για να μην ξηλώσουμε το παρκέ με τα νύχια μας και για να ξαναβρεθούμε όταν τελειώσει όλο αυτό υγιείς και χαρούμενοι.

Γενικές συμβουλές:

1. Κρέμα χεριών μετά από κάθε πλύσιμο. Θα πλύνεις τα χέρια σου πολλές φορές. Πάρα πολλές φορές. Θα φορέσεις γάντια που έχουν ταλκ και ξεραίνουν έτσι κι αλλιώς το δέρμα σου. Για να μην γίνουν τα χέρα σου γυαλόχαρτο βάζε κρέμα μετά από κάθε πλύσιμο. Για να μην την ξεχνάω εγώ την έχω βάλει σε dispenser δίπλα από το σαπούνι χεριών. Παραδόξως λειτούργησε. Έχε και μια μαζί σου όταν βγαίνεις για μετά το αντισηπτικό.

2. Φρόντιζε πάρα πολύ τα δόντια σου. Ξέρεις τι ωραία που θα περάσεις αν αρχίσει να σε πονάει κάνα δόντι εν μέσω καραντίνας ε; Οι περισσότεροι οδοντίατροι δέχονται έκτακτα βέβαια, αλλά αλήθεια θες να μπεις στην διαδικασία; Κι επειδή μένουμε σπίτι και λίγο το σάπισμα, λίγο το "ποιος θα μας δει μωρέ", λίγο ότι δεν έχουμε τι να κάνουμε και μαγειρεύουμε και τρώμε όλη την ώρα, τα δόντια είναι το πρώτο σημείο του σώματος μας που μπορεί να μας τη φέρει πολύ άσχημα. Πλύσιμο 2 φορές την μέρα. Και νήμα. Μίλησα.

3. Μην κάνεις ακόμα λίστα με όλα αυτά που θες να κάνεις όταν βγεις έξω. Πολλοί το προτείνουν, αλλά δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει η καραντίνα. Αν έχεις κάνει την ωραία σου λιστούλα και ακούσεις μετά ότι θα μείνουμε έναν μήνα ακόμα μέσα μάλλον θα την φας από τα νεύρα σου. Άστο για όταν αρχίσουν σταδιακά να χαλαρώνουν τα μέτρα.

4. Μην βλέπεις ειδήσεις. Αυτό είναι γενικός κανόνας που ακολουθώ τα τελευταία πολλά χρόνια, αλλά σε τέτοιες περιόδους είναι μάλλον απαραίτητο. Ό, τι είναι να μάθεις, θα το μάθεις από αλλού. Χωρίς το "θα πεθάνουμε όλοι".

Τι θα φάμε;

 Πόσο καλά ξέρεις να μαγειρεύεις;

Αν δεν ξέρεις καθόλου, κοίτα εδώ.

Αν ξέρεις να μαγειρεύεις αλλά δεν το χεις με την ζαχαροπλαστική υπάρχει ένα γελοιωδώς εύκολο μιλφέιγ, ένα cheesecake με μια σχετική ευελιξία, τα ωραιότερα brownies και που έχω φτιάξει και που έχω φάει, ένα μωσαϊκό που τρώγεται με το κουτάλι τη σούπας χαζεύοντας ταινίες για μονοκύτταρους οργανισμούς, και για τις πολύ δύσκολες ώρες μια πίτσα σοκολάτα.

Αν είσαι της δικής μου συνομοταξίας και δεν δουλεύεις από το σπίτι, ήρθε η ώρα να φτιάξεις πολύ χρονοβόρα φαγητά και γλυκά που είχες βάλει στο μάτι καιρό αλλά δεν έβρισκες το χρόνο όπως το υπέρτατο μοσχαράκι κοκκινιστό στο οποίο μπορείς να κάνεις ένα level up και να το κάνεις χουνκιάρ μπεγεντί και ενώ όλοι οι άλλοι φτιάχνουν μετά μανίας ψωμιά, εσύ για αλλαγή φτιάχνεις pretzels. Το δεύτερο παγκόσμιο internet sensation, να σε πληροφορήσω ότι είναι αυτή η μακαροναδα στην οποία αν σιχαίνεσαι τις αντζούγιες μπορείς να τις αντικαταστήσεις με κάππαρη, όπως έχει ιδιοφυώς  κάνει η Madame Ginger στην vegan Ceasar's της.

Προσωπικά, θα προσπαθήσω να κάνω σπίτι μου την φανταστική σαλάτα με φασολάκια και το αποδομημένο παστίτσιο που έφαγα στο Κάρδαμο κι ακόμα και στην σκέψη ζεσταίνεται η καρδούλα μου.

Μια άλλη καλή ιδέα είναι να κάνεις prepping για να τρως το ίδιο καλά όσο τώρα όταν επιτέλους βγούμε από το καβούκι μας, οπότε πήγαινε εδώ, που έχω συγκεντρώσει συνταγές για ζωμούς, σάλτσες, pesto, ζυμαρικά, μπισκότα και άλλα  πολλά.

Αν συνεχίζεις και δουλεύεις κανονικά από το σπίτι, ο φούρνος είναι πολύ καλός σου φίλος να ξέρεις. Μπες εδώ, εδώ κι εδώ για να πάρεις ιδέες για μαρινάδες. Αν έχεις και γάστρα, ακόμα καλύτερα. Δες τι μπορεί να φτιάχνεται μόνο του, ενώ εσύ κάνεις skype meeting.

Τι θα πιούμε;

Χωρίς αλκοόλ: Τα Coffe Island κάνουν ανέπαφη παράδοση στο σπίτι, ενώ ο Δρόμος του Τσαγιού κάνει δωρεάν παράδοση για παραγγελίες άνω των 20 ευρώ και το Τσάι από 15.

Με αλκοόλ: Η Noctua, η Strange Brew  και ο Kylix κάνουν δωρεάν παράδοση εντός των τειχών. Το House of Wine κάνει προσφορές και κάτι μου λέει ότι το συκώτι μου θα κατέβει σε καθιστική διαμαρτυρία.

 Τι θα δούμε;
Σινεμά:
Εκτός από ό,τι παρακολουθούμε έτσι κι αλλιώς στο Netflix, έχουν ανεβάσει (νόμιμα) στο Youtube  La Strada, La Dolce Vita, La Notte κ.α., ενώ μπορείτε να δείτε και 5 ταινίες του Ταρκόφσκι εδώ.

Θέατρο:

• Το Εθνικό Θέατρο έχει online το πολύτιμο αρχείο του.
• Το Θέατρο Πορεία ανεβάζει κάθε μέρα και μια διαφορετική παράσταση από το αρχείο του την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.
• Το Θέατρο Τέχνης έχει φτιάξει μια πλατφόρμα όπου μπορείτε να παρακολουθήσετε παραστάσεις έναντι μικρού αντιτίμου.
• Πλατφόρμα με αρκετά ενδιαφέρουσες παραστάσεις δωρεάν έχει κάνει και το Globe Theater του  Λονδίνου.

Όπερα:
Η Metropolitan Opera ανεβάζει για 23 ώρες διάφορες παραστάσεις εδώ και τρεις εβδομάδες

Μουσεία
Περιηγηθείτε εικονικά σε 12 μουσεία εδώ

Τι θα διαβάσουμε;
Θα διαλέξουμε κάποια από τα 42,000 δωρεάν e books από την Gutenberg ή θα αγοράσουμε στις πραγματικά χαμηλότερες τιμές της αγοράς από την Πολιτεία.

Πως θα μάθουμε κάτι καινούργιο;
Για μαθήματα πανεπιστημίων υπάρχουν το Coursera, το edX, το Future Learn, και τα δωρεάν μαθήματα του Harvard. Εδώ κι ένα site που αξιολογεί τα μαθήματα, ώστε να ξέρεις περίπου τι να διαλέξεις.
Οι μεγαλύτερες πλατφόρμες που  προσφέρουν μαθήματα, αλλά όχι απαραίτητα πανεπιστημιακά, είναι το Skillshare και το Udemy.

Πολλή κουλτούρα έπεσε. Τι άλλο να κάνουμε;

Αν το δεν θεωρείς την ποσότητα του αλκοόλ που κυκλοφορεί εκεί έξω μπορείς να φτιάξεις την δική σου μπύρα, αγοράζοντας από εδώ ή εδώ. Αν το αλκοόλ σε αφήνει παγερά αδιάφορο μπορείς να φτιάξεις το δικό σου τυρί.

Αν πάλι έχεις μπουχτίσει και από φαγητό και από ποτό, αλλά έχεις πολύ χρόνο και όρεξη

• Πάζλ: Κανονικά θα τα βρείτε παντού, αυτές τις μέρες θα βρείτε ό,τι δεν είναι εξαντλημένο. Από εμένα, καλή τύχη.
• Κέντημα: Ίσως το πιο εύκολο είδος κεντήματος είναι η σταυροβελονιά. Πολλά free patterns στο site της DMC, φυσικά. Αν θέλετε να μάθετε να κεντάτε λιγότερο κυβιστικά, εδώ ξεκινάει το μάθημα με το πως περνάμε την κλωστή στην βελόνα, ενώ εδώ θα βρείτε και σε βιντεάκι τις 12 βασικές βελονιές. Το ποροσωπικό μου αγαπημένο είναι το σχετικά άσημο blackwork, το οποίο έχει αγκαλιάσει στοργικά το Pinterest και μπορείτε να βρείτε άπειρα patterns εκεί.
• Πλέξιμο: Έχω αγαπήσει παράφορα αυτό το βιβλίο και το προτείνω σε όποιον είναι αρχάριος (αν και πανάκριβο), αλλά υπάρχουν και χιλιάδες tutorials στο Youtube. Επίσης θα βρείτε πολλά patterns δωρεάν, αλλά την μεγαλύτερη ποικιλία και τα πιο μοντέρνα σχέδια τα βρήκα εδώ.
• Βελονάκι: Τα σεμεδάκια ποτέ μα ποτέ δεν τα συμπάθησα, αλλά τα amigurumi είναι μια άλλη ιστορία. Αν δεν έχεις ιδέα τι είναι αυτό, τα εξηγεί ωραία η κοπέλα εδώ, ενώ αν ξέρεις τι είναι και ψάχνεις patterns, εδώ έχει ένα πάρα πολύ γλυκό easter bunny.
• Origami: Youtube. Τίποτα άλλο δεν με κάλυψε.
• Coloring books ή coloring pages: Την μεγαλύτερη ποικιλία σε adult coloring books την βρήκα στα Public, αλλά είναι σχεδόν όλα κατόπιν παραγγελίας. Στο etsy όμως έχει πολλά coloring books και ακόμη περισσότερες coloring pages.
• Γράψιμο: Αν έχεις ήδη κάτι στο μυαλό σου ήρθε η ώρα απλά να κάτσεις να το γράψεις. Αν θες να βελτιώσεις τα writing skills σου, κυκλοφορούν online μαθήματα και σεμινάρια γραφής ή και καλλιγραφίας. Αν δεν ξέρεις από που να αρχίσεις, ξεκίνα την εξάσκηση από εδώ.
• Επιτραπέζια: Ισχύει ό,τι και στα παζλ.
• Χαρτιά: Ήρθε η ώρα να αποκαλύψεις το χαρτόμουτρο που κρύβεις μέσα σου και να μάθεις να παίζεις ξερή. Για να σκοτώσεις ακόμη περισσότερη ώρα μπιρίμπα και κουμ καν
• DIY κατασκευές: Νομίζω σε αυτή τη φάση το πιο δύσκολο είναι να βρεις υλικά, αλλά αυτό είναι σίγουρα ανοιχτό και δέχεται παραγγελίες για ξυλεία. Για μεταλλικά ράφια και dexion, βρήκα πολύ παραπάνω επιλογές, εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ.
• Ανανέωση/ Διακόσμηση του χώρου σου: Τα μεγάλα καταστήματα που έχουν e-shop (ΙΚΕΑ, Leroy Merlin, Praktiker) λειτουργούν σχεδόν κανονικά, οπότε μπορείτε να προμηθευτείτε ό,τι χρειαζόσασταν αλλά δεν είχατε χρόνο να ασχοληθείτε. Όμως, βρήκα και χρωματοπωλείο με eshop και δωρεάν παράδοση στο σπίτι  εδώ. Χρήσιμο ίσως σας φανεί και αυτό το subreddit.

Και κάπου εδώ νομίζω το τερμάτισα. Stay home, stay safe και εις το επανειδείν!

Cooking 201

Αφού είπαμε κάποια βασικά πράγματα εδώ, ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με το meal prepping, δηλαδή όταν έχουμε χρόνο φτιάχνουμε κάποια πράγματα και τα καταψύχουμε ή τα αποθηκεύουμε για να τα καταναλώσουμε όταν δεν θα έχουμε πολύ χρόνο στη διάθεση μας.

Ζωμοί
Μόλις προσθέσεις νερό σε οποιοδήποτε φαγητό, χάνεις αυτομάτως την μισή γεύση, γι αυτό υπάρχει το κρασί και οι ζωμοί, που όχι μόνο δεν στερούν από το φαγητό την γεύση, αλλά την εμπλουτίζουν κιόλας. Οι βασικοί είναι ζωμός λαχανικών, ζωμός κότας, ζωμός βοδινός και ζωμός ψαριού. Εγώ βέβαια προτιμώ το ζωμό γαρίδας, ενώ ο ζωμός μανιτάρι δίνει άλλη γεύση ακόμα και σε ένα απλό πιλάφι. Επίσης η Εύη Βουτσινά είχε δημοσιεύσει αυτό το ζωμό κρέατος.

Σούπες
Υπάρχει κάπου στο βάθος ενός ντουλαπιού μου μια φόρμα για μάφιν σιλικόνης η οποία έχει έναν και μοναδικό σκοπό. Να παγώνει σούπες στην κατάψυξη. Την γεμίζω, αφήνω 2 μέρες στην κατάψυξη, ξεφορμάρω και βάζω σε ziplock bag και όποτε θέλω σούπα ζεσταίνω 2 "παγάκια". Αν δεν πολυχωνεύετε τις κλασσικές σούπες, όπως κι εγώ, δοκιμάστε μια μανιταρόσουπα βελουτέ, μια κλασσική (όχι για μας) Βισυσουάζ, αυτήν την βελουτέ κολοκύθας ή αν δεν βρίσκεις κολοκύθα, δοκίμασε καροτόσουπα.

Σάλτσες και pesto
Η βασικότερη συνταγή σάλτσας ντομάτας που στο τέλος του καλοκαιριού σηκώνω τη λαϊκή για να φτιάξω είναι αυτή, επειδή όμως έχω και μια αδυναμία σε μπαχαρικά και βότανα, κάνω και μικρότερες δόσεις από αυτήν.
Το αγαπημένο μου pesto είναι το calabrese, μετά πάει το pesto παντζάρι, ενώ επειδή ποτέ μου δεν συμπάθησα το κουκουνάρι κάνω pesto με φιστίκι Αιγίνης. Ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου (και στο στομάχι μου) έχουν επίσης και το pesto κόκκινης πιπεριάς, το pesto λιαστής ντομάτας, το pesto καπνιστής μελιτζάνας και το pesto με τυρί κρέμα. Πολλές και πρωτότυπες ιδέες για pesto θα βρείτε κι εδώ
Αν σας αρέσει η γεύση του σκόρδου αλλά η μυρωδιά σας ακολουθεί παντού, μπορείτε να φτιάξετε αυτόν τον πελτέ για να σας λύσει το πρόβλημα

Αρωματικά ελαιόλαδα
Δίνουν άλλη διάσταση στις σαλάτες, είναι εύκολα, γρήγορα και κατά βάση δεν χρειάζεστε και συνταγή. Κάποιες βασικές αρχές και μερικές ιδέες θα βρείτε εδώ,
ενώ έχουν εξαντλήσει το θέμα νομίζω σε αυτό το site. 

Ζύμες
Οι βασικές συνταγές είναι η ζύμη μπριζέ και η ζύμη σαμπλέ. Πολύ χρήσιμη είναι η ζύμη τάρτας  χωρίς αυγό, ενώ η σπιτική ζύμη κουρού προβλέπεται να μπει μόνιμα στην καρδιά σας και στην κατάψυξη σας. Αν έχετε την υπομονή (ή κάποιου είδους τάμα, δεν ξέρω) μπορείτε να φτιάξετε σπιτική σφολιάτα ενώ βρήκα μια κάπως πιο έυκολη συνταγή εδώ. Ενδιαφέρουσες είναι και οι παραλλαγές της μπριζέ με ελαιόλαδο και με γιαούρτι.
Αν πάλι δεν πεθαίνετε για τάρτες αλλά τιμάτε δεόντως τις σπιτικές πίτες, τότε μπορείτε να φτιάξετε σπιτικό παραδοσιακό φύλλο, την πιο αέρινη εκδοχή του με γιαούρτι
ή την πιο πλούσια με μαγιά. 

Χειροποίητα ζυμαρικά
Μόλις συνειδητοποιήσεις πόσο εύκολο είναι να φτιάξεις ζυμαρικά, θα αλλάξει η ζωή σου (και τα κιλά σου πιθανότατα). Ξεκινάς εύκολα με τα κλασσικά, αγαπημένα, θεόβαρια νιόκι ή με την πιο σπάνια, και ίσως πιο ελαφριά εκδοχή τους.
Με τα γεμιστά ζυμαρικά θα κάνεις μια βόλτα στον κόσμο από την κουζίνα σου. Αρμένικα μαντί,
πολωνικά pierogi, ιταλικά ravioli, ιαπωνικά gyoza, κινέζικα dumplings και κυπριακές ραβιόλες.

Μπιφτέκια και κεφτέδες
Μπιφτέκια: Ξεκινάτε από τα απλούστατα που δεν έχουν καν ψωμί, μετά πάτε στο μπιφτέκι του burger για να καταλήξετε στα παραδόξως οικεία. Κάπου εκεί σας δίνεται η ευκαιρία να κρύψετε μέσα όσπρια ή λαχανικά. Αντικαθιστώντας το μοσχάρι με κοτόπουλο μπορείτε να φτιάξετε πανάλαφρα  μπιφτέκια, λίγο πιο πικάντικα ή υπερπαραγωγή. Επίσης υπάρχουν και μπιφτέκια χωρίς κρέας
Κεφτέδες: Δεν θα επεκταθώ σε μη μοσχαρίσιους γιατί δεν θα έχω σταματημό και θα περάσει όλη η καραντίνα έτσι. Η κλασική συνταγή είναι αυτή, ενώ εδώ είναι οι αγαπημενοι μου gluten free, όπου αντικαθιστώ το χοιρινό με μοσχάρι και συνήθως τους ψήνω στο φούρνο. Επειδή το κλασικό ώρες ώρες το βαριέμαι, αυτοί είναι μια πολύ καλή ιδέα για να σπάσει η μονοτονία. Όταν έχει πολύ κρύο κάνω αυτούς, γιατί όσο να πείς, στην Φλώρινα ξέρουν τι σημαίνει κρύο. Όταν θέλω comfort food, πάω εδώ ή φτιάχνω σουτζουκάκια, μόνο με μοσχαρίσιο κιμά.

Μπισκότα
Ίσως το μοναδικό γλυκό που μπορεί να καταψυχθεί χωρίς να είναι μετά για πέταμα. Απλά μπισκότα, στα οποία ποτέ δεν βάζω επικάλυψη, άσε τι λέει αυτή. Τα βουτάω στην μερέντα και τελειώνει η υπόθεση. Choc chip cookies και μπισκότα φυστικοβούτυρο γιατί κατά βάθος είμαι αμερικανάκι και έχω και κάτι προηγούμενα με τις αρτηρίες μου και μπισκότα αμυγδάλου γιατί όλα τα προηγούμενα ίσως να μην καταφέρουν να τις αποτελειώσουν.

Άντε, happy prepping, βρε!

Pesto με τυρί κρέμα και καρύδια

Υλικά:

• 200 ml τυρί κρέμα
• 1 σκελίδα σκόρδο
• 3/4 φλιτζάνι καρύδια
• αλάτι
• πιπέρι
• 2-3 ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

 Χτυπάμε όλα τα υλικά εκτός από το ελαιόλαδο στο multi μέχρι σχεδόν να ομογενοποιηθούν. Προσθέτουμε κουταλιά κουταλιά το ελαιόλαδο.

Η συνταγή είναι το Άκη Πετρετζίκη, την είχε παρουσιάσει κάτι χρόνια πριν στο Mega, αλλά δεν μπόρεσα να την βρω πουθενά για να του δώσω τα credentials.

Pesto καπνιστής μελιτζάνας

Υλικά:

• 1 μελιτζάνα
• 1 κουταλιά φύλλα φρέσκου βασιλικού
• 1/2 κουταλάκι μουστάρδα
• 2-3 κουταλιές ελαιόλαδο
• 4-5 καρύδια
• 1 κουταλιά ξύδι μπαλσάμικο
• 3-4 κουταλιές παρμεζάνα
• αλάτι
• πάπρικα γλυκιά

Εκτέλεση:
Χαράζουμε την μελιτζάνα σε 4-5 σημεία και βάζουμε πάνω σε γυμνή φλόγα σε γκαζάκι ή στο μάτι αν η εστία δεν είναι κεραμική ή σε μαντεμένιο σκεύος. Γυρνάμε από όλες τις πλευρές έως ότου η φλούδα καψαλιστεί τελείως και αρχίσει να σκάει. Αφαιρούμε από την φωτιά και με ένα μαχαίρι ξεφλουδίζουμε αμέσως. Ρίχνουμε την σάρκα στο multi μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά και χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν.

Cooking 101

Το να ξέρεις να μαγειρεύεις δεν είναι δείγμα προκοπής. Είναι δεξιότητα επιβίωσης. Δεν νοείται να μην ξέρεις να μαγειρεύεις, ακόμα κι αν δεν το εξασκείς το άθλημα συχνά. Καταλαβαίνω ότι αν δεν έχεις γεννηθεί πάνω από την κατσαρόλα, μπορεί η διαδικασία να σου φαίνεται χαοτική, ίσως και βαρετή, αλλά δεν είναι καθόλου σύνθετη αν δώσεις χρόνο και την ακολουθήσεις βήμα βήμα. Και που ξέρεις, μπορεί τελικά να ανακαλύψεις ότι σου αρέσει.

Για να μαγειρέψεις οτιδήποτε δύο πράγματα παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Τα υλικά και ο εξοπλισμός. Όσο καλύτερα είναι, τόσο πιο εύκολη θα είναι η ζωή σου μέσα στην κουζίνα και τόσο πιο χαρούμενο θα είναι το στομάχι σου μετά.

Υλικά

Τα υλικά είτε το πιστεύεις είτε όχι, είναι το σχετικά εύκολο κομμάτι. Οι 3 βασικοί κανόνες είναι

1. Προτιμάμε πάντα το φρέσκο. Γενικός κανόνας και απαράβατος. Καλύπτει κρέας, λαχανικά, ζύμες, γάλα κλπ. Είναι εφικτό για τα πάντα; Όχι. Φρέσκο αρακά μπορείς να βρεις στην Αθήνα 15 μέρες το χρόνο, οπότε αναγκαστικά θα καταφύγεις στον κατεψυγμένο. Αλλά κρέας από καλό χασάπη, φρέσκο γάλα, φρούτα και λαχανικά είναι εύκολα προσβάσιμα όλο το χρόνο.

2. Δεν αγοράζουμε ΠΟΤΕ λάδι και γάλα χύμα. Όσπρια, μέλι και αλεύρι αποφεύγουμε επίσης μέχρι να αποκτήσουμε σχετική εμπειρία. Και πάλι, πρώτη φορά αγοράζουμε σε μικρή ποσότητα για να δοκιμάσουμε. Αν μας αρέσει, επανερχόμαστε.

3. Ό,τι βγαίνει από την κατάψυξη, δεν ξαναμπαίνει στην κατάψυξη.

Περισσότερα tips αλλά και εύκολες συνταγές χωρίς ιδιαίτερο εξοπλισμό, θα βρεις εδώ 

Πολύ χρήσιμα tips επίσης και για συνταγές και για οργάνωση κουζίνας  έχει στην εισαγωγή αυτού του βιβλίου.

Οργάνωση κουζίνας

1. Για τα απολύτως απαραίτητα έχω κάνει μια λίστα
2. Ο χώρος της κουζίνας χωρίζεται σε 3 ζώνες. Αποθήκευση, πάγκος εργασίας και εστίες. Τα εργαλεία κοντά στον πάγκο εργασίας και στις εστίες, η αποθήκευση μακριά.
3. Mise en place. Για να μην γίνεται πανικός συγκεντρώνουμε τα υλικά και τα εργαλεία που θα χρειαστούμε. Τα υλικά τα μετράμε πριν αρχίσουμε να μαγειρεύουμε και μαζεύουμε ό,τι δεν χρειάζεται επίσης.
4)Όταν μαγειρεύουμε δεν φεύγουμε από την κουζίνα (εκτός αν το φαγητό είναι στον φούρνο)

Μεγάλες αλήθειες, μικρά βήματα

1) Τα αυγά δεν είναι εύκολα. Δεν ξέρω ποιος έβγαλε την έκφραση "δεν ξέρεις να τηγανίσεις ούτε αυγό", εγώ πιο εύκολα κάνω μουσακά, παρά αυγά μάτια. Πετάνε, πιτσιλάνε και αν δεν τα μαγειρέψεις σωστά σε στέλνουν αδιάβαστο
2) Το πρώτο πιάτο που θα δοκιμάσεις να φτιάξεις θα είναι σαλάτα. Δεν θα καείς, δεν θα κοπείς, δεν μπορούν να πάνε πολλά πράγματα λάθος. Απλά θα καταλάβεις ότι το τοστάκι δεν είναι φαΐ. Είναι δυο σφουγγαράκια πιάτων ενωμένα με ένα λάστιχο.
3)Το δεύτερο πιάτο που θα δοκιμάσεις να φτιάξεις θα είναι μακαρόνια. Στην αρχή έστω και με έτοιμη σάλτσα. Μετά με δική σου για να καταλήξεις σε κάτι σαν κι αυτό
4) Ήρθε η ώρα να ασχοληθείς σοβαρά με το πρωινό σου και μερικά πράγματα καλύτερα να τα μάθεις σωστά από την αρχή, οπότε προσπάθησε να φτιάξεις pancakes, ομελέτα φούρνου και το Foolproof cake και κάπου εκεί ανάμεσα, αν θες να παίξεις και με ζύμες θα δοκιμάσεις αυτό
5)Το επόμενο βήμα είναι το κοτόπουλο φούρνου. Πολύ απλό είναι αυτό, ενώ εύκολο και εξαιρετική ιδέα είναι αυτό
6)Πριν ακόμα από την πιο επικίνδυνη πρακτική της κουζίνας, το τηγάνισμα θα καταπιαστείς με μερικά γλυκά. Το πιο εύκολο είναι το μωσαϊκό, ακολουθείται από αυτό το μιλφέιγ , για να συνεχίσεις με την απόλυτη γουρουνιά και να καταλήξεις σε cheesecake και brownies
7) Ήρθε η ώρα για το τηγάνι; 'Όχι.  Δηλαδή περίπου. Ξεκινάς με κεφτεδάκια φούρνου για να περάσεις σε  μπιφτέκια φούρνου γεμιστά για να ξεκινήσεις να χρησιμοποιείς το σχαροτήγανο με κάπως έτσι
 8) Ναι, πια τηγανίζεις. Αρχικά τηγανητές πατάτες και μετά αυγά μάτια

Συγχαρητήρια, έμαθες να μαγειρεύεις! 

Κοτόπουλο φούρνου με λεμόνι, μουστάρδα και δεντρολίβανο

Υλικά για 2 άτομα:

• 2 φιλέτα κοτόπουλο
• 3 πατάτες
• χυμός από 1 λεμόνι
• ξύσμα μισού λεμονιού
• 5-6 κουταλιές ελαιόλαδο
• 1/2 κουταλάκι δεντρολίβανο
• 1 1/2 κουταλάκι μουστάρδα απαλή
•  αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση:

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου. Χτυπάμε σε μεγάλο μπολ το λάδι με το λεμόνι, το δεντρολίβανο, την μουστάρδα, αλάτι και πιπέρι μέχρι να ομογενοποιηθούν. Καθαρίζουμε τις πατάτες, τις κόβουμε κυδωνάτες και τις βάζουμε στο μπολ με τη σάλτσα. Καθαρίζουμε το κοτόπουλο και το ρίχνουμε κι αυτό μέσα στο μπολ. Ανακατεύουμε καλά, μεταφέρουμε σε πυρέξ και ψήνουμε για περίπου 1 ώρα. Στα 20' ελέγχουμε. Αν το κοτόπουλο έχει αρχίσει να ροδίζει και τα υγρά στο πυρέξ είναι λίγα, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο.

Απαραίτητος εξοπλισμός κουζίνας

Εγώ και τα εργαλεία μου έχουμε μια σχέση πάθους από πολύ παλιά. Δύκολεύομαι πάρα πολύ να μαγειρέψω χωρίς αυτά και το αποφεύγω όσο μπορώ. Όταν δεν μπορώ να το αποφύγω, νιώθω σχεδόν πάντα ότι κάτι λείπει από το φαγητό.

Σκέφτηκα λοιπόν ότι αν ξεκίναγα από την αρχή, με περιορισμένο budget, ποια από τα εργαλεία μου θα αγόραζα ως απολύτως απαραίτητα. Μόνο 30 βγήκαν. Πάλι καλά.

1) Multi
2)Μίξερ χειρός
3)Αυγοδάρτης
4)Ξύλα κοπής (τρία). Όταν λέω ξύλο, κυριολεκτώ. Αυτή η φτηνή πλαστική αηδία που κυκλοφορεί χαράζεται πανεύκολα, δεν καθαρίζεται σωστά με τίποτα και αποτελεί εστία μικροβίων. Ένα ξύλο κοπής για κοτόπουλο μόνο, ένα για κρέας μόνο κι ένα για λαχανικά. Για την ασφάλεια όλων μας.
5) Καλά μαχαίρια (τρία). Ένα για κρέας, ένα για κοτόπουλο κι ένα για λαχανικά
6)Μπολ σε διάφορα μεγέθη. Όχι πλαστικά. Γυάλινα, κεραμικά και μεταλλικά.
7) Ογκομετρητής. Γυάλινος. Ο πλαστικός με το που θα βάλεις να μετρήσεις ζεστό νερό θα διαλυθεί.
8)Κουταλάκια μεζούρες
9) Ζυγαριά ακριβείας
10)Μαρίς (δύο)
11) Σουρωτήρια (τρία) Ένα μεγάλο για μακαρόνια, ένα μεσαίο για να κοσκινίζω αλεύρι και ένα μικρό για να σουρώνω τσάι. Μεταλλικά όλα, μην επαναλαμβάνομαι
12) Μακρόστενη φόρμα του κέικ
13) Φόρμα του κέικ bundt
14) Φόρμα στρογγυλή με αποσπώμενο πάτο
15) Ταρτιέρα στρογγυλή κεραμική ή μεταλλική με αποσπώμενο πάτο
16) Πυρέξ
17) 2 τηγάνια (μικρό και μεγάλο)
18) 2 κατσαρόλες (μικρή και μεγάλη)
19) μπρίκι
20) Βραστήρας
21) Σετ ξύλινες κουτάλες και σπάτουλες
22) Σετ μεταλλικές κουτάλες και σπάτουλες
23) Λεμονοστύφτης (μεταλλικός)
24) Τρίφτης. Μεταλλικός με τις 4 διαφορετικές πλευρές
25) Μικρό μαχαίρι για ξεφλούδισμα
26) Πριονωτό μαχαίρι για ψωμί
27)Σακούλες ζαχαροπλαστικής (για κορνέ) μιας χρήσης
28)Πλάστες (δύο). Ένας χοντρός κι ένας λεπτός σαν βέργα
29) Σχαροτήγανο
30)Τοστιέρα

Mille feuille χωρίς κρέμα ζαχαροπλαστικής

Υλικά:

• 2 πακέτα μακρόστενα σφολιατίνια
• 2 φακελάκια άνθος αραβοσίτου στιγμής
• 2 1/2 φλιτζάνια γάλα
• 500 ml κρέμα γάλακτος
• 2-3 κουταλιές άχνη + έξτρα για το πασπάλισμα
• 1 βανιλίνη

Εκτέλεση:

Βάζουμε στο ψυγείο γυάλινο ή πήλινο μπολ στο οποίο θα χτυπήσουμε την σαντιγί, Εν τω μεταξύ, κόβουμε τα σφολιατίνια εγκάρσια (να μείνει στο μισό πάχος είναι αυτό) και στρώνουμε με την κομμένη πλευρά προς τα επάνω, καλύπτοντας την βάση ενός πυρέξ. Χτυπάμε με σύρμα το γάλα με το άνθος αραβοσίτου μέχρι να γίνει κρέμα και αφήνουμε κατά μέρος. Στο κρύο μπολ χτυπάμε την εξίσου κρύα κρέμα γάλακτος σε σαντιγί με μίξερ χειρός. Προσθέτουμε την άχνη και την βανιλίνη και ανακατεύουμε λίγο ακόμα. Προσθέτουμε στην σαντιγί την κρέμα από άνθος αραβοσίτου και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Στρώνουμε το μισό μείγμα πάνω από τα σφολιατίνια. Κάνουμε άλλη μια στρώση με σφολιατίνια και απλώνουμε από πάνω την υπόλοιπη κρέμα. Γαρνίρουμε με τριμμένα σφολιατίνια, πασπαλίζουμε με άχνη, καλύπτουμε με μεμβράνη και διατηρούμε στο ψυγείο.

*Παντελώς προαιρετικά, μπορούμε να πασπαλίσουμε και με λίγη κανέλα

Πίτσα τοστιέρας

Υλικά:

Για την ζύμη

• 6 κουταλιές αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• 6 κουταλιές στραγγιστό γιαούρτι
• αλάτι
• ελαιόλαδο

Για την σάλτσα

• 2 κουταλιές συμπυκνωμένος χυμός ντομάτα
• 1 κουταλιά ελαιόλαδο
• 1/2 κουταλάκι ρίγανη
• 1 κουταλάκι balsamico
• αλάτι, πιπέρι

Για την επικάλυψη

• toppings της αρεσκείας σας 

Εκτέλεση:

 Ζύμη: Ζυμώνουμε το αλεύρι με το αλάτι και το γιαούρτι μέχρι να πάρουμε ελαστική ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια. Κόβουμε ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί ψησίματος που να καλύπτει και τις 2 πλάκες της τοστιέρας. Ανοίγουμε την ζύμη στο μέγεθος της πλάκας της τοστιέρας και λαδώνουμε ελαφρά. Βάζουμε τη ζύμη ανάμεσα στο χαρτί, κλείνουμε την τοστιέρα και ψήνουμε όσο ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα υλικά.

Σάλτσα: Ανακατεύουμε όλα τα υλικά της σάλτσας

Ψιλοκόβουμε τα toppings της αρεσκείας μας. Ανοίγουμε την τοστιέρα, απλώνουμε την σάλτσα πάνω στη ζύμη, πασπαλίζουμε με τα toppings και κλείνουμε ξανά μέχρι να λιώσει το τυρί (πάντα ανάμεσα στο χαρτί). Σερβίρουμε αμέσως.

Η συνταγή της ζύμης, από εδώ

Μωσαϊκό

Υλικά:

• 250 γρ. μαργαρίνη
• 1 φλιτζάνι ζάχαρη άχνη
• 1 σφηνάκι κονιάκ
• 5 κουταλιές κακάο
• 1 βανιλίνη
• 1 πακέτο μπισκότα πτι μπερ

Εκτέλεση:

Αφήνουμε την μαργαρίνη να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Κοσκινίζουμε την άχνη μαζί με το κακάο. Χτυπάμε στο μίξερ την μαργαρίνη με την ζάχαρη, το κονιάκ, το κακάο και την βανιλίνη. Σπάμε τα μπισκότα με τα χέρια μας και ανακατεύουμε με μια μαρίς με το μείγμα της μαργαρίνης. Στρώνουμε με διαφανή μεμβράνη μια μακρόστενη φόρμα του κέικ και αδειάζουμε μέσα το μείγμα. βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να σταθεροποιηθεί. Ξεφορμάρουμε, αφαιρούμε την μεμβράνη και αν θέλουμε πασπαλίζουμε με τρούφα.

Συνταγή αρκετά παραλλαγμένη από το mothersblog

Brownies

Υλικά

• 120 γρ κουβερτούρα
• 125 γρ βούτυρο
• 1 φλιτζάνι καστανή ζάχαρη
• 2 αυγά
• 100 γρ αλέυρι
• 1 κουταλιά της σούπας κακάο

Εκτέλεση

Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το κακάο. Λιώνουμε σε μπαιν μαρί το βούτυρο με την κουβερτούρα κι αφήνουμε να κρυώσει λίγο. Χτυπάμε τα αυγά με την ζάχαρη (στο μίξερ) μέχρι να ασπρίσουν και να αφρατέψουν. Ενσωματώνουμε σε μαρίς το αλεύρι με το κακάο και όταν ομογενοποιηθούν προσθέτουμε το βούτυρο με την σοκολάτα. Ανακατεύουμε με την μαρίς μέχρι να ομογενοποιηθεί, ρίχνουμε σε ταψάκι στρωμένο με λαδόκολλα και ψήνουμε 30 λεπτά στους 180 βαθμούς  σε προθερμασμένο φούρνο.

Η συνταγή είναι ελαφρώς τροποποιημένη από μια συνταγή που είχε δημοσιευθεί κάποια στιγμή στο cookbook του Έθνους, αλλά δεν μπόρεσα να την βρω ηλεκτρονικά για  παραπομπή.

Βασική συνταγή cheesecake

Υλικά

• 1 πακέτο μπισκότα digestive
• 50-80 ml βούτυρο/ μαργαρίνη
• 200 ml κρέμα γάλακτος
• 200 ml τυρί κρέμα
• 3-5 κουταλιές άχνη
• 1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
• Σάλτσα φράουλας 

Εκτέλεση

Τρίβετε τα μπισκότα σε σκόνη.
Αναμιγνύετε με το βούτυρο (50 γραμμάρια αν το έχετε αφήσει να έρθει σε θερμοκασία δωματίου, 80 αν το χρησιμοποιείτε λιωμένο). Καλύπτετε με το μείγμα την βάση φόρμας-δακτυλίδι και βάζετε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.

Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μην κόψει η σαντιγί είναι να είναι πολύ κρύα η κρέμα γάλακτος αλλά και το περιβάλλον της, οπότε μαζί με την βάση του cheesecake βάζετε στο ψυγείο και γυάλινο ή κεραμικό μπολ στο οποίο θα χτυπήσετε την κρέμα γάλακτος.

Όταν κρυώσει καλά το μπολ, βγάζετε και χτυπάτε με μίξερ χειρός την κρέμα γάλακτος, στην δυνατότερη ταχύτητα που διαθέτετε μέχρι να γίνει σαντιγί. Συνεχίζοντας το χτύπημα προσθέτετε το τυρί κρέμα και την βανίλια. Όταν το μείγμα ομογενοποιηθεί, προσθέτετε σταδιακά την ζάχαρη, κάνοντας το όσο γλυκό επιθυμείτε.

Αδειάζετε το μέιγμα πάνω από την βάση και το απλώνετε ομοιόμορφα. Καλύπτετε με διαφανή μεμβράνη, η οποία εφάπτεται πάνω στην κρέμα (σε απλά ελληνικά, κολλάτε την μεμβράνη πάνω στην κρέμα και δεν καλύπτετε απλά την φόρμα από πάνω). Αφήνετε στο ψυγείο να κρυώσει 1-2 ώρες.

Εν τω μεταξύ ετοιμάζετε την σάλτσα φράουλας

Περιχύνετε με την σάλτσα το cheesecake (αφού αφαιρέσετε την μεμβράνη). Μπορείτε να σερβίρετε ακόμα και αμέσως, αλλιώς διατηρείτε στο ψυγείο.

Αν νομίζατε ότι στην εικοσαετία που εκτελώ την συνταγή, δεν της έχω αλλάξει τον αδόξαστο, είστε πολύ γελασμένοι. Παραλλαγές εδώ

Παραλλαγές cheesecake

1. Oreo Cheesecake: Αντικαθιστούμε τα digestive με oreo. Αφαιρούμε την γέμιση και τρίβουμε τα μπισκότα ακολουθώντας την βασική συνταγή. Την γέμιση των μπισκότων την προσθέτουμε στην κρέμα. Εγώ δεν βάζω τίποτα από πάνω, αλλά του πάει και η σάλτσα φράουλας της βασικής συνταγής. 
2. 
   Cheesecake Μήλο Κανέλα: Αντικαθιστούμε τα digestive με αυτά τα κολασμένα τα μπισκότα κανέλας. Στην κρέμα προσθέτουμε και μια πρέζα κανέλας αν θέλουμε. Καλύπτουμε με μαρμελάδα μήλο κανέλα (τη συνταγή πρέπει να τη βρω) αντί για σαλτσα φράουλα.
3. 
   Banofee cheesecake: Στην κρέμα δεν βάζουμε καθόλου ζάχαρη αλλά 3-4 κουταλιές καραμέλα γάλακτος (αυτήν στο βαζάκι). Για topping, σε μπαιν μαρί λιώνετε 100 ml μερεντα με 2 κουταλιές κρέμα γάλακτος και μισό σφηνάκι μαύρο ρούμι, ανακατεύοντας συνεχώς με μια μαρίς. Όταν το μείγμα ομογενοποιηθεί, κατεβάζετε από την φωτιά και αφήνετε να κρυώσει. Περιχύνετε την κρέμα και βάζετε στο ψυγείο 1 ώρα τουλάχιστον. Σερβίρετε με φέτες μπανάνας.
4. 
    Cheesecake με φιστίκι Αιγίνης και μαρμελάδα λεμόνι. Αντικαθιστάτε την βανίλια στην κρέμα με 1 κουταλάκι ξύσμα λεμονιού. Καλύπτετε με μαρμελάδα λεμόνι (και γι αυτό πρέπει να βρώ τη συνταγή) και πασπαλίζετε με χοντροκομμένο φιστίκι Αιγινης
5. 
   Gluten free cheesecake: Εγώ χρησιμοποίησα τα gluten free μπισκότα με γεύση πορτοκάλι. Θέλουν λίγο περισσότερο βούτυρο (30 γρ έξτρα από ό,τι η βασική συνταγή). Για topping, καραμελωμένα πορτοκάλια βουτηγμένα σε σοκολάτα (με μια πρέζα κανέλα ανακατεμένη στην λιωμένη σοκολάτα)

Σάλτσα φράουλας

Υλικά:

• 1 φλιτζάνι πολτοποιημένες φράουλες
• 1 σφηνάκι μαύρο ρούμι/ amaretto/ κονιάκ
• 2 κουταλιές καστανή ζάχαρη
• 2-3 φυλλαράκια φρέσκιας μέντας

Εκτέλεση:

Βάζετε όλα τα υλικά σε κατσαρολάκι και ανακατεύετε συνεχώς σε μέτρια φωτιά με ξύλινο κουτάλι μέχρι να δέσει*. Αφαιρείτε την μέντα, αφήνετε να κρυώσει και χρησιμοποιείτε.

*Πως δοκιμάζουμε αν έχει δέσει: Βάζουμε λίγη ποσότητα σε πιατάκι και αφήνουμε να κρυώσει λίγο. Χωρίζουμε την σάλτσα τραβώντας μια γραμμή με το δάχτυλο μας. Αν η γραμμή παραμείνει εκεί, η σάλτσα είναι έτοιμη, αν εξαφανιστεί, βράζουμε λίγο ακόμα και ξαναδοκιμάζουμε.

Ωμό Θράσος

Και μετά από πολύ καιρό ήρθε  ώρα να ξαναμιλήσω. Μέσα σε αυτό το διάστημα που έχει μεσολαβήσει έχουν γίνει πολλά. Έχουν μπει στο σπίτι μου και έχουν πάρει όλα μου τα πράγματα, έχω κοντέψει να σκοτωθώ με το αμάξι, έχουν σπάσει οι σωλήνες του μπάνιου, έχω κάνει επίκληση στην λογική, στο συναίσθημα και στην αυθεντία για να πείσω (με θαυμαστή αποτυχία) τους γείτονες να με αφήσουν να βάλω αυτόνομη θέρμανση, έχω βρει δουλειές, έχω φύγει από δουλειές, φίλοι παντρεύτηκαν, φίλοι γίναν γονείς. Έχω κλάψει τόσες φορές από θυμό, όσες και από συγκίνηση.

Αυτός ο χρόνος μου έτριψε στην μούρη την πιο απλή απάντηση σε όλα τα γιατί. Γιατί κάποιος να μπει στο σπίτι μου και να πάρει όλα μου τα πράγματα?Γιατί μπορεί. Γιατί οι γείτονες δεν υπογράφουν για να βάλω αυτόνομη και μου λένε την μια μαλακία πίσω από την άλλη?Γιατί μπορούν. Γιατί την μια συνεννοούμαι για κάτι με τον εργοδότη μου και την επόμενη μου λέει τα ακριβώς αντίθετα? Γιατί μπορεί.

Και μένει μόνο μια τελευταία απορία. Γιατί μπορει? Και η απάντηση είναι γιατί εγώ αφήνω το περιθώριο.

'Εχει αρχίσει και με ανησυχεί πολύ σοβαρά το θράσος και η αγένεια που έχουν πάρει διαστάσεις μάστιγας πια. Είμαι πολύ κουρασμένη για να αναφερθώ στο γιατί δεν μιλάμε άσχημα στον κόσμο ή γιατί όταν "στολίζουμε" κάποιον περισσότερα αποκαλύπτουμε για το δικό μας ποιόν, παρά για του κακομοίρη που πιάσαμε στο στόμα μας. Έλεγα σήμερα σε μια φίλη ότι πια δεν αντέχω να κρατάω μέσα μου τον παραμικρό θυμό για την παραμικρή αδικία. Δεν θέλω να ξαναφήσω το περιθώριο σε κανέναν να μου φερθεί άσχημα. Γιατί η μεγαλύτερη επιφοίτηση ήταν ότι αν στο ωμό τους θράσος απαντήσεις αναλόγως, δεν σε πειράζουν πια. Ο θρασύς άνθρωπος να ξέρετε, είναι πολύ μεγάλος χέστης.

Όταν έφτιαξα αυτό το blog, το έκανα γιατί πάντα κάτι μέσα μου μου έλεγε "πήγαινε εκεί μέσα, εκεί οι άνθρωποι φαίνονται να τρώνε καλά", "πήγαινε εκεί μέσα, θα ανακαλύψεις κάτι όμορφο", "διάβασε αυτό, θα μάθεις κάτι καινούργιο", "πήγαινε σε αυτή την πόλη, εκεί οι άνθρωποι ζουν διαφορετικά από εσένα, δες πως". Όλο αυτό, ήθελα να το μοιραστώ κυρίως με τους φίλους μου, αλλά και με όσους έψαχναν τρόπους να ζουν συνεχώς καλύτερα. Έχω γράψει για τα πάντα, εκτός από το βασικότερο. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει καλά όσο φοβάται. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει καλά όσο αδικείται. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει καλά όσο επιτρέπει στους άλλους να του φέρονται άσχημα.

 Μια συμβουλή έχω να σας δώσω. Μην δικαιολογήσετε ποτέ κανέναν. Μην πιστέψετε ούτε δευτερόλεπτο ότι κανατε κάτι για να αξίζετε τέτοια συμπεριφορά. Μην φοβηθείτε ποτέ τις συνέπειες. Μιλήστε ψύχραιμα, ευγενικά και σταθερά και λύστε ή λήξτε ό,τι σας τρώει τα σωθικά. Α, και φροντίστε πολύ τον εαυτό σας.

Γιατί δεν γράφω πια

Την τελευταία βδομάδα έτυχε να βρεθώ με ανθρώπους που είχα να τους δω πολύ καιρό και όλοι με ρώτησαν το ίδιο πράγμα "γιατί σταμάτησες να γράφεις?". Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι ρώτησαν τυπικά ή από πραγματικό ενδιαφέρον, αλλά ειλικρινή απάντηση μπορώ να δώσω μόνο γραπτά. Σταμάτησα να γράφω λοιπόν γιατί βαρέθηκα. Όχι να γράφω, όχι να δοκιμάζω, όχι να βγαίνω. Βαρέθηκα να ακούω, να σχολιάζω και να αντικρούω την αποψάρα του καθενός, διατυπωμένη με όσο περισσότερη αγένεια και δεικτικότητα γίνεται πασπαλισμένη με την ημιμάθεια του ξερόλα που μας διακρίνει ως έθνος. Αυτό το blog ξεκίνησε, και όταν έρθει η στιγμή θα συνεχίσει, με ένα πολύ συγκεκριμένο concept: να μεταβιβάζω την γνώμη μου για κάτι που έχω κάνει σε όσους θεωρούν ότι η άποψη μου έχει αξία και θα τους είναι με κάποιο τρόπο χρήσιμη. Βαριέμαι ελεεινά όσους κάθονται αγκαλιά με το πληκτρολόγιο τους και ξεσπάνε τον θυμό ή την οργή τους πάνω σε bloggers γιατί είναι ευκολος στόχος. (Πληρώνονται/δεν ξέρουν τίποτα/γέμισε ο κόσμος ψωνάρες που ανοίγουν όλοι ένα blog και νομίζουν ότι κάτι κάνουν κλπ κλπ). Ήδη είναι πολύ δύσκολο να βρεις καλό μαγαζί για να γράψεις, το οποίο θα έχει νορμάλ τιμές, ευγενικό σέρβις, νόστιμο φαγητό και δεν θα κλείσει σε 3 βδομάδες. Ασε που για να βρεις ένα πρέπει να πας σε δέκα, και να τραβολογήσεις μαζί σου όποιον κακομοίρη είναι πρόθυμος να πάρει το ρίσκο ότι ίσως τελικά πετάξει τα λεφτά του και καταλήξετε σε κάποιο παγκάκι κάποιας πλατείας να τρώτε σουβλάκια. Αν προστεθεί στην εξίσωση και η γενικότερη παράνοια που ζούμε με τα capital controls, την οικονομική και πολτική αστάθεια, την προσφυγική κρίση, το μόνο που θέλω να κάνω είναι να κάτσω σπιτάκι μου, να μαγειρεύω, να βλέπω ταινίες και να μην ακούω κανέναν. Σε ένα σύμπαν που μιλάνε όλοι ακατάπαυστα εγώ, η πρώτη γλωσσοκοπάνα, επιλέγω συνειδητά την σιωπή. Όταν αμβλυνθούν τα πνεύματα, σταματήσουμε να βγάζουμε την χολή μας και τα κόμπλεξ μας ό ένας πάνω στον άλλον και ξαναμάθουμε ότι το να ζεις αξιοπρεπώς είναι τέχνη που δεν έχει να κάνει με το διαθέσιμο εισόδημα μας αλλά με την παιδεία μας, θα επανέλθω. Μέχρι τότε θα ανεβάζω στο άλλο blog, ότι αξιόλογη συνταγή κατεβάσει η κούρτα μου. Εις το επανειδείν.

on tour: Αρκοί

Εννέα στους δέκα φίλους μου δεν ήξεραν καν κατά που πέφτει το νησί. Με 44 μόνιμους κατοίκους, τρεις παραλίες και άλλες τόσες ταβέρνες, παράλογο δεν το λες που ο κόσμος δεν το ξέρει. Έτσι κι αλλιώς εκεί πας για να χαθείς και να ηρεμήσεις. Το μοναδικό νησί που έχω πάει και δεν ακούγεται καν ο ήχος των αυτοκινήτων, οι τουρίστες είναι περισσότεροι από τους κατοίκους και τα ιστιοπλοικά περισσότερα από τα ενοικιαζόμενα δωμάτια. Για την ιστορία, οι Αρκοί βρίσκονται λίγο πιο πάνω από τους Λειψούς και διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Πάτμου.

Πως θα πάτε: Από κάποιο άλλο νησί των Δωδεκανήσων, από την Σάμο ή την Ικαρία με πλοίο. Αλλιώς, με ιστιοπλοικό.

Που θα μείνετε: Οι επιλογές είναι πολύ περιορισμένες. Υπάρχουν τα δωμάτια του Τρύπα, του Κατσαβίδη και του Νικόλα. Είναι περίπου ισότιμα σε παροχές και κόστος διαμονής, οπότε δείτε πιο σας αρέσει αισθητικά ή πιο έχει διαθέσιμα δωμάτια και αποφασίστε.

Που θα φάτε: Λογικά αν μείνετε πάνω από δύο μέρες, θα φάτε και στις τέσσερις ταβέρνες. Η πιο απομονωμένη είναι η "Απόλαυση" που έχει ολόφρεσκα θαλασσινά και ψάρια, αλλά και κρέατα της ώρας ψημμένα στο μπάρμπεκιου στην αυλή. Δοκιμάστε την χταποδοσαλάτα και τα καλαμαράκια ενώ για το τέλος αν δεν έχει πολύ κόσμο σερβίρει λουκουμάδες. Στην Ταβέρνα του Νικόλα θα φάτε την σαλάτα με το μαύρο καλύμνιο παξιμάδι από χαρούπια, κατσικάκι αν το πετύχετε σαν πιάτο ημέρας και ο,τι θέλετε από πιάτα της ώρας. Στο τέλος σερβίρουν μπισκοτογλυκό. Η τρίτη ταβέρνα είναι η ταβέρνα του Τρύπα (ναι, αυτός έχει και τα δωμάτια). Αν βρείτε πάρτε κρεμμυδόπιτα και ψευτομουσακά, ενώ από κυρίως έχει και ψάρια και θαλασσινά. Τελευταίο είναι το ουζερί πάνω στο λιμάνι, στο οποίο κάτσαμε μόνο για καφέ, αλλά ήταν πεντακάθαρο, η ιδιοκτήτρια ευγενέστατη και τα πιάτα που ερχόντουσαν στα γύρω τραπέζια δελεαστικά. Σημειώστε ότι τα δωμάτια δεν προσφέρουν πρωινό, αλλά οι δύο τελευταίες ταβέρνες λειτουργούν από νωρίς το πρωί ακριβώς γι αυτό το λόγο.

Που θα κολυμπήσετε: Η πιο διαφημισμένη παραλία του νησιού είναι τα Τηγανάκια, όπου όμως είναι πολύ πιθανό να πετύχετε ημερόπλοια και ορδές τουριστών να κάνουν βουτιές από τα πλοία και φασαρία. Η δεύτερη παραλία είναι το Λιμνάρι, όπου πάτε με μονοπάτι. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην σήμανση γιατί ο προφανής δρόμος είναι πιο δύσβατος από τον κρυμμένο. Η τρίτη παραλία είναι δίπλα από το λιμάνι και προσφέρετε για όσους έχουν παιδιά ή δεν έχουν καμια όρεξη να κάνουν τα κατσίκια. έχει και εξαιρετική σκιά κάτω από τα αρμυρίκια.

Που θα ψωνίσετε/πιείτε ποτό: Στο μαγαζάκι 2 σε 1 που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από τις ταβέρνες του Τρύπα και του Νικόλα. Έχει μαγνητάκια, κοσμήματα και ρούχα, ενώ στα τραπεζάκια έξω μπορείτε να απολαύσετε το ποτό σας ή μπισκοτογλυκο. Σερβίρει και αυτό το μαγαζί πρωινό.

Γιατί θα πάτε: Για να ηρεμήσετε/λιώσετε/σαπίσετε. Σε ένα νησί που δεν ακούγεται τίποτα, περπατιέται ολόκληρο σε 2 ώρες και έχετε εξασφαλισμένη διαμονή και σίτιση δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο από το να αποσυμπιεστείτε και να ξεκουραστείτε πραγματικά.

Base Grill Vs Τραβόλτα

Τα αδέρφια Λιάκου τα είδα πρώτη φορά πολλά πολλά χρόνια πριν σε μια εκπομπή μαγειρικής να φτιάχνουν αυτήν την κολασμένη φωλιά πατάτας πάνω στην οποία σπάνε τέσσερα αυγά και άστραψε το μάτι μου και γουργούρισε η κοιλιά μου ταυτόχρονα. Σήμερα που ευτυχείς συγκυρίες με ώθησαν να πάω και στα δύο τους εστιατόρια μπορώ να γράψω για αυτά.

Καταρχήν με ενθουσίασε το γεγονός ότι και τα δυο τους μαγαζιά είναι στο Μπουρνάζι. Έχω βαρεθεί λίγο τον σνομπισμό που έχουν τα καλά εστιατόρια στις απλές γειτονιές. Η Αθήνα είναι μια μεγάλη πόλη και καλό θα ήταν να υπάρχουν καλά εστιατόρια παντού. Το στομάχι μας είναι η καλύτερη πυξίδα για να μας οδηγήσει να ανακαλύψουμε όλη την πόλη και να την δούμε και να την αγαπήσουμε για αυτό που πραγματικά είναι.

Τραβόλτα: Όταν πήγα εγώ ενάμιση χρόνο περίπου πριν δεν είχε κάνει το γκελ που έχει το base grill. Ίσως γιατί από την φύση μας έχουμε συνδυάσει τα θαλασσινά με καλοκαίρι και θέα θάλασσα. Το service ήταν ευγενικό και εξυπηρετικό, ότι πήραμε ήταν σωστά μαγειρεμένο και νόστιμο. Πήραμε το σπετζοφάι με το δικό τους λουκάνικο θαλασσινών, γαρίδες, καλαμαράκια και το κριθαράκι με το μελάνι σουπιάς και τις σουπιές. Νιώθω όμως ότι επειδή εγώ δεν τρώω ψάρια αλλά μόνο θαλασσινά, δεν δοκίμασα τα signature dishes του μαγαζιού, όπως την φάβα με το καπνιστό χέλι. Σίγουρα η ποιότητα τους είναι εξαιρετική, σίγουρα ο σεφ τους είναι έμπειρος αλλά έχετε κατα νου ότι δεν είναι μια κλασσική ψαροταβέρνα. Η κουζίνα τους έχει ένα concept δημιουργικής παρέμβασης στην παράδοση, το οποίο όπως είναι αναμενόμενο σε κάποιους ταιριάζει και σε κάποιους όχι. Νομίζω ότι αξίζει μια επίσκεψη, αλλά είναι θέμα προσωπικής άποψης και γευστικών προτιμήσεων η γνώμη που θα σχηματίσετε και το αν θα ξαναπάτε.

Base Grill: Σε αντιδιαμετρικά αντίθετη λογική βρίσκεται το άλλο μαγαζί των διδύμων. Πρόκειται για μια ωδή στην κρεατοφαγία. Όλα τα υπόλοιπα ορεκτικά ωχριούν μπροστά στις πατάτες με τα σπασμένα αυγά, ενώ καλό θα ήταν να παραγγείλετε και κάποια δρσερή σαλάτα, για να προετοιμάσετε το στομάχι σας για το κυρίως, το κρέας. Πρόκειται για εξαιρετικής ποιότητας κρέατα, ψημμένα από έμπειρους ψήστες που κόβονται μπροστά σας ζυλιέν και έρχονται σκέτα με τρία διαφορετικά ήδη αλατιού για να τα αρτύσετε μόνοι σας. Από τα λίγα μαγαζιά που αξίζει να φάτε μόνο μοσχάρι. Εξαιρετική η πικάνια, η μοσχαρίσια μπριζόλα και το φιλέτο. Συνοδεύεται με κρασί ή μπύρα (έχει πολύ ενημερωμένη κάβα) αν κι εγώ έχω μια αδυναμία στην Schlenkerla, τόσο για την γεύση της όσο και γιατί μου αρέσει να χαζέυω την διαδικασία καπνίσματος του ποτηριού.  Έχετε υπόψιν ότι εκεί χρειάζεται να κάνετε κράτηση ακόμα και τις καθημερινές.

Συμπέρασμα: Προσωπική μου πεποίθηση, το Base Grill κερδίζει με διαφορά, αλλά για μένα παίζει με σημαδεμένα χαρτιά γιατί έχω μεγαλύτερη αδυναμία στο κρέας από ότι στο ψάρι. Καταλαβαίνω την λογική πάνω στην οποία βασίστηκαν τα αδέρφια Λιάκου για να στήσουν και τα δύο μαγαζιά, επιμένω να τονίζω ότι και το Τραβόλτα και το Base Grill έχουν εξαιρετικούς ψήστες και άψογο σέρβις, αναγνωρίζω την προσπάθεια να δουν με καινούργια οπτική την ψαροφαγία κάτι το οποίο θέλει πολλά κότσια και ελπίζω να είμαι εγώ η παράξενη και όλη αυτή η προσπάθεια να τους αποδώσει τα δέοντα.

on tour: Μήλος

Η Μήλος ήταν για πολλά χρόνια στην λίστα που έχω βάλει την Μύκονο, την Πάρο, την Σαντορίνη και την  Ίο. Δηλαδή στη λίστα με τα νησιά που δεν θέλω να πάω. Γενικά αποφεύγω τα μέρη που πάνε όλοι, κυρίως ζευγαράκια και φωνακλάδες, μονίμως ημιμεθυσμένοι έφηβοι, μπας και περισώσω ότι έχει απομείνει από την ψυχική μου υγεία και διασφαλίσω την σωματική ακεραιότητα των προαναφερθέντων. Επειδή όμως οι συγκυρίες είναι πολύ ύπουλες, κατέληξα με ένα δωρεάν αεροπορικό εισιτήριο στα χέρια, μόνο τρεις μέρες στην διάθεση μου και μια φωτογραφία του Σαρακήνικου απέναντι μου, οπότε με συνοπτικές διαδικασίες άρθηκε το εμπάργκο στο νησί και, σε αντίθεση με την Σκιάθο και την Ρόδο, είναι η πρώτη φορά που δεν το μετάνιωσα.

Πως θα πάτε: Για σύντομες διακοπές συμφέρει να πάτε με αεροπλάνο γιατί η διάρκεια ταξιδιού είναι μόνο 35 λεπτά. Για περισσότερες μέρες αλλά και μεγαλύτερη άνεση κινήσεων μάλλον συμφέρει να πάτε με πλοίο και το όχημα σας.

Πως θα μετακινηθείτε: Με αμάξι ή γουρούνα ή buggy ή μηχανή. Όπως σε κάθε κυκλαδονήσι που σέβεται τον εαυτό του τα ΚΤΕΛ περισσότερο θα σας εκνευρίσουν παρά θα σας εξυπηρετήσουν και τα ταξί είναι πανάκριβα. Αν δεν πάρετε δικό σας μέσο, με λίγη έρευνα αγοράς θα βρείτε όχημα σε αρκετά καλή τιμή. Μάλιστα, ήταν η χαμηλότερη τιμή ανά ημέρα που έχω κλείσει ποτέ για ενοικιαζόμενο αμάξι σε νησί.

Που θα μείνετε: Ευτυχώς, πλέον τα περισσότερα νησιά έχουν αξιοπρεπή καταλύματα σε πολύ λογικές τιμές. Την περίοδο που πήγαμε εμείς με 25-30 ευρώ το βράδυ υπήρχαν πολλές επιλογές στον Αδάμαντα, στα Πολλώνια και στο Παλαιοχώρι.

Που θα κολυμπήσετε: Όπου μπορέσετε και όπου προλάβετε. Το νησί έχει άπειρες παραλίες και ακόμα και α Αν οι άνεμοι είναι βόρειοι προτιμήστε την Φυρίπλακα, που είναι πολύ όμορφη και αρκετά μεγάλη. Απομονωμένη αλλά με πολύ μεγάλες πέτρες είναι η Τράχηλα, ενώ ο Καστανάς έχει εξαιρετικά χρώματα, ωραίες πετρούλες να μαζέψετε και συνήθως ησυχία. Εμείς που έχουμε το συννεφάκι να ρίχνει καταιγίδες πάνω μας πετύχαμε Ιταλούς. Πολλούς Ιταλούς. Με πολλά πιτσιρίκια. Ωραία παραλία είναι και η Αλογόμαντρα που από την μία έχει άμμο και από την άλλη βράχο σαν του Σαρακήνικου. Κλασσικές παραλίες που προτείνουν όλοι οι τουριστικοί οδηγοί είναι ο Παπάφραγκας, η Αχιβαδολίμνη, το Τσιγκράδο (αν θέλετε να κάνετε και αναρρίχηση πριν και μετά το μπάνιο σας) και το Παλαιοχώρι. Δυσπρόσιτες (τα γραφεία ενοικιάσεων σας αποτρέπουν ευθέως να πάτε με τα αμάξια τους) είναι ο Άγιος Ιωάννης, τα Θειορυχεία και οι Τρειάδες. Στο Κλέφτικο μπορείτε να πάτε μόνο με καραβάκι (25-35 ευρώ το άτομο, για να είστε προετοιμασμένοι).
ν είναι η μία δίπλα στην άλλη είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους. Αν πετύχετε καλό καιρό (όχι βοριά) θα κολυμπήσετε στο Σαρακήνικο και θα περπατήσετε μέσα στις σπηλιές.

Που θα φάτε: Στα Γλαρονήσια για τον κύριο που είναι σαν τον καπετάνιο φίλο του Τεν Τεν και πιάνει κουβέντα με όλο τον κόσμο λέγοντας αστεία και κερνώντας γκράπα (τσίπουρο). Το μαγαζί είναι καθαρό, οι τιμές ελαφρώς αυξημένες αλλά οι μερίδες τίμιες και το κρέας καλοψημμένο. Στην Μέδουσα στα Μαντράκια για χταποδάκι λιαστό και γαρίδες φρέσκιες. Πανάκριβο, αλλά τα θαλασσινά ήταν ολόφρεσκα και πεντανόστιμα, η εξυπηρέτηση άμεση και θέα απλά το απόλυτο γαλάζιο. Στις Φάτσες, που βγάζουν τραπεζάκια έξω σε μια δροσερή αυλή. Έχει και ζωντανή μουσική με πρόγραμμα από παλιά λαϊκά, υποστηρίζουν το κίνημα του slow food, κάνουν εξαιρετικές πατάτες σαν τσιπς με τυρί και δυόσμο, τίμιο ντάκο και πολλά μεζεδάκια. Σημείωση με βαρύνουσα σημασία: το μόνο μαγαζί που είδαμε να γεμίζει κυρίως από ντόπιους. Πολύ κατόπιν εορτής μάθαμε ότι υπάρχει και ένα ταβερνάκι το οποίο σερβίρει φαγητό ψημμένο μέσα στην άμμο ή σε ξυλόφουρνο, πρόκειται για το Sirocco και παρόλο που δεν πήγα, έμπιστες πηγές μου είπαν ότι αξίζει τον κόπο.

Που θα φάτε γλυκό: Τον Παλαιό τον ανακαλύψαμε με την αλάνθαστη μέθοδο "ακολουθάμε πιτσιρίκι που τρέχει να πάρει γλυκό και το βροντοφωνάζει σε όποια θειά πάει να το σταματήσει". Εκεί θα δοκιμάσετε την παραδοσιακή καρπουζόπιτα αλλά και μηλόπιτα με σταφίδες και καρύδια (φλαούνες), κάτι απίστευτα αμυγδαλωτά καλυμμένα με ψημμένο αμύγδαλο και τα πιο ωραία σμυρνέικα κουλουράκια που έχω φάει απέξω. Στα "Παραδοσιακά εδέσματα" εκτός από παγωτό, δικά τους ζυμαρικά και γλυκό κουφέτο κάνουν και ένα άκρως δελεαστικό γαλακτομπούρεκο, αλλά θα πρέπει να το πάρετε στο χέρι γιατί δεν έχουν τραπεζάκια να κάτσετε.

Που θα πιείτε ποτό: Το νησί έχει πάρα πολλές επιλογές για όλα τα γούστα. Εγώ, όμως, λύσσαξα που δεν πήγα στο Bacalico στην Πλάκα που μου άρεσε τόσο, μα τόσο πολύ. Μικροσκοπικό, προσεγμένο και ήσυχο.

Που θα ξετινάξετε ότι έχει απομείνει από το budget σας: Στο Φασκόμηλο στον Αδάμαντα. Οκ, το έχει μια γνωστή μου, αλλά αυτό μέτρησε μόνο στο να πάω να της πω ένα "γεια". Μου άρεσε γιατί δεν είναι το κλασσικό μαγαζάκι με τα τουριστικά. Έχει ωραίες κούπες και τσαγιέρες, έξυπνα γκαντζετάκια (εγώ πήρα βεντουζάκια για να ξεχωρίζεις τα ποτήρια), τούρκικες πετσέτες, αλλά και μπαχαρικά, σαπούνια και κρέμες από μικρούς Έλληνες παραγωγούς. Σε ένα εργαστήριο στην Πλάκα που ένας κύριος φτιάχνει μοντέρνα minimal κεραμικά μόνος του (ειδικά τα μαγνητάκια του μου άρεσαν πάρα πολύ). Θα τον αναγνωρίσετε, έχει ένα γωνιακό μαγαζί κοντά στο Δίπορτο και από την μικρή βιτρίνα της μιας πλευράς, φαίνεται το εργαστήριο του. Στο μαγαζάκι στην οδό Κατακομβών στην Πλάκα με το χειροποίητο ξύλινο αλογάκι. Όνομα δεν θυμάμαι, αλλά το μαγαζί ήθελα να το σηκώσω ολόκληρο. Στο Pliatsiko στο Κλίμα που το χει ένας ευγενέστατος ζεν ρασταφάρι και θα πάρετε ξύλινες καρτ ποστάλ και μαγνητικό ημερολόγιο.

Τι θα δείτε: Τις Κατακόμβες, το ηλιοβασίλεμα από το Κάστρο (ή αν δεν αντέχουν τα πόδια σας από την αυλή του Αη Γιάννη στην Πλάκα) και τα σύρματα στο Κλίμα και στο Μαντράκι. Τα σύρματα είναι στην ουσία αμπάρια για τις βάρκες, από πάνω έχουν το σπίτι και μπροστά γλίστρα για να μπαίνει η βάρκα στο νερό. Από τα πιο ωραία ψαροχώρια που έχω δει.

Τι άλλο μπορείτε να κάνετε: Να Επισκεφτείτε το Οινοποιείο του Κωσταντάκη στα Πολλώνια, όπου το κρασί φτιάχνεται σε σπηλιές. Επίσης, μπορείτε να πάρετε από τα Πολλώνια το καραβάκι και να περάσετε στην Κίμωλο.

Τέλος, μην φύγετε από το νησί χωρίς να δοκιμάσετε πιταράκια.