Η περίοδος εκνευρισμού και εσωτερικής αναζητήσεως περνάει σιγά σιγά γτ ζεσταίνομαι κιόλας και όταν συγχύζομαι υποφέρω. Κι επειδή εκπτώσεις έρχονται, στους δρόμους θα ξεχυθείτε προς αφανισμό της αγοραστικής σας δύναμης είπα να αναφερθώ σε αυτά τα πράγματα που αγοράζει κανείς σε κάτι τύπου παρόρμηση να το πω???"δεν βαριέσαι 3 ευρώ κάνει πέτα το κι αυτό στο καλάθι" να το πω???τα οποία τελικά αποδεικνύονται ΤΟΣΟ χρήσιμα που πραγματικά κάνετε τον έξυπνο στους φίλους σας για το τι ανακαλύψατε πάλι οι τρισμέγιστοι.
1)Ψηφιακό θερμόμετρο. Ναι μου ξώμεινε από την προηγούμενη βδομάδα, παρόλο που μου έχει φύγει ο πυρετός ακόμα παίζω. Πέρα από την πλάκα είναι χρήσιμο και το λέω εγώ που έχω σπάσει ρεκόρ στο πόσα θερμόμετρα υδραργύρου έχω καταφέρει να σπάσω. Δεν κάνει παραπάνω από 30 δευτερόλεπτα να μετρήσει την θερμοκρασία σας, και να σπάσει δεν τρέχει κάστανο, δεν χρειάζεται να σας φύγει ο καρπός για να το "κατεβάσετε" και με μια μπαταρία των 2 ευρώ είναι ξανά ετοιμοπόλεμο αν τα φτύσει.
2)Μπρελόκ Pill Box: Όσοι με ξέρουν ξέρουν ότι δεν κουβαλάω ποτέ τσάντα. Στο υπαρξιακό "μα που βάζεις τα λεφτά σου" (λες και δεν βγαίνουν ρούχα με τσέπες) απαντούσα για πάρα πολλά χρόνια με την ατάκα που όλοι φαντάζεστε. Μέχρι που έδωσα το φανταστικό ποσό των 3 ευρώ και πήρα το μπρελόκ pill box. Η καινούργια μου βελτιωμένη έκδοση χωράει ΚΑΙ τα χαρτονομίσματα (τσακισμένα στα 16 βέβαια), έχω απαλλαγεί από την τάση να θέλω να κάνω κατακόρυφο για να βγει το δεκάλεπτο που έχει σταγκώσει στην τσέπη και δεν βγαίνει, χωράει επίσης και καραμέλες, παυσίπονα, τσιμπιδάκια και ταμπόν εμπίπτωντας στην κατηγορία "δώσε και σώσε". Όταν σαραβαλιαστεί απλά δίνετε 3 ευρώ και παίρνετε άλλο. Simple.
3) Σελιδοδείκτης φωτάκι. Σε σώζει αν είσαι φαντάρος, κοιμάσε με άνθρωπο που μισεί τις φωταψίες και δεν σε παίρνει ο ύπνος αν δεν διαβάσεις κάτι, ή αν είσαι σαν κι εμένα που απλά δεν πρόκειται να σηκωθείς ΠΟΤΕ για να κλείσεις τα φώτα άπαξ και βολευτείς να κοιμηθείς (έχω πληρώσει κερατιάτικα στην ΔΕΗ γτ τα φώτα ήταν ανοιχτά 12ώρο με τα οποία αγόρασα την ΔΕΗ ολόκληρη). Τα είχα βρεί πριν κάτι χρόνια στο ouaou.gr στην φανταστική τιμή των 5 ευρώ αλλλά δεν τα έχουν πια...Αν βρείτε πάρτε μου ένα...αμοιβή σε cocktails!!!
4) Ξυλάκια για σουβλάκια. Πέραν από την προφανή τους χρήση σας λύνουν τα χέρια. Γίνονται στηρίγματα για τα φυτά σας, με λίγο βαμβάκι τυλιγμένο στην μύτη τους γίνονται μπατονέτες (με κομμένη την άκρη ε???δεν σας πληρώνω οριλά), σπρώχνουν πετσάκια στο mani pedi σας, ξεβουλώνουν σουρωτήρια, γίνονται κάναβος για κατασκευές σας και "πιανουν" τα κερασάκια στον πάτο του ποτηριού σας. Την επόμενη φορά που θα πάτε supermarket μην τα περάσετε.
5) Ξηρό σαμπουάν της Kloran: Το αγόρασα πριν κάνα 3μηνο και σώθηκα. ΔΕΝ υποκαθιστά το κανονικό σας σαμπουάν, αλλά ενδείκνυτε για μέρες που σας έχει πάρει ο ύπνος ή χαζεύατε και δεν προλαβαίνετε να λούσετε, στεγνώσετε και φτιάξετε μαλλί, για μέρες που κοιμηθήκατε με βρεγμένα μαλλιά και ξυπνήσατε σαν τον λαδωμένο ποντικό, κανόνίσατε να βγείτε αμέσως μετά την δουλειά κ.ο.κ. Απλά ψεκάζετε, αφήνετε 2 λεπτά και βουρτσίζετε. Κοστίζει γύρω στα 14 ευρώ αλλά επειδή δεν είναι για κάθε μέρα φτουράει για ένα βάθος 6μήνου. Συμφέρει.
6) Baby oil. Μην χαμογελάτε πονηρά βλέποντας την οθόνη και προς Θεού μην το χρησιμοποιείται για να μαυρίσετε. Θα γεράσετε γρήγορα και θα πάθετε καρκίνο του δέρματος, με το αντιηλιακό πασαλειβώμαστε για τα αντιηλιακά φίλτρα του όχι γιατί έχουμε όρεξη να κολλάει η άμμος πάνω μας. Πέραν τούτου το baby oil είναι εξαιρετικό για να ξεβαφτείτε αν σας τελείωσε το γαλάκτωμα ντεμακιγιάζ (ή αν ξενοκοιμηθήκατε και δεν υπάρχει γαλάκτωμα ντεμακιγιαζ εκεί), καθαρίζει, γυαλίζει και θρέφει ξύλινες επιφάνειες και δέρματα ενώ κάνει και καταπληκτική δουλειά και με το inox. Γενικά αν κουβαλάτε την δική μου τρέλλα που σιχαίνομαι χημικά και απορρυπαντικά θα σας γλιτώσει από τις κατσαρίδες και τα ακάρεα...Αν έπιανε μόνο και στο μάρμαρο...
7)Ακουμπιστήρι γυαλιών και σπρέι καθαρισμού τους. Για το σπρέι όσοι φοράνε γαυλιά οράσεως λίγο πολύ το καταλαβαίνουν, αλλά το ακουμπιστήρι μην το υποτιμάτε. Εκ πείρας μιλάω, που έχω περάσει 1 ώρα 3 τα χαράματα να ψάχνω τα γυαλιά μου και να μην τα βρίσκω. Τελικά τα βρήκα. Πίσω από το πλυντήριο ρούχων ήραν. Βέβαια μετά δεν είχα και διάθεση να κοιμηθώ. Το ακουμπιστήρι είναι πάντα σε στάνταρ μέρος, έχει και πλάκα οπότε δεν ντρέπεσαι να το δουν οι επισκέπτες (το δικο μου είναι ένα γουρούνι, having said that), είναι μεγάλο και δεν πέφτει πίσω από μεγάλες επιφάνειες (πλυντήριο) και δεν κινδυνύετε να πετάξετε τα γυαλιά σας στο πάτωμα όταν σας πάρει ο ύπνος και να τα πατήσει όποιος έρθει να σας ξυπνήσει (ναι κι αυτό έχω πάθει). Αυτό είναι ακόμα διαθέσιμο στο ouaou.gr και δεν ξεπερνάει σε τιμή τα 8 ευρώ. Ο φακός του γυαλιού σας πάλι θα σας κοστισει 70 στην καλύτερη.
8) Δείγματα κολώνιας. Εκτός από το ότι η φαντασία της Μαριάνθης τα έχει μεταμορφώσει σε καρφίτσες που όσο να πεις μια πλάκα την έχουν, να κουβαλάτε ένα πάντα μαζί σας. Θα το αγαπήστε τις δύσκολες ώρες στα μέσα μαζικής μεταφοράς ενώ αν σας την πέσουν άσχημα ψεκάζετε τα μπιρμπιλωτά τους ματάκια και αρχίζετε να τρέχετε. Κλοτσιά στα γεννητικά όργανα προεραιτική.
9) Σύρμα για το ανακάτεμα του καφέ. Αυτό που έχουν σε κάτι παλιά παραδοσιακά καφενεία και μοιάζει με μίνι αυγοδάρτη. Ανακατευει τέλεια τις σως για τις σαλάτες, γιαουρτοεπιδόρπια κλπ κλπ. Εγώ που δεν πίνω καφέ το έχω στην πρώτη γραμμή της κουζίνας. Αν πίνετε ελληνικό κάνει απίστευτο καιμάκι και κρατάει μια ζωή. Οταν βρεθείτε ξανά στην εξωτική Αθηνάς αγοράστε ένα.
10) Chopsticks: Από το ιαπωνικό παντοπωλείο στην Απόλλωνος. Κοστίζουν κάτι μονοψήφιο το οποίο δεν θυμάμαι, είναι πανέμορφα και εκτός από το ότι θα αναβαθμίσουν το κινέζικο που θα πάρετε απ έξω όταν έχετε καλεσμένους είναι καταπληκτικά διακοσμητικά για το γραφείο σας. Επίσης αν έχετε μακριά μαλλιά χρησιμοποιούνται και για να στηρίζετε τους κότσους σας.
+1) Lip balm Amaretto από την Μυρένια. Κοστίζει 3 ευρώ είναι φυτικό, κάνει καταπλητκική δουλειά και μυρίζει ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ. Η ίδια κάνει και ελιξίρια σε pill boxes και μενταγιόν φοριούνται σε σημεία παλμού για να μυρίζετε όμορφα σταθερά και διακριτικά και κοστίζουν 7 ευρώ. Προτιμήστε τα, είναι μοναδικά, πρωτότυπα και εξαιρετικά σε ποιότητα.
Για την επόμενη εβδομάδα δεν έχω ιδέα για το τι θα σας γράψω, ίσως ενδώσω στον πειρασμό να σας αποκαλύψω τις καλύτερες καβάντζες την Αθήνας, ίσως να γράψω για το γαλακτοπωλείο στην Τριπόδων (αν καταφέρω να πάω) ίσως να γράψω guide για τις διακοπές σας. Πάντως για tips για αγορές στις εκπτώσεις ανατρέξτε σε παλαιότερο άρθρο γτ ΔΕΝ ξαναγράφω άρθρο με παρόμοιο θέμα. Kisses!!!!
Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Bucket list
Η ζωή μας αποτελείται κυρίως από 2 "φάσεις", από την ρουτίνα και από τις στιγμές. Αν σήμερα ήταν οποιαδήποτε άλλη μέρα εγώ αυτή τη στιγμή θα ήμουν κάπου έξω με φίλους, θα έτρωγα και θα λέγαμε βλακείες. Αλλά δεν είναι οποιαδήποτε μέρα, είναι μέρα που κάποιος "έφυγε" κι εγώ μετράω τις στιγμές μου μαζί του, και τις στιγμές μου γενικά. Είναι απερίγραπτο το πόσο πονάει η απώλεια ενός ανθρώπου που σε αγαπάει από όταν ήσουν πιτσιρίκι, και το πόσο σε έχουν επηρρεάσει οι στιγμές σου μαζί του. Θυμάμαι την θεία Ρίτα να μου δίνει λεφτά να πάρω μίνι μερέντες με το μικροσκοπικό κουταλάκι, να παίζει στα μηχανήματα με την δαγκάνα και να μας κερδίζει πάντα κάτι, τον μπαμπά μου να με μαθαίνει χαρτιά και τάβλι, να κάνει κατασκευές και να μαγειρεύει. Οι Αμερικάνοι έχουν εφεύρει τον όρο bucket list, δηλαδή την λίστα με αυτά που πρέπει να έχεις κάνει πριν πεθάνεις. Για να αποφορτίσω την στιγμή σκέφτηκα να κάνω το δικό μου bucket list (καθόλου μακάβριο, μην φανταστείτε) αλλά συνειδητοποίησα ότι το δικό μου bucket list (με φωτεινές εξαιρέσεις το να κάνω bungee jumping και να μάθω την μυστική συνταγή για μελιτζανοσαλάτα του θείου μου) έχει πραγματοποιηθεί σχεδόν όλο. Έχω:
1)Δει ανατολή ηλίου δίπλα από την θάλασσα μετά από απίστευτο ξενύχτι. Κι από πίσω να πάιζει χαλί το "ξημερώνει στο Αιγαίο" για να σπάει η ρομαντίλα. Just perfect.
2) α) Μάθει που είναι το Σέλας
β) Κάτσει στο Σέλας αμπελοφιλοσοφώντας ώρες
γ) Απομνημονεύσει τον δρόμο για το Σέλας (thanks Ελένη)
3)Κάνει το συκώτι μου να με μισεί θανάσιμα για μια περίοδο της ζωής μου και κυρίως να μισεί την Μαρία (thanks (?) Μαρία)
4) Πάει σε beach party δίπλα από luna park με ΠΟΛΥ κόσμο, ποπ κορν και άπειρους σωλήνες που κάνουν "μπουμ" και μετά πετάνε χαρτοπόλεμο (thanks Μαρία και Κέλυ)
5) Κλάψει (δις) από υπερηφάνεια για τα επαγγελματικά επιτεύγματα φίλης μου (Thanks Μαριαλένα)
6)Δει λαγουδάκια να σουλατσάρουν στο χιόνι (thanks Σαράντο)
7)Ζηλέψει κατασκευές προορισμένες για νήπια (thanks Αγγελική)
8)Πάει τζάμπα μέχρι την Μαλακάσα για μια συναυλία που δεν έγινε ΠΟΤΕ και παρόλα αυτά πέρασα ΤΕΛΕΙΑ
9)Ξυπνήσει 4 τα χαράματα για να "μπασταρδέψω" ένα παραμύθι και να αποκοιμηθώ γελώντας
10)Μάθει να οδηγώ (thanks Παναγιώτη)
11)Βρει συνδαιτημόνες που τρώνε όσο εγώ (και το απολαμβάνουν όσο εγώ)
12)Λάβει δώρο που κόστιζε περισσότερο από όσα θα έπιανα αν με πουλούσαν σε χαρέμι των Εμιράτων
13)Πάει θέατρο και στα καπάκια μπουζούκια
14)Κλάψει μέχρι να αποκοιμηθώ (1 φορά)
15)Γελάσει μέχρι να μου κοπεί η ανάσα (άπειρες φορές)
16)Μάθει κάτι χρήσιμο από παιδάκι
17)Δει την Ακρόπολη να γίνεται κόκκινη το ξημέρωμα (θέα από το σπίτι, αξία ανεκτίμητη)
18)Βρεθεί σε λάθος μέρος την λάθος στιγμή (κι επέζησα)
19)Κάνει δίαιτα (για 3 ολόκληρες μέρες)
20)Δει σε όνειρο συμβάν πριν ακόμα γίνει
Σε δύσκολες ώρες φτιάξτε την δική σας bucket list και συνειδητοποιήστε ότι την έχετε πραγματοποιήσει ήδη. Φτιάξτε τις στιγμές σας όμορφες, ακόμα κι όταν είστε μόνοι σας, είναι αυτό που διαφοροποιεί τον ευζωιστή από τον απλό άνθρωπο.
p.s. Θεία Ρίτα από σήμερα που"έφυγες" η μερέντα έγινε αυτομάτως πιο άνοστη...
1)Δει ανατολή ηλίου δίπλα από την θάλασσα μετά από απίστευτο ξενύχτι. Κι από πίσω να πάιζει χαλί το "ξημερώνει στο Αιγαίο" για να σπάει η ρομαντίλα. Just perfect.
2) α) Μάθει που είναι το Σέλας
β) Κάτσει στο Σέλας αμπελοφιλοσοφώντας ώρες
γ) Απομνημονεύσει τον δρόμο για το Σέλας (thanks Ελένη)
3)Κάνει το συκώτι μου να με μισεί θανάσιμα για μια περίοδο της ζωής μου και κυρίως να μισεί την Μαρία (thanks (?) Μαρία)
4) Πάει σε beach party δίπλα από luna park με ΠΟΛΥ κόσμο, ποπ κορν και άπειρους σωλήνες που κάνουν "μπουμ" και μετά πετάνε χαρτοπόλεμο (thanks Μαρία και Κέλυ)
5) Κλάψει (δις) από υπερηφάνεια για τα επαγγελματικά επιτεύγματα φίλης μου (Thanks Μαριαλένα)
6)Δει λαγουδάκια να σουλατσάρουν στο χιόνι (thanks Σαράντο)
7)Ζηλέψει κατασκευές προορισμένες για νήπια (thanks Αγγελική)
8)Πάει τζάμπα μέχρι την Μαλακάσα για μια συναυλία που δεν έγινε ΠΟΤΕ και παρόλα αυτά πέρασα ΤΕΛΕΙΑ
9)Ξυπνήσει 4 τα χαράματα για να "μπασταρδέψω" ένα παραμύθι και να αποκοιμηθώ γελώντας
10)Μάθει να οδηγώ (thanks Παναγιώτη)
11)Βρει συνδαιτημόνες που τρώνε όσο εγώ (και το απολαμβάνουν όσο εγώ)
12)Λάβει δώρο που κόστιζε περισσότερο από όσα θα έπιανα αν με πουλούσαν σε χαρέμι των Εμιράτων
13)Πάει θέατρο και στα καπάκια μπουζούκια
14)Κλάψει μέχρι να αποκοιμηθώ (1 φορά)
15)Γελάσει μέχρι να μου κοπεί η ανάσα (άπειρες φορές)
16)Μάθει κάτι χρήσιμο από παιδάκι
17)Δει την Ακρόπολη να γίνεται κόκκινη το ξημέρωμα (θέα από το σπίτι, αξία ανεκτίμητη)
18)Βρεθεί σε λάθος μέρος την λάθος στιγμή (κι επέζησα)
19)Κάνει δίαιτα (για 3 ολόκληρες μέρες)
20)Δει σε όνειρο συμβάν πριν ακόμα γίνει
Σε δύσκολες ώρες φτιάξτε την δική σας bucket list και συνειδητοποιήστε ότι την έχετε πραγματοποιήσει ήδη. Φτιάξτε τις στιγμές σας όμορφες, ακόμα κι όταν είστε μόνοι σας, είναι αυτό που διαφοροποιεί τον ευζωιστή από τον απλό άνθρωπο.
p.s. Θεία Ρίτα από σήμερα που"έφυγες" η μερέντα έγινε αυτομάτως πιο άνοστη...
Σάββατο 2 Ιουλίου 2011
α-VOID
Μπήκα σπίτι πριν απο λίγο, έχω δέκατα και έναν πρησμένο αδένα, ζαλίζομαι και δεν μπορώ να φάω γτ υποφέρω όταν παω να καταπιώ (η κατάντια μου έφτασε στο να πάω σε asian restaurant και να ζητήσω σούπα, ποια???ΕΓΩ). Επίσης έχω πολλά νεύρα, ο Πανόπουλος λέει να ανοίξω καινούργια πανιά στα επαγγελματικά μου (ναι, θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω πριγκήπισσα), συγύρισα και βρήκα καινούργιο παιχνίδι, το ψηφιακό θερμόμετρο (και δεν κάνει και μπιπ μπιπ οπότε δεν μου σπάει τα νευρα)...Εν ολίγοις καλύτερη στιγμή για να ξεκινήσω το κράξιμο δεν θα μπορούσα να βρω. Τα μαγαζιά στα οποία εντός ολίγου προκείται να τα σούρω είναι τυχερά. Γιατί από τα 10 μαγαζιά από τα οποία έχω φύγει δυσαρεστημένη κι έξαλλη, μόνο αυτά τα 3 δεν έχουν κλείσει ακόμα. Θα παρακαλούσα τους υπευθύνους να μην το πάρουν ως δυσφήμιση, την εμπειρία μου παραθέτω, η οποία δεν είναι αμφισβητίσιμη, μπορούν όμως κάλλιστα να δούν τα περιθώρια βελτίωσης τους, και όταν το κάνουν εγώ πρώτη από όλους θα βγω να ανακοινώσω δημόσια την θεαματική αλλαγή.
VOID: Να ξεκαθαρίσω ότι σε αυτό το μαγαζί δεν θα πάταγα ποτέ εάν δεν έπαιζαν κάτι γνωστοί μου. Για τον πολύ απλό λόγο ότι η μουσική του είναι τόσο δυνατά που καταντάει ανυπόφορη. Για να καταλάβετε καπακώνει την μουσική του aliarman και ακούγεται και μέχρι το μέχρι πρότινος ήσυχο εστιατόριο με τα τραπέζια στο γκαζόν (στο οποίο θέλω να πάω, φαίνεται ενδιαφέρον, ασχετο). Είναι ΠΟΛΥ μεγάλη αγένεια να ενοχλεί η μουσική σου τα γυρω μαγαζιά, ειδικά σε κατοικημένη περιοχή. Αλλά πες Ελλαδιστάν είμαστε, πολλοί το κάνουν. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι η σύγχυση ταυτότητας. Δεν πάνε πακέτο καλέ μου άνθρωπε οι ημίγυμνες σερβιτόρες, η εκκωφαντική μουσική, το συνεχές πρήξιμο και η πρωτοφανής αγένεια με τα Indie συγκροτήματα και το κοινό που προσελκύουν. Ή βάλε γαρύφαλλα και τον Ζαζόπουλο να κάνει guest ή ντύσε τις σεβιτόρες σου, μάθε τους τρόπους και χαμήλωσε την μουσική. Ως γυναίκα δεν με ενδιαφέρει καθόλου να δω τα μπούτια της εργαζόμενης, όπως δεν είμαι αναγκασμένη να πληρώνω και τα νεύρα της που είναι σερβιτόρα και οχι κάτι άλλο, επίσης θέλω νεράκι όταν μου τελειώνει και να μην φύγω με πονοκέφαλο χωρίς να έχω ανταλλάξει κουβέντα με τους φίλους μου γτ εκεί μέσα δεν ακούω ούτε την σκεψη μου. Μετά από αυτό το χάλι π'ηγαμε στον Κανδαυλο όπου ο εξυπηρετικότατος κατά τα άλλα σερβιτόρος μας πληροφόρησε ότι μπορέι να μας φέρει μόνο εμφιαλωμένο νερό. Με λίγα λόγια ή πληρώστε ή λυσσάξτε. Δεν είχα την όρεξη να κάνω καυγά, αλλά next time αν δεν έχουν συνέλθει μάλλον θα καλέσω την αρμόδια αρχή. Γενικά Avoid Γκάζι το Σάββατο, παραλιακή έχει καταντήσει.
Αλέα: Στο υποκατάστημα της Γλυφάδας ζήσαμε ιστορικές στιγμές. 12,60 το πληρώσαμε το σουφλέ σοκολάτας με 2 μπάλες παγωτό Butterscotch για μας εξακοντίσουν την ώρα της πληρωμής την θεική ατάκα "Δεν έχω ψιλά για να σας τα κρατήσω χωριστά, πηγαίνετε να χαλάσετε στο περίπτερο". Να σας ενημερώσω μανδάμ, ότι 12,60 δεν πληρώνω μόνο την σοκολάτα, τα αυγά και το ουίσκυ,που και τα καλύτερα στον κόσμο να είναι η τιμή που τους κοτσάρατε δεν τα πλησιάζει, αλλά ΚΥΡΙΩΣ την εξυπηρέτηση. Αν έχεις το θράσος να χρεώνεις κάτι σε τραγικά υπερτιμημένο επίπεδο, αν δεν έχεις να χαλάσεις ή στέλνεις κάποιον να κάνει ψιλά και ο πελάτης δεν μαθαίνει ποτέ τίποτα ή τα κερνάς. Αλλιώς ειδικά όταν έχουμε πάρει τηλέφωνο μετά από γερό καυγά στα κεντρικά η απάντηση δεν είναι "η κυρία έχει προβλήματα γι αυτό μιλάει έτσι". Αν η κυρία δεν μπορεί να κάνει την δουλειά της υπάρχει κόσμος που πεινάει και μπορεί να την κάνει 1000 φορές καλύτερα από αυτήν. Ή κράτα την, χρέωνε το σουφλέ 2 ευρώ και ας την να λύνει σταυρόλεξα. Η σχέση ποιότητας τιμής θα της επιτρέπει να το κάνει και με το παραπάνω. Μην τα θέλετε όλα δικά σας όμως. Ντροπή.
Το τσιπουράδικο της Καλλιθέας: Ομολογώ ότι έιχα πάει χρόνια πριν, πολύ κακή μέρα (τσικνοπέμπτη), λυσσασμένη από την πείνα και χωρίς ιδιαίτερα μεγάλη παρέα (δλδ δεν έιχα και πολλές ελπίδες να φάω καλά). Επιπλέον ότι και να παιρνες η τιμή που πλήρωνες ηταν fixed 25 ευρώ (δλδ χεστήκανε, τα λεφτά θα τά δινες). Απλά εγώ κόντεψα να μην φάω καθόλου. Να κάνουμε νόημα να παραγγείλουμε και να μην έρχεται ΚΑΝΕΙΣ. Να περιμένουμε τουλάχιστον μιάμιση ώρα για να παραγγείλουμε. Σε σημείο που γυρισε το μάτι μου, σηκώθηκα όρθια και ή θα ερχόντουσαν ή θα τους έδερνα. Το φαγητό ήταν μετριότατο (και προφανώς έκανε μια αιωνιότητα να έρθει), τα μισά ήρθαν κρύα και όταν θελήσαμε να παραγγείλουμε κι άλλο νερο ζήσαμε μια καινούργια Οδύσσεια. Αλλά αυτά πες ότι λόγο της ημέρας δικαιολογούνται. Το ότι δεν ζήτησαν ούτε ένα συγγνώμη, δεν μας έβγαλαν γλυκό ή λικέρ στο τέλος και το ότι η μόνη άμεση εξυπηρέτηση ήταν για να πληρώσουμε όμως δεν δικαιολογούνται. Δεν ξαναπάτησα ΠΟΤΕ, αλλά αν το κάνω μαύρο φίδι που τους έφαγε. 7 το πρωί θα φύγω από κει μέσα. Και μόλις πάνε να γλαρώσουν θα ζητάω και νερό. Γιατί πρέπει να μάθουμε ότι ο άλλος μας κάνει χάρη και τιμή όταν έρχεται να φάει στο μαγαζί μας και πρέπει να έχουμε την ανάλογη συμπεριφορά. Αλλιώς και τα λεφτά του αλλού μπορεί να διαθέσει αλλά και το βίο αβίωτο μπορεί να σου κάνει εύκολα αν νομίσει ότι τον κοροιδεύεις.
Τα πα και ξαλάφρώσα. Ο πυρετός έχει φτάσει αισίως το 37,6 οπότε παώ να πάιξω με το θερμομετράκι μου μέχρι να αποκοιμηθώ. Ελπίζω μέχρι την άλλη Δευτέρα να έχω συνέλθει για
να σας μεταφέρω κάτι χρήσιμο και χαρούμενο!!!
VOID: Να ξεκαθαρίσω ότι σε αυτό το μαγαζί δεν θα πάταγα ποτέ εάν δεν έπαιζαν κάτι γνωστοί μου. Για τον πολύ απλό λόγο ότι η μουσική του είναι τόσο δυνατά που καταντάει ανυπόφορη. Για να καταλάβετε καπακώνει την μουσική του aliarman και ακούγεται και μέχρι το μέχρι πρότινος ήσυχο εστιατόριο με τα τραπέζια στο γκαζόν (στο οποίο θέλω να πάω, φαίνεται ενδιαφέρον, ασχετο). Είναι ΠΟΛΥ μεγάλη αγένεια να ενοχλεί η μουσική σου τα γυρω μαγαζιά, ειδικά σε κατοικημένη περιοχή. Αλλά πες Ελλαδιστάν είμαστε, πολλοί το κάνουν. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι η σύγχυση ταυτότητας. Δεν πάνε πακέτο καλέ μου άνθρωπε οι ημίγυμνες σερβιτόρες, η εκκωφαντική μουσική, το συνεχές πρήξιμο και η πρωτοφανής αγένεια με τα Indie συγκροτήματα και το κοινό που προσελκύουν. Ή βάλε γαρύφαλλα και τον Ζαζόπουλο να κάνει guest ή ντύσε τις σεβιτόρες σου, μάθε τους τρόπους και χαμήλωσε την μουσική. Ως γυναίκα δεν με ενδιαφέρει καθόλου να δω τα μπούτια της εργαζόμενης, όπως δεν είμαι αναγκασμένη να πληρώνω και τα νεύρα της που είναι σερβιτόρα και οχι κάτι άλλο, επίσης θέλω νεράκι όταν μου τελειώνει και να μην φύγω με πονοκέφαλο χωρίς να έχω ανταλλάξει κουβέντα με τους φίλους μου γτ εκεί μέσα δεν ακούω ούτε την σκεψη μου. Μετά από αυτό το χάλι π'ηγαμε στον Κανδαυλο όπου ο εξυπηρετικότατος κατά τα άλλα σερβιτόρος μας πληροφόρησε ότι μπορέι να μας φέρει μόνο εμφιαλωμένο νερό. Με λίγα λόγια ή πληρώστε ή λυσσάξτε. Δεν είχα την όρεξη να κάνω καυγά, αλλά next time αν δεν έχουν συνέλθει μάλλον θα καλέσω την αρμόδια αρχή. Γενικά Avoid Γκάζι το Σάββατο, παραλιακή έχει καταντήσει.
Αλέα: Στο υποκατάστημα της Γλυφάδας ζήσαμε ιστορικές στιγμές. 12,60 το πληρώσαμε το σουφλέ σοκολάτας με 2 μπάλες παγωτό Butterscotch για μας εξακοντίσουν την ώρα της πληρωμής την θεική ατάκα "Δεν έχω ψιλά για να σας τα κρατήσω χωριστά, πηγαίνετε να χαλάσετε στο περίπτερο". Να σας ενημερώσω μανδάμ, ότι 12,60 δεν πληρώνω μόνο την σοκολάτα, τα αυγά και το ουίσκυ,που και τα καλύτερα στον κόσμο να είναι η τιμή που τους κοτσάρατε δεν τα πλησιάζει, αλλά ΚΥΡΙΩΣ την εξυπηρέτηση. Αν έχεις το θράσος να χρεώνεις κάτι σε τραγικά υπερτιμημένο επίπεδο, αν δεν έχεις να χαλάσεις ή στέλνεις κάποιον να κάνει ψιλά και ο πελάτης δεν μαθαίνει ποτέ τίποτα ή τα κερνάς. Αλλιώς ειδικά όταν έχουμε πάρει τηλέφωνο μετά από γερό καυγά στα κεντρικά η απάντηση δεν είναι "η κυρία έχει προβλήματα γι αυτό μιλάει έτσι". Αν η κυρία δεν μπορεί να κάνει την δουλειά της υπάρχει κόσμος που πεινάει και μπορεί να την κάνει 1000 φορές καλύτερα από αυτήν. Ή κράτα την, χρέωνε το σουφλέ 2 ευρώ και ας την να λύνει σταυρόλεξα. Η σχέση ποιότητας τιμής θα της επιτρέπει να το κάνει και με το παραπάνω. Μην τα θέλετε όλα δικά σας όμως. Ντροπή.
Το τσιπουράδικο της Καλλιθέας: Ομολογώ ότι έιχα πάει χρόνια πριν, πολύ κακή μέρα (τσικνοπέμπτη), λυσσασμένη από την πείνα και χωρίς ιδιαίτερα μεγάλη παρέα (δλδ δεν έιχα και πολλές ελπίδες να φάω καλά). Επιπλέον ότι και να παιρνες η τιμή που πλήρωνες ηταν fixed 25 ευρώ (δλδ χεστήκανε, τα λεφτά θα τά δινες). Απλά εγώ κόντεψα να μην φάω καθόλου. Να κάνουμε νόημα να παραγγείλουμε και να μην έρχεται ΚΑΝΕΙΣ. Να περιμένουμε τουλάχιστον μιάμιση ώρα για να παραγγείλουμε. Σε σημείο που γυρισε το μάτι μου, σηκώθηκα όρθια και ή θα ερχόντουσαν ή θα τους έδερνα. Το φαγητό ήταν μετριότατο (και προφανώς έκανε μια αιωνιότητα να έρθει), τα μισά ήρθαν κρύα και όταν θελήσαμε να παραγγείλουμε κι άλλο νερο ζήσαμε μια καινούργια Οδύσσεια. Αλλά αυτά πες ότι λόγο της ημέρας δικαιολογούνται. Το ότι δεν ζήτησαν ούτε ένα συγγνώμη, δεν μας έβγαλαν γλυκό ή λικέρ στο τέλος και το ότι η μόνη άμεση εξυπηρέτηση ήταν για να πληρώσουμε όμως δεν δικαιολογούνται. Δεν ξαναπάτησα ΠΟΤΕ, αλλά αν το κάνω μαύρο φίδι που τους έφαγε. 7 το πρωί θα φύγω από κει μέσα. Και μόλις πάνε να γλαρώσουν θα ζητάω και νερό. Γιατί πρέπει να μάθουμε ότι ο άλλος μας κάνει χάρη και τιμή όταν έρχεται να φάει στο μαγαζί μας και πρέπει να έχουμε την ανάλογη συμπεριφορά. Αλλιώς και τα λεφτά του αλλού μπορεί να διαθέσει αλλά και το βίο αβίωτο μπορεί να σου κάνει εύκολα αν νομίσει ότι τον κοροιδεύεις.
Τα πα και ξαλάφρώσα. Ο πυρετός έχει φτάσει αισίως το 37,6 οπότε παώ να πάιξω με το θερμομετράκι μου μέχρι να αποκοιμηθώ. Ελπίζω μέχρι την άλλη Δευτέρα να έχω συνέλθει για
να σας μεταφέρω κάτι χρήσιμο και χαρούμενο!!!
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
Συναυλία: My list
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη συναυλία που πήγα, φυσικά για όλους τους λάθος λόγους. Ούσα νέα και άπειρη, έφτασα αργά, ποδοπατήθηκα, δεν έβλεπα την σκηνή, πείνασα, χάθηκα στο κατέβασμα και έλιωσα από την ζέστη. Μετά έμαθα. Για να μην πάθετε τα ίδια, στην εποχή της τεχνολογίας, μάετε από τα λάθη των προγενέστερων, υπάρχουν καταχωρημένα. Μια εξαιρετική survival list για συναυλίες είχε δώσει η Λυδία Παπαιωάννου στην Athens Voice 1-2 χρονια πριν. Δυστυχώς δεν την βρίσκω online για να σας παραπέμψω, ούτε για να δω σε ποια σημεία συμπίπτουν οι απόψεις μας. Αν το βρείτε ποστάρετε το link από κάτω και ζητώ συγγνώμη στην κ. Παπαιωάννου γιατί όποιες ομοιότητες δεν είναι εσκεμμένες.
1) Πάρτε μαζί σας χαρτί υγείας. Αυτό θυμάμαι ότι το έργαψε κι εκείνη. Εγώ απλά δεν έχω αποπειραθεί να πάω στις χημικές τουαλέτες (στις οποίες προφανώς και τελειώνει το χαρτί στο πρώτο δεκάλεπτο προσέλευσης) αλλά είναι αρκετά χρήσιμο και άμα έχετε τρομερή αυτοσυγκράτηση. Όλο και κάποιος θα ρίξει την μπύρα του πάνω σας (ίσως να τα καταφέρετε και μόνοι σας), όλο και κάπου θα θέλετε να καθήσετε και θα το απλώσετε αφειδώς (γιατί είναι φθηνότερο και πολύ περισσότερο από τα χαρτομάντηλα). Στο τσακίρ κέφι το κάνετε και σερπαντίνα και το πετάτε προς την μπάντα.
2) Μην αγοράσετε ΤΙΠΟΤΑ φαγώσιμο ή πόσιμο από τις καντίνες εξω από τον συναυλιακό χώρο. Μπορεί να μην πάθετε τίποτα, μπορεί όμως και να πάθετε. Το θέμα είναι ποιός θα σας τρέχει από την Μαλακάσα/Πλατεία Νερού/ΟΑΚΑ ή όποιο άλλο απομακρυσμένο μέρος γίνεται η συναυλία στο νοσοκομείο αν πάθετε κάτι. Ειδικά το καλοκαίρι που τα προιόντα είναι πιο ευπαθή κι εσείς πιο ευάλωτοι εφοδιαστείτε από το σπίτι με διάφορα για να τσιμπήσετε ή πληρώστε τα πανάκριβα από αυτούς που έχουν καντίνα μέσα στον συναυλιακό χώρο.
3) Ελέγξτε αν το GPS σας έχει τον συναυλιακό χώρο στους χάρτες του. Το δικό μου δεν έχει καν το Φάληρο ως περιοχή (φαντάζομαι ούτε την Μαλακάσσα) και οι δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας δεν προσφέρονται για ανάγνωση ταμπελών. Αν προλαβαίνετε φορτώστε τον κατάλληλο χάρτη στο μαραφέτι σας ή βρείτε άλλον τρόπο να πάτε.
4) Πάρτε μαζί σας παλιά εφημερίδα/μπλούζα του μισητού σας πρώην/ψάθα παραλίας για να στρώσετε και να καθήσετε πάνω της. Θα είστε ξεκούραστοι για την συναυλία και το παντελόνι σας θα έχει ομοιόμορφο χρώμα παντου.
5) Δεν φοράμε σανδάλια, φούστες, φορέματα και τακούνια για κανέναν λόγο. Όχι μέσα στους 10000 ανθρώπους δεν θα σε δει ο ντράμερ να σε ερωτευτεί με το τακουνάκι σου. Οι φίλοι σου που θα σε κουβαλάνε μέχρι το αμάξι όμως μετά από αρκετές ώρες ορθοστασίας παιζει και να μην σου ξαναμιλήσουν. Για τον ίδιο λόγο φοράμε αντιηλιακά και γυαλιά ήλιου. Όχι make up, eye liner ή μάσκαρα που δεν είναι αδιάβροχη. Φοράμε αποσμητικό όμως, απαραιτήτως!
6) Για να μην χαθούμε με τους φίλους μας τους προσανατολίζουμε με βάση την σκηνή. Δεν αποφασίζουμε να αλλάξουμε θέση όταν δεν είναι μαζί μας για να δουν που θα καταλήξουμε και θυμόμαστε ακριβώς που έχουμε παρκάρει, ακόμα κι αν χρειαστεί να πετάμε smarties για να μας δείχνουν τον δρόμο. Το κλασσικό "δίπλα από το μπλε αμάξι" δεν παίζει σαν σενάριο, σε 20000 άτομα κάποιοι θα έχουν και ίδιο αμάξι, ίδιο χρώμα.
7) Φροντίζουμε να μην πάρουμε μαζί μας όλη μας την προίκα γιατί αν η τσάντα μας είναι μεγάλη και βαριά θα κουραστουμε να τη κουβαλάμε χωρίς λόγο, ασε που όποιος την φάει κατακέφαλα όταν χοροπηδάμε τουλάχιστον θα μας βρίσει. Εργονομία και άνεση λοιπόν. Δεν κουβαλάμε ταπεράκια, βαζάκια και το αγαπημένο μας αρκουδάκι μαζι. Μεγάλη εξαίρεση το μαξιλαράκι, το οποίο μπορεί να μας φανεί χρήσιμο ποικιλοτρόπως.
8) Αν μας πάει και μας φέρει πούλμαν πάμε στο σημείο συνάντησης τουλάχιστον 10 λεπτά νωρίτερα. Αν αργήσουμε σαν Ελληνάρες απλά μάλλον θα διανυκτρεύσουμε στην μαγευτική Μαλακάσα. Αν έχουμε πάει σε λάθος σημείο τουλάχιστον να το καταλάβουμε εγκαίρως και κυρίως να προλάβουμε την κοσμοπλημμύρα. Είναι τελείως αποπροσανατολιστική.
9) Αν πάμε με αμάξι πάλι πρέπει να κάνουμε προσπάθειες για να μην βρεθούμε μέσα στο χάος. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κινηθούμε ή πολυ γρήγορα ή πολυ αργά. Αν έχουμε άπλετο χρόνο μπροστά μας προτιμούμε το πολύ αργά γιατί είναι πολύ ευεργετικό για τα νεύρα μας. Οι ανυπόμονοι κορνάρουν σαν τους παλαβούς, οι μικροπωλητές απέξω φωνάζουν για να ξεπουλήσουν και το κάθε 15χρονο ουρλιάζει στο τηλέφωνο, συνήθως τρέχοντας και σπρώχνοντας τους πάντες στο πέρασμα του. Όσοι πάλι δεν το χουμε με την υπομονή κρατιόμαστε χεράκι χεράκι όπως στις ομάδες περιφρούρησης πορείας, βάζουμε μπροστά τους πιο ευέλικτους και ΤΡΕΧΟΥΜΕ.
10) Ορίζουμε σημείο συνάντησης σε περίπτωση που χαθούμε μεταξύ μας. Δύο σημεία για την ακρίβεια. Ένα έντός του συναυλιακού χώρου για την διάρκεια της συναυλίας και ένα εκτός συναυλιακού χώρου για πρίν ή μετά την συναυλία. Προσέχουμε και τα 2 σημεία να είναι ευδιάκριτα, κατανοητά και χαρακτηριστικά για να μην μπερδευτεί κανείς.
+1) Εκτός αν πάτε σε συναυλία της οποίας το ύφος ορίζει το σπρωξίδι, κάντε μας την μεγάλη χάρη και μην μας κοπανάτε. Ούτε η Αλεξίου, ούτε οι Πυξ Λαξ, ούτε ο Γιάννης Χαρούλης τραγουδάνε σε ύφος που επιτάσσει σπρώξιμο κοπάνημα και ουρλιαχτά. Ήμαρτον!!! Επίσης όποια ξαναδώ και κάνει ωσάν έφηβη Ρουβίτσα για έντεχνο καλλιτέχνη θα την βγάλω φωτογραφία και θα την ποστάρω παντού. Στην προτελευτάια τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ μου είχαν σπάσει τα αυτιά με τα "Φιλιππεεεεεεεεεεεεεε" και "Μπαμπηηηηηηηηη" (ναι, τόσο παλιά, ναι, το θυμάμαι ακόμα). Για Αλκίνοο Ιωαννίδη δεν μιλάω καν. Παρολίγον λιποθυμίες.
Πάρτε ζακετάκια για το κατέβασμα από τα κατσάβραχα, μαλλί της γριάς όπου το πετύχετε και την καλή σας διάθεση και ξεχυθείτε σε πλατείες, στάδια και κηποθέατρα. Πόσο καλύτερη μπορεί να γίνει μια απλή θερινή νύχτα?
1) Πάρτε μαζί σας χαρτί υγείας. Αυτό θυμάμαι ότι το έργαψε κι εκείνη. Εγώ απλά δεν έχω αποπειραθεί να πάω στις χημικές τουαλέτες (στις οποίες προφανώς και τελειώνει το χαρτί στο πρώτο δεκάλεπτο προσέλευσης) αλλά είναι αρκετά χρήσιμο και άμα έχετε τρομερή αυτοσυγκράτηση. Όλο και κάποιος θα ρίξει την μπύρα του πάνω σας (ίσως να τα καταφέρετε και μόνοι σας), όλο και κάπου θα θέλετε να καθήσετε και θα το απλώσετε αφειδώς (γιατί είναι φθηνότερο και πολύ περισσότερο από τα χαρτομάντηλα). Στο τσακίρ κέφι το κάνετε και σερπαντίνα και το πετάτε προς την μπάντα.
2) Μην αγοράσετε ΤΙΠΟΤΑ φαγώσιμο ή πόσιμο από τις καντίνες εξω από τον συναυλιακό χώρο. Μπορεί να μην πάθετε τίποτα, μπορεί όμως και να πάθετε. Το θέμα είναι ποιός θα σας τρέχει από την Μαλακάσα/Πλατεία Νερού/ΟΑΚΑ ή όποιο άλλο απομακρυσμένο μέρος γίνεται η συναυλία στο νοσοκομείο αν πάθετε κάτι. Ειδικά το καλοκαίρι που τα προιόντα είναι πιο ευπαθή κι εσείς πιο ευάλωτοι εφοδιαστείτε από το σπίτι με διάφορα για να τσιμπήσετε ή πληρώστε τα πανάκριβα από αυτούς που έχουν καντίνα μέσα στον συναυλιακό χώρο.
3) Ελέγξτε αν το GPS σας έχει τον συναυλιακό χώρο στους χάρτες του. Το δικό μου δεν έχει καν το Φάληρο ως περιοχή (φαντάζομαι ούτε την Μαλακάσσα) και οι δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας δεν προσφέρονται για ανάγνωση ταμπελών. Αν προλαβαίνετε φορτώστε τον κατάλληλο χάρτη στο μαραφέτι σας ή βρείτε άλλον τρόπο να πάτε.
4) Πάρτε μαζί σας παλιά εφημερίδα/μπλούζα του μισητού σας πρώην/ψάθα παραλίας για να στρώσετε και να καθήσετε πάνω της. Θα είστε ξεκούραστοι για την συναυλία και το παντελόνι σας θα έχει ομοιόμορφο χρώμα παντου.
5) Δεν φοράμε σανδάλια, φούστες, φορέματα και τακούνια για κανέναν λόγο. Όχι μέσα στους 10000 ανθρώπους δεν θα σε δει ο ντράμερ να σε ερωτευτεί με το τακουνάκι σου. Οι φίλοι σου που θα σε κουβαλάνε μέχρι το αμάξι όμως μετά από αρκετές ώρες ορθοστασίας παιζει και να μην σου ξαναμιλήσουν. Για τον ίδιο λόγο φοράμε αντιηλιακά και γυαλιά ήλιου. Όχι make up, eye liner ή μάσκαρα που δεν είναι αδιάβροχη. Φοράμε αποσμητικό όμως, απαραιτήτως!
6) Για να μην χαθούμε με τους φίλους μας τους προσανατολίζουμε με βάση την σκηνή. Δεν αποφασίζουμε να αλλάξουμε θέση όταν δεν είναι μαζί μας για να δουν που θα καταλήξουμε και θυμόμαστε ακριβώς που έχουμε παρκάρει, ακόμα κι αν χρειαστεί να πετάμε smarties για να μας δείχνουν τον δρόμο. Το κλασσικό "δίπλα από το μπλε αμάξι" δεν παίζει σαν σενάριο, σε 20000 άτομα κάποιοι θα έχουν και ίδιο αμάξι, ίδιο χρώμα.
7) Φροντίζουμε να μην πάρουμε μαζί μας όλη μας την προίκα γιατί αν η τσάντα μας είναι μεγάλη και βαριά θα κουραστουμε να τη κουβαλάμε χωρίς λόγο, ασε που όποιος την φάει κατακέφαλα όταν χοροπηδάμε τουλάχιστον θα μας βρίσει. Εργονομία και άνεση λοιπόν. Δεν κουβαλάμε ταπεράκια, βαζάκια και το αγαπημένο μας αρκουδάκι μαζι. Μεγάλη εξαίρεση το μαξιλαράκι, το οποίο μπορεί να μας φανεί χρήσιμο ποικιλοτρόπως.
8) Αν μας πάει και μας φέρει πούλμαν πάμε στο σημείο συνάντησης τουλάχιστον 10 λεπτά νωρίτερα. Αν αργήσουμε σαν Ελληνάρες απλά μάλλον θα διανυκτρεύσουμε στην μαγευτική Μαλακάσα. Αν έχουμε πάει σε λάθος σημείο τουλάχιστον να το καταλάβουμε εγκαίρως και κυρίως να προλάβουμε την κοσμοπλημμύρα. Είναι τελείως αποπροσανατολιστική.
9) Αν πάμε με αμάξι πάλι πρέπει να κάνουμε προσπάθειες για να μην βρεθούμε μέσα στο χάος. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κινηθούμε ή πολυ γρήγορα ή πολυ αργά. Αν έχουμε άπλετο χρόνο μπροστά μας προτιμούμε το πολύ αργά γιατί είναι πολύ ευεργετικό για τα νεύρα μας. Οι ανυπόμονοι κορνάρουν σαν τους παλαβούς, οι μικροπωλητές απέξω φωνάζουν για να ξεπουλήσουν και το κάθε 15χρονο ουρλιάζει στο τηλέφωνο, συνήθως τρέχοντας και σπρώχνοντας τους πάντες στο πέρασμα του. Όσοι πάλι δεν το χουμε με την υπομονή κρατιόμαστε χεράκι χεράκι όπως στις ομάδες περιφρούρησης πορείας, βάζουμε μπροστά τους πιο ευέλικτους και ΤΡΕΧΟΥΜΕ.
10) Ορίζουμε σημείο συνάντησης σε περίπτωση που χαθούμε μεταξύ μας. Δύο σημεία για την ακρίβεια. Ένα έντός του συναυλιακού χώρου για την διάρκεια της συναυλίας και ένα εκτός συναυλιακού χώρου για πρίν ή μετά την συναυλία. Προσέχουμε και τα 2 σημεία να είναι ευδιάκριτα, κατανοητά και χαρακτηριστικά για να μην μπερδευτεί κανείς.
+1) Εκτός αν πάτε σε συναυλία της οποίας το ύφος ορίζει το σπρωξίδι, κάντε μας την μεγάλη χάρη και μην μας κοπανάτε. Ούτε η Αλεξίου, ούτε οι Πυξ Λαξ, ούτε ο Γιάννης Χαρούλης τραγουδάνε σε ύφος που επιτάσσει σπρώξιμο κοπάνημα και ουρλιαχτά. Ήμαρτον!!! Επίσης όποια ξαναδώ και κάνει ωσάν έφηβη Ρουβίτσα για έντεχνο καλλιτέχνη θα την βγάλω φωτογραφία και θα την ποστάρω παντού. Στην προτελευτάια τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ μου είχαν σπάσει τα αυτιά με τα "Φιλιππεεεεεεεεεεεεεε" και "Μπαμπηηηηηηηηη" (ναι, τόσο παλιά, ναι, το θυμάμαι ακόμα). Για Αλκίνοο Ιωαννίδη δεν μιλάω καν. Παρολίγον λιποθυμίες.
Πάρτε ζακετάκια για το κατέβασμα από τα κατσάβραχα, μαλλί της γριάς όπου το πετύχετε και την καλή σας διάθεση και ξεχυθείτε σε πλατείες, στάδια και κηποθέατρα. Πόσο καλύτερη μπορεί να γίνει μια απλή θερινή νύχτα?
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)