Το καλοκαίρι έφτασε (ελπίζω για να μην του σπάσω τα μούτρα) και το καλοκαίρι στην Αθήνα σίγουρα δεν συγκρίνεται με τα νησιά αλλά δεν είναι και για πέταμα. Τα θερινά σινεμά όπου να ναι ανοίγουν (και όταν ανοίξουν προφανώς και θα κάνω κριτική) και οι ταράτσες και οι δροσερές αυλές μας περιμένουν, να μας φιλοξενήσουν μακριά από τον καυσωνα (που κι αυτός έρχεται). Κι εγώ είμαι εδώ για να σας υποδείξω τις καλύτερες. Φυσικά.
Πανόρμου: Δίνει την ψευδαίσθηση νησιού. Οι ταράτσες από την μια πλευρά σερβίρουν ποτά και από την άλλη πλευρά φαγητό. Από τις μεν ξεχωρίζω -και με διαφορά- το marabu και από άποψη θέας και από άποψη κλίματος του μαγαζιού και εξυπηρέτησης και από τις δε το πολυστάφυλλον (όχι γιατί έχει κανα σούπερ ουάου φαγητό) αλλά γιατί στο σημείο που είναι η ταράτσα του το βαράει καλύτερα ο αέρας και έχει την περισσότερη δροσιά.
Γιάντες: Η ομορφότερη αυλή της Αθήνας. Απλά. Το υπέροχο φαγητό έιναι απλά άλλος ένας λόγος για να πας στο μαγαζί.
Salero: Επίσης πολύ ωράια αυλή που επειδή είναι εσωτερική λειτουργεί χειμώνα καλοκαίρι. Αμα σας φέρουν ψωμάκια μην κάνετε την βλακεία να τα γυρίσετε πίσω. ΤΑ ΣΠΑΝΕ!!!
Όστρια: Καθαρά εξαρχειώτικη ταράτσα. Λίγο χύμα στο κύμα αλλά εμένα μου αρέσει!!!!
Αυλή: το λέει και το όνομα της. Παραδοσιακό φαγητό, καλό από ότι μαθαίνω και παραδοσιακή αυλή. Μόλις το επισκεφθώ θα γράψω κάτι πιο αναλυτικό.
Γκάζι: Λοιπόν. Η πιο απεριόριστη θέα είναι αυτή του Hive. Τα ποτά συμπαθητικά και ο κόσμος σε ανεκτά επίπεδα (δλδ δεν στιμώχνεσαι, μην παρεξηγηθώ). Στις 45 μοιρες γίνεται μονίμως χαμός και στο gazarte έχει την πιο ωραία διακόσμηση, αν είχε και λιιιιιγο πιο σιγά την μουσική...
6 D.O.G.S.: Αγαπημένη αυλή.
TAF: Επίσης αγαπημένη αυλή.
ΒIOS: Ωραία ταράτσα, απλά πήγα σε μέρα που δεν με ενέπνεε. Θα πάω πιο θετικά προδιαθετειμένη και θα επανέλθω.
Plaka kafe: Αν δεν το ξέρετε να το μάθετε. Πολύ ωραία ταράτσα, πολύ ωραίες κρέπες και πολύ ωραία θέα. Κάποτε έκαναν και 3D σχέδια με σοκολάτα πάνω από τις κρέπες. Παρακαλώ να επαναφέρουν αυτήν την συνήθεια σύντομα.
Ελπίζω να σας κατατόπισα αρκετά. Καλό καλοκαίρι να έχουμε!!!!!
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
Πήρα κόκκινα γυαλιά...
Θα το παραδεχτώ. Αν και παιδί της πόλης κάποιες φορές λυσσάω για εκδρομή. Για πράσινο, ήλιο, ζωάκια και λουλουδάκια που δεν φυτρώνουν σε γλάστρα. Μετά συνήθως θυμάμαι τα έντομα, τα ερπετά και την μπόχα που εκκρίνουν τα ζωάκια και μου περνάει. Άλλες πάλι όχι. Ιδού ο δεκάλογος του αστού που πάει στην εξοχή.
1. Όπου και να μας έχουν καλέσει, για οποιονδήποτε λόγο, με όποιο μέσο και να πάμε, φοράμε ίσια παπούτσια, για να μην πω μπότες. Όχι τα καλά μας tods γιατί εάν τα γρατζουνίσουν μερικά χαλίκια από τα νευρα μας μάλλον θα ανατινάξουμε το βουνό.
2. Έχουμε πάντα μαζί μας fenistil ή παρομοίων ιδιοτήτων σκευασμα.
3. Προσέχουμε που πατάμε σε βόλτες στην εξοχή. Το έδαφος κάτω από τα πόδια μας πρέπει να είναι στεγνό και στέρεο γιατί οι λάσπες λιστράνε απίστευτα και το να κάνεις τσουλήθρα όλο το βουνό λίγο βαναυσο. Για τα δωράκια που μας αφήνουν διαφορα ζωάκια δεν μιλαω.
4. ΔΕΝ ταίζουμε είτε άγρια είτε ήμερα ζωάκια που θα βρεθούν στο διάβα μας. Αφ ενός μπορεί να καταλήξουμε με ένα ελάφι για κατοικίδιο (το οποίο άντε να εξηγήσεις στην διαχειρίστρια γιατί είναι στον ακάλυπτο) και αφ ετέρου γιατί τα ήμερα ζωά και μπορεί να κυκλοφορούν αμολυτά αλλά έχουν ιδιοκτήτη. Ο οποίος ειδικά αν έχει λόγο να φοβάται για φόλα έχει να μας περασει γενεές δεκατέσσερις στα αρχαιότερα ιδιώματα της ελληνικής γλώσσας.
5. Έχουμε πάντα κάτι φαγώσιμο μαζί μας. Έχει τύχει να μείνω σε χωριό που δεν έχει καν ανοιχτό καφενείο. Περάσαμε 4 υπέροχες μέρες με μακαρόνια, κρέας που είχαμε πάρει καθ οδόν και ΚΑΘΟΛΟΥ ψωμί γιατί προφανώς κανένας δεν το σκέφτηκε. Ασε που αν η ταβέρνα του χωριού σερβίρει μόνο τοπικές σπεσιαλιτέ (οι οποίες μπορεί να μην τρώγονται) θα φύγεις και νηστικός και παρεξηγημένος.
6. Πάρε τηλ κάποιο γνώστη της περιοχής για οδηγίες. Ο μικρος εξερευνητής μέσα σου λέει ότι πρέπει να τα ανακαλύψεις μόνος σου, αλλά πια οι διακοπές είναι ολιγοήμερες και ακριβές οπότε άσε τις μαγκιές και πάρε τηλ τον άνθρωπο!!!!!
7. Μην πας ΠΟΤΕ εκδρομή με ανθρώπους τους οποίους τους αντέχεις δεν τους αντέχεις για καφέ. Ναι, αν κάνετε road trip θα καταλήξετε να κάνετε auto stop. Και ναι θα γίνεται από 15 χωριά. Και ναι, καλύτερα να κατσετε σπίτι σας.
8. Σε καμία περίπτωση δεν δίνουμε στον οδηγό να πιεί, δεν παίρνουμε το αμάξι άλλου σε κατσικόδρομο, δεν κάνουμε χοντροκομμένα αστεία στους ντόπιους και κρατάμε την αρνητική μας γνωμη για τον εαυτό μας. Όλα αυτά ειναι αυτονόητα ε????
9. ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν χρίζουμε περαστικό ντόπιο ως αθηνόραμα. Ναι, ξέρει τον τόπο του καλύτερα. Επίσης ο ξαδερφός του έχει μια παράγκα που την βάφτισε ξενοδοχείο και χρεώνει 100 ευρώ το δίκλινο off season, η γιαγιά του εκτός από Aλτσχαίμερ έχει και ταβέρνα οπότε υπάρχουν πιθανότητες να φας κοτόπουλο στην γάστρα με γλυκό βύσσινο και η γυναίκα του είναι μέλος στον τοπικό σύνδεσμο γυναικών οπότε γυρίζεις σπίτι με προπέρσινη σπιτική λεμονάδα δώρο για την πεθερά σου. Και εξήγα μετά ότι δεν το έκανες επίτηδες.
10. Φτιάξτε μια Playlist για το ταξίδι. ΟΧΙ τα άπαντα του Γονίδη, ούτε τον Iced Death, ούτε ό, τι έχει μιξάρει ο Tiesto. Χαλαρά, εύθυμα τραγούδια, τα οποία δεν θα σας εμποδίζουν όταν μιλάτε αλλά ταυτόχρονα θα λειτουργούν ως ευχάριστο μουσικό χαλί όταν το βουλώνετε (μοιραία θα γίνει κι αυτό).
Αυτά από εμένα, βουτήξτε τα γυαλιά σας, το μπουφάν σας και τους φίλουσ σας και ξεχυθείτε στις εξοχές...Όσο προλαβαίνετε!!!!
1. Όπου και να μας έχουν καλέσει, για οποιονδήποτε λόγο, με όποιο μέσο και να πάμε, φοράμε ίσια παπούτσια, για να μην πω μπότες. Όχι τα καλά μας tods γιατί εάν τα γρατζουνίσουν μερικά χαλίκια από τα νευρα μας μάλλον θα ανατινάξουμε το βουνό.
2. Έχουμε πάντα μαζί μας fenistil ή παρομοίων ιδιοτήτων σκευασμα.
3. Προσέχουμε που πατάμε σε βόλτες στην εξοχή. Το έδαφος κάτω από τα πόδια μας πρέπει να είναι στεγνό και στέρεο γιατί οι λάσπες λιστράνε απίστευτα και το να κάνεις τσουλήθρα όλο το βουνό λίγο βαναυσο. Για τα δωράκια που μας αφήνουν διαφορα ζωάκια δεν μιλαω.
4. ΔΕΝ ταίζουμε είτε άγρια είτε ήμερα ζωάκια που θα βρεθούν στο διάβα μας. Αφ ενός μπορεί να καταλήξουμε με ένα ελάφι για κατοικίδιο (το οποίο άντε να εξηγήσεις στην διαχειρίστρια γιατί είναι στον ακάλυπτο) και αφ ετέρου γιατί τα ήμερα ζωά και μπορεί να κυκλοφορούν αμολυτά αλλά έχουν ιδιοκτήτη. Ο οποίος ειδικά αν έχει λόγο να φοβάται για φόλα έχει να μας περασει γενεές δεκατέσσερις στα αρχαιότερα ιδιώματα της ελληνικής γλώσσας.
5. Έχουμε πάντα κάτι φαγώσιμο μαζί μας. Έχει τύχει να μείνω σε χωριό που δεν έχει καν ανοιχτό καφενείο. Περάσαμε 4 υπέροχες μέρες με μακαρόνια, κρέας που είχαμε πάρει καθ οδόν και ΚΑΘΟΛΟΥ ψωμί γιατί προφανώς κανένας δεν το σκέφτηκε. Ασε που αν η ταβέρνα του χωριού σερβίρει μόνο τοπικές σπεσιαλιτέ (οι οποίες μπορεί να μην τρώγονται) θα φύγεις και νηστικός και παρεξηγημένος.
6. Πάρε τηλ κάποιο γνώστη της περιοχής για οδηγίες. Ο μικρος εξερευνητής μέσα σου λέει ότι πρέπει να τα ανακαλύψεις μόνος σου, αλλά πια οι διακοπές είναι ολιγοήμερες και ακριβές οπότε άσε τις μαγκιές και πάρε τηλ τον άνθρωπο!!!!!
7. Μην πας ΠΟΤΕ εκδρομή με ανθρώπους τους οποίους τους αντέχεις δεν τους αντέχεις για καφέ. Ναι, αν κάνετε road trip θα καταλήξετε να κάνετε auto stop. Και ναι θα γίνεται από 15 χωριά. Και ναι, καλύτερα να κατσετε σπίτι σας.
8. Σε καμία περίπτωση δεν δίνουμε στον οδηγό να πιεί, δεν παίρνουμε το αμάξι άλλου σε κατσικόδρομο, δεν κάνουμε χοντροκομμένα αστεία στους ντόπιους και κρατάμε την αρνητική μας γνωμη για τον εαυτό μας. Όλα αυτά ειναι αυτονόητα ε????
9. ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν χρίζουμε περαστικό ντόπιο ως αθηνόραμα. Ναι, ξέρει τον τόπο του καλύτερα. Επίσης ο ξαδερφός του έχει μια παράγκα που την βάφτισε ξενοδοχείο και χρεώνει 100 ευρώ το δίκλινο off season, η γιαγιά του εκτός από Aλτσχαίμερ έχει και ταβέρνα οπότε υπάρχουν πιθανότητες να φας κοτόπουλο στην γάστρα με γλυκό βύσσινο και η γυναίκα του είναι μέλος στον τοπικό σύνδεσμο γυναικών οπότε γυρίζεις σπίτι με προπέρσινη σπιτική λεμονάδα δώρο για την πεθερά σου. Και εξήγα μετά ότι δεν το έκανες επίτηδες.
10. Φτιάξτε μια Playlist για το ταξίδι. ΟΧΙ τα άπαντα του Γονίδη, ούτε τον Iced Death, ούτε ό, τι έχει μιξάρει ο Tiesto. Χαλαρά, εύθυμα τραγούδια, τα οποία δεν θα σας εμποδίζουν όταν μιλάτε αλλά ταυτόχρονα θα λειτουργούν ως ευχάριστο μουσικό χαλί όταν το βουλώνετε (μοιραία θα γίνει κι αυτό).
Αυτά από εμένα, βουτήξτε τα γυαλιά σας, το μπουφάν σας και τους φίλουσ σας και ξεχυθείτε στις εξοχές...Όσο προλαβαίνετε!!!!
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
42. Πήγα, ήπια κι εφυγα (θα ξαναπάω όμως)
Αυτό το μαγαζί το χαλβαδιάζω χρόνια. Από τότε που λεγόταν cottons club και ήταν brasserie. Μην με ρωτήσετε γιατί δεν πήγα πότε. Γιατί απλά πάντα το πετύχαινα κλειστό και πάντα ήμουν μόνη μου (όποτε ποτέ δεν θυμόμουν και που ακριβώς είναι). Πάντα μα πάντα όμως χάζευα την ξύλινη βαριά διακόσμηση του και τα κλασσικά βελούδινα έπιπλα. Το μαγαζί εγγυόταν ότι θα περάσεις μοναδικά μόνο και αν το κοίταζες απέξω. Απλά γτ σε μετέφερε σε άλλη εποχή. Την Κυριακή λοιπόν εδέησα να παω. Το μαγαζί λεγεται πια 42, δεν είναι brasserie αλλά ανοίγει από το πρωί, οπότε βολευτείτε με ότι έχει ο πρωινός κατάλογος (για τον οποίο δεν έχω ιδέα γιατί πηγα βραδυ). Οι καινούργιοι ιδιοκτήτες πολύ έξυπνα δεν πείραξαν τίποτα από την διακόσμηση, οπότε μπαίνεις και νιώθεις ότι τηλεμεταφέρθηκες σε αγγλική λέσχη της δεκαετίας του 20. Και κάπου εκεί οι αναφορές στο παρελθόν σου τελειώνουν, γιατί παραδόξως το μαγαζί εκπέμπει μια πολύ ανάλαφρη αίσθηση. Ακολουθώντας την μόδα που υπάρχει στα εστιατόρια τα τελευταία χρόνια ελέω κρίσης, δηλαδή ο κατάλογος να είναι εποχικός ανάλογα με τα προιόντα που υπάρχουν διαθέσιμα σε κάθε εποχη (και στην εποχή τους είναι πάντα φθηνότερα), το 42 κάνει ένα ενα breakthrough και το εφαρμόζει και στους καταλόγους των cocktails, αλλάζοντας 4 φορές τον χρόνο κατάλογο. Τον οποίο κατάλογο μου ήρθε να κλέψω γιατί ήταν ΤΟΣΟ όμορφος. Το "διαστημικό" μου cocktail ήρθε σε κούπα του καφέ αλλά το champagne cocktail της φίλης μου ήρθε στο πιο όμορφο flute που έχω δει στην ζωή μου. Η κατά τα άλλα συμπαθέστατη σεβιτόρα όμως δεν ήξερε από που τα πήραν...Εν ολίγοις, το μαγαζί λέει, να πάτε και άμα μάθετε από που είναι τα flutes ειδοποιήστε με.
Σάββατο 9 Απριλίου 2011
4. Μοσχαρισιο φιλέτο με φράουλες και μπαλσάμικο
Υλικά:
Σε ελάχιστο ελαιόλαδο τηγανίζουμε το φιλέτο, το οποίο έχουμε αλατοπιπερώσει. Όταν το γυρίσουμε να ψηθεί από την άλλη πλευρα προσθέτουμε στο τηγάνι και τις φράουλες. 'Οταν ψηθεί και από την άλλη πλευρά το φιλέτο προσθέτουμε τον δυόσμο και σβήνουμε με το μπαλσάμικο. Μόλις εξατμιστεί αποσύρουμε από την φωτιά και σερβίρουμε με ρύζι.
- 1 μοσχαρίσιο φιλέτο
- 6 φράουλες
- 2 σφηνάκια μπασλάμικο
- λίγος ξερός δυόσμος
- αλάτι
- πιπέρι
Σε ελάχιστο ελαιόλαδο τηγανίζουμε το φιλέτο, το οποίο έχουμε αλατοπιπερώσει. Όταν το γυρίσουμε να ψηθεί από την άλλη πλευρα προσθέτουμε στο τηγάνι και τις φράουλες. 'Οταν ψηθεί και από την άλλη πλευρά το φιλέτο προσθέτουμε τον δυόσμο και σβήνουμε με το μπαλσάμικο. Μόλις εξατμιστεί αποσύρουμε από την φωτιά και σερβίρουμε με ρύζι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)