Αθηναικόν:Ούζο όταν πιεις, γινεσαι ευθύς...

Το Αθηναικόν βρίσκεται στην Θεμιστοκλέους, στο πεζοδρομημένο κομμάτι κοντά στην Πανεπιστημίου. Μόνο που το κοιτάς κατβαίνεις ότι έχει ζήσει πολλές ένδοξες μέρες. Υπάρχει από το 1932 (και έχει και το φωτογραφικό υλικό για να το αποδείξει). Έχω περάσει και το έχω προσπεράσει άπειρες φορές απ έξω. Είναι πολύ συμπαθητικό, δεν έχει καμία σχέση με τα μαγαζιά της γύρω περιοχής. Είναι καθαρό, περιποιημένο, με την κλασσική διακόσμηση παλιάς "κοσμικής ταβέρνας", με 5 παππούδια μόνιμους θαμώνες και ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΧΤΗ. Σήμερα λοιπόν μετά από μια πολυαναμενόμενη ορκομωσία πήγαμε να γιορτάσουμε εκεί. Και επειδή έχουμε αυτογνωσία είπαμε να μην γουρουνιάσουμε πολύ, να φάμε φρουτάκια. Της θάλασσας. Κατεβάσαμε 2 μερίδες χταπόδι, 1 μαρίδες, 1 γαριδάκι ψιλό, 1 καλαμάρι, 1 σαλάτα, 2 μερίδες πλευρώτους στην σχάρα και 2 μερίδες πατάτες. Ζωή να χουμε!!!Το χταπόδι και το καλαμάρι απλά κατατάσσονται στα must eat before you die, τα πλευρώτους επίσης, ενώ η σαλάτα αθηναικόν με το μανούρι είναι χορταστική και από μόνη της. Η πραγματική ανακάλυψη όμως δεν ήταν το φαγητό (που ήταν έτσι κι αλλιώς υπέροχο). Ήταν η ΦΗΜΗ. Η φήμη λοιπόν είναι ένα ούζο από την Μυτιλήνη, 1 ετικέτα που αν δεν είσαι γνώστης δεν την πολυξέρεις (και δεν την βάζεις και στο μαγαζί σου, δεν νομίζω να την έχω ξαναδεί πουθενά αλλού). Ευτυχώς είμαστε παιδιά με σφαιρική μόρφωση και κλασσική παιδεία και κάποια από την παρέα δημοκρατικά αποφάσισε ότι αυτό θα πιούμε. Και άρχισε το πανηγύρι. Γιατί αυτό το ούζο και είναι γλυκό και δεν καίει καθόλου. Και μην ξεχνάτε, φρουτάκια παραγγείλαμε να φάμε. 20 λεπτά μετα τραγουδάγαμε το "ούζο σαν θα πιεις γίνεσαι ευθύς βασιλιας δικτατορας θεός και παντοκράτορας" σε συνδυασμό με το "παραγνωριστήκαμε" του Καλλίδη. Όλα αυτά με την ιώβεια υπομονή και απίστευτη ανοχή του μαγαζιού. Οι σερβιτόροι ήταν όλοι άνω των 40 (δλδ επαγγελματίες) ευγενέσατοι, αμεσότατοι και πολύ πολύ εξυπηρετικοί. Στο τέλος μας κέρασαν και χαλβα (νοστιμος ήταν, δεν λέω, αλλά αν είχαν κεράσει κάτι με λεμόνι να σπάσει η μυρωδιά των θαλασσινών θα ήμουν απολύτως ευτυχισμένη). Πληρώσαμε κάτι παραπάνω από 18 ευρώ το άτομο, αλλά αν δεν είχαμε πάρει μόνο ότι κολύμπαγε κάποτε στα ανοιχτά του Αιγαίου θα πληρώναμε πολύ λιγότερα. Αξίζει να πας μεσημέρι (καλά, σε απόσταση αναπνοής από την Ομόνοια, πήγαινε βράδυ αν σου βαστάει) για ουζοκατάσταση και να μείνεις μέχρι να αρχίσει να νυχτώνει. Μετά ταξάκι γτ οι πολλές ΦΗΜΕΣ επηρρεάζουν την ισσοροπία άσχημα. Καλά να περάσετε!!!!

Μάης είναι θα περάσει

Προχθες το μεσημέρι, κόκκινη γραμμή του μετρό, απόγευμα. Συναντάω την Μελίνα (φανατική μου αναγνώστρια και την ευχαριστώ) τυχαία. Με ρωτάει γιατί σταμάτησα να γράφω. Η απάντηση έχει 2 σκέλη. 1) Γιατί το internet μου έχει τα μαύρα του τα χάλια, κινείται με τόσο αργούς ρυθμούς που πρέπει να καταβάλλω μισάωρη προσπάθεια για να δω ΕΝΑ mail. Όποτε το να γράψω από το σπίτι μέχρι να λυθεί το πρόβλημα δεν παίζει σαν σενάριο. 2)Γιατί ο Μάης δεν ήταν ΠΟΤΕ καλός μήνας για μένα, και φέτος είναι ένας από τους χειρότερους. Μοιράζω το χρόνο μου προσπαθώντας να συμμαζέψω υπέρογκους λογαριασμούς, να πείσω τεχνικούς ότι είμαι άσχετη με το αντικείμενο τους και πρέπει να έρθουν να το φτιάξουν, και όχι δεν έχω ούτε το χρόνο ούτε την όρεξη να δω το πρόβλημα βήμα βήμα. Παράλληλα βγαίνω, γελάω, παρατηρώ, μαθαίνω, ζω. Όποτε έχω κάτι να γράψω.

Το πρόβλημα είναι ότι ξεκίνησα να γράφω όταν άρχισε να βαθαίνει η κρίση, ακριβώς γιατί πιστεύω ότι ο καλός και τίμιος επιχειρηματίας δεν πρέπει να αναγκαστεί να κλείσει το μαγαζί του και πρέπει να κάνει ο καθένας ότι μπορεί για να τον ενισχύσει. Στα μέρη για τα οποία γράφω δεν με έχουν κεράσει ούτε καραμέλα. Αυτά που γράφω, τα γράφω γιατί τα πιστεύω. Μετά τις εκλογές όμως και με όλο αυτό το καραγκοζιλίκι που επακολούθησε δεν είχα όρεξη να γράψω, γιατί ήμουν- και είμαι- με το ένα πόδι στην πόρτα να φύγω. Το blog δεν είναι προσωπικό, γι αυτό και τα προσωπικά μου δεν δηλώνονται ξεκάθαρα πουθενά. Σήμερα λοιπόν, που έμαθα μετα 1000 κόπων ότι η αίτηση μου για επιδότηση απορρίφθηκε, ότι το μέλλον μου εδώ (με γνώμωνα πάντα την γενικότερη κατάσταση) είναι πιο αβέβαιο από ποτέ και ότι το να μείνω ή να φύγω είναι μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί άμεσα και τελεσίδικα (γιατί κι εγώ την καθυστερούσα 3 χρόνια τρομάρα μου) έβαλα πείσμα ότι θα σας δημοσιεύσω το 1ο και τελευταίο μου προσωπικό κείμενο όσο και αν η σύνδεση μου στο internet διαφωνεί. 1 συγγνώμη γιατί δεν έγραψα τπτ τόσο καιρό και μια δέσμευση ότι από αύριο θα γίνουν πιο εντατικές οι αναζητήσεις μου για ανθρώπους που έχουν τα @ρχίδι@ να ζουν, να δημιουργούν και να παλεύουν σε μια Ελλάδα που όλοι λένε ότι βουλιάζει, με τους μισούς Έλληνες να έχουν πάθει παράκρουση και να ψηφίζουν ή Τσίπρα (πραγματικά, πιο ικανός πολιτικός είναι ο Γρηγόρης Αρναοούτογλου) ή Μιχαλολιάκο και που παρόλη την φοροεπιδρομή που πέφτει στο κεφάλι τους να χαμογελούν ειλικρινά με το που μπάινεις στο μαγαζί τους. Θα μείνω. Το αποφάσισα. Ότι και να μου συμβαίνει το ζω με εικόνες αυτής της πόλης. Ακόμα και στα μαυρα μου τα χάλια, όταν με βολτάρουν οι φίλες μου με το αμάξι για να νυστάξω και να κοιμηθώ, κάπου με θέα την πόλη με πάνε. Δεν μπορώ να μείνω αλλού. Θα βουτήξω και ότι βρέξει ας κατεβάσει. Βαρέθηκα και να περιμένω και να φοβάμαι. Α στα διάλα πια!!!

kozi's vs juicy burger

Τον τελευταίο χρόνο έχουν ανοίξει αρκετά burgerαδικα, και καταλαβαίνω τον λόγο. Πρώτες ύλες σε αρκετά καλή ποιότητα αλλά σε χαμηλές τιμές, χορταστικό γεύμα και με μια gourmet casual προσέγγιση μπορεί να προσελκύσει τον σωστό κόσμο για να γίνεται κοσμοσυρροή στο ταπεινό πλην τίμιο μαγαζάκι σου. Τα 2 καλύτερα βρίσκονται στα βόρεια προάστεια, το ενα στο Χολαργό και το άλλο στα Μελίσσια. Και επειδή σκέφτηκα ότι θα είχε πολύ πλάκα να τα συγκρίνω, διαβάστυε τις 2 κριτικές μαζεμένες.

Kozi's: Αν ξανακούσω άνθρωπο να παραπονιέται για το πόσο δύσκολο είναι το παρκάρισμα στο κέντρο της Αθήνας θα αυτοπυρποληθώ διαμαρτυρόμενη. Μετά από αυτό που έχω ζήσει για να παρκάρω κάπου κοντά στο Kozi's ειδικά, θα έχω κάθε δίκιο. Πραγματικά πιο εύκολα βρίσκεις να παρκάρεις στην Κυψέλη. Το μαγαζί δεν κάνει κρατήσεις (και με την λογική του, καλά κάνει κιόλας), απλά στην γύρω περιοχή υπάρχουν μόνο σπίτια και ένα τελειωμένο σουβλατζίδικο, οπότε ή θα σηκωθείτε και θα φύγετε (όπως κάναμε εμείς στις 2 αποτυχημένες προσπάθειες μας να φάμε εκεί) ή θα πάτε νωρίς, άκυρη μέρα, για να μην κοιτάζετε τον σερβιτόρο με το ίδιο ξελιγωμένο βλέμμα που κοιτάζατε τον Κωστάκη που σας άρεσε στην 1η γυμνασίου κι αυτός ούτε που σας έδινε σημασία γτ έπαιζε μπάλα. Το burger τους βέβαια σε αποζημιώνει για όλη την ταλαιπώρια που τράβηξες. Και με το παραπάνω κιόλας. Οι μερίδες τους είναι τεράστιες, όπως και οι σαλάτες τους, δυστυχώς όμως όχι και τα ορεκτικά τους στα οποία είναι λίγο φειδωλοί στις μερίδες. Το μπιφτέκι είναι ζουμερό, το ψωμάκι φρέσκο, οι πατάτες χειροποίητες και η sauce δικής τους έμπνευσης και παρασκευής είναι τόσο νόστιμη που αν την πουλούσαν σε βαζάκι την 6αδα θα την έπαιρνα σπίτι σίγουρα. Το service άμεσο και φιλικό, αν αποφασίσεις να περιμένεις σε κερνάνε το κατιτίς σου όσο στέκεσαι (αλλά εσυ βλέπεις τα burger να πηγαινοέρχονται και πεινάς περισσότερο), εξηγούν τα πάντα χωρίς να βαρυγκομάνε και οι τιμές τους είναι καλύτερες από ότι φανταζόσουν. Μην ξεχάσετε να πάρετε oreo cheesecake για να κλείσετε το γευμα σας.

Juicy burger: Στον Χολαργό, στην Κεραμεικού, στενάκι που αν δεν είσαι της περιοχής δεν το πιάνει και πολύ το μάτι σου, αλλά με πολύ πιο ευκολο parking. Το service είναι φιλικότατο, ο κατάλογος λιτός και απέριττος και οι τιμές μονοψήφιες σε ΟΛΟ τον κατάλογο. Η κουζίνα είναι ορθάνοιχτη για να βλέπεις τι γίνεται μέσα και ο σεφ σε χαιρετάει κιόλας από το παραθυράκι. Τα onion rings τους μας ήρθαν σε κουβαδάκι (στη κυριολεξία) και ήταν τόσα πολλά που ενώ τα τρώγαμε μανιωδώς ανακαλύπταμε ότι έχουν μείνει κι άλλα (4 ευρώ, αλλά ευκολά τρώνε 4 άτομα, το λες και τζάμπα). Κάναμε την υπερβολή και πήραμε έξτρα τηγανητές πατάτες και επειδή ήμαστε γουρουνίτσες, βάλμε και τυρί ακι μπέικον από πάνω (δεν το γράφει ο κατάλογος, αλλά οι άνθρωποι το έκαναν ευχαρίστως). Μετά ήρθε το burger σε bagel ολικής αλέσεως παρακαλώ, έγω πήρα με φιλέτο κοτόπουλο και ήταν τόσο σωστα ψημμένο που σχεδόν συγκινήθηκα από την χαρά μου. Γενικά ότι πήραμε ήταν ψημμένο ολόσωστα και πάρα πολύ νόστιμο. Αλλά, αυτό που παρατήρησε η φίλη μου και έχει δίκιο (αρχιτεκτόνισσα γαρ) είναι ότι το μαγαζί δεν σε προδιαθέτει να κάτσεις εκεί με τις ώρες, σε προδιαθέτει να φας και να φύγεις. Είναι πολύ καθαρό και minimal, το οποίο δεν είναι καθόλου κακό σας ιδέα, αλλά ίσως θα έπρεπε να επενδύσουν σε λίγο πιο άνετα καθίσματα και κανα δυο διακοσμητικά για να μην στρέφεις το βλέμμα σου στο απόλυτο κενό στην φάση της χώνεψης. Κι επειδή όποιος πάει τρώει σαν αρκούδα λίγο πρίν την χειμερία νάρκη και η φάση της χώνεψης είναι λίγο χρονοβόρα, καλό θα ήταν αν βάλουν και καμιά γλαστρούλα πάνω στο deck.

Άστυ 68: My humble opinion

Παρόλο που λειτουργεί λίγο παραπάνω από ένα χρόνο, το ανακάλυψα πρόσφατα. Για αν είμαι ακριβής, δεν το ανακάλυψα καν εγώ, αλλά ένας φίλος μου που έτυχε να παρκάρει απέναντι του. Το ότι δεν τραβάει το μάτι δεν είναι απαραίτητα κακό, ειδικά για το πολύβουο και πολύχρωμο Γκάζι, το γεγονός και μόνο ότι υπάρχει ένα μαγαζί που δεν κραυγάζει την ύπαρξη του, το λες κ ελπιδοφόρο. Θα το βρείτε πάνω στην Κωνσταντινουπόλεως, στον αριθμό 68 και είναι η επιτομή του urban chic restaurant. Πάτωμα από παλιά αθηναικά πλακάκια (τα οπία λατρεύω), τοίχοι σε λευκό και olive-χακί και ανάλαφροι πίνακες. Ο φωτισμός είναι χαμηλός, όπως και η μουσική για να μην χρειάζεται να μιλάμε δυνατά και να ξεκουράζονται λίγο τα ταλαίπωρα τα μάτια μας. Το service άμεσο, εξυπηρετικό και ευγενέστατο, ο ιδιοκτήτης εντάσσεται στους 10 πιο γελαστούς ανθρώπους ever encountered, σας καλοσψρίζουν με ζεστό ψωμί, 2 ντιπ και 1 ποτηράκι σούπα, ο κατάλογος έχει λίγα φαγητά, αλλά καλύππτει ένα ευρύ φάσμα απαιτήσεων, ενώ τα πιάτα ημέρας είναι γραμμένα και σε πίνακα δίπλα από την πόρτα. Για το τέλος σας δίνουν υποβρύχιο σε κρύο νεράκι, ενώ ο λογαριασμός δεν είναι του γδαρσίματος, με πολύ μεγάλη προσπάθεια μπορεί να ξεπεράσει τα 20 ευρώ κατά άτομο, το οποίο και για Γκάζι και για value for money το λες και πάμφθηνο. Συστήνεται ανεπιφύλακτα για καθημερινές που θέλετε να κάνετε κάτι ήσυχο, βαριέστε να μαγειρέψετε ή έχετε να δείτε κάποιον πολύ καιρό και θέλετε να μιλάτε χωρίς πολλά πολλά νταπα ντούπα. Καλό μέρος και για πρώτο ραντεβού γιατί θα εντυπωσιάσετε χωρίς να ξοδέψετε τα μαλλιά της κεφαλής σας.