The dark side of chocolate: My humble opinion

Είναι κατακαίνουργιο, με κοκκινη πινακιδα με μαύρα γράμματα και σε προ(σ)καλεί να μπεις μέσα. Είναι πάρα πολύ μικρό, χωράει 4 τραπεζάκια-μετρημένα και ο χωρος θυμίζει το σπίτι που μπήκαν ο Χάνσεν και η Γκρέτελ, αν το είχε σκηνοθετήσει ο Tim Burton. Το πάτωμα είναι η κλασσική αγαπημένη σκακιέρα με κόκκινα και μπεζ πλακάκια, όχι ασπρόμαυρα, στα δεξιά είναι το μπαρ, το οπίο έχει μια βιτρίνα με όλα τα σοκολατάκια που φτιάχνει το μαγαζι. Μικρά, παράξενα σε ύφος και σε γεύση που (αν βρεις να κάτσεις) θα σου έρθουν σε πιατάκι για να τα δοκιμάσεις. Έχει πολύ καλό τσαι και καφέ, αλλά φυσικά θα παραγγείλετε ρόφημα σοκολάτας. Γιατί και το ρόφημα και όλα τα σοκολατάκια φτιάχνονται απο Valhrona, την οποία την λες και καλύτερη σοκολάτα στον κόσμο. Το ρόφημα δε, φτιάχνεται απο 2 διαφορετικές περιεκτικότητες, οπότε η γευση του είναι διαφορετική ακόμα και απο τα άλλα μαγαζιά που σερβίρουν ρόφημα σοκολάτας από το συγκεκριμένο brand. Επίσης σερβίρουν και ένα από τα ελάχιστα κρασιά που ταιριάζουν με την σοκολάτα, οπότε ένα early drink με σοκολατάκια για τσιμπολόγημα μπορεί εύκολα να μπει στο πρόγραμμα για να τελειώσει μια κουραστικη μέρα. Ο λόγος που τονίζω το early drink είναι γιατί το μαγαζί είναι μεν ανοιχτό από τις 7 το πρωί αλλά 10 μ.μ. το αργότερο κλείνει. Πριν φύγετε αγοράστε ένα κουτί με σοκολατάκια, δύσκολα θα βρείτε αλλού τόσο περίεργους συνδυασμούς, όπως σοκολάτα με βασιλικό, κέδρο ή παρουνόσπορο (κι αυτά ήταν μόνο όσα δοκίμασα εγώ). Ο ιδιοκτήτης είναι ευγενέστατος και πρόθυμος να εξηγήσει τα πάντα και να βοηθήσει να επιλέξετε. Επίσης είναι πιστός στις άριστες πρώτες ύλες. Α και τιμές λογικοτατες!!!

Η πραγματικη βανίλια είναι μαύρη...και άλλες 10 διατροφικές αλήθειες!!!

Ok, δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να έχει σπουδάσει μαγειρική και ζαχαροπλαστική, ούτε να ξοδεύει τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο του ανάμεσα σε βιβλία μαγειρικής, κατσαρόλες και σουρωτήρια, αλλά θεωρώ απαράδεκτο για να μην πω ηλίθιο το να μην ξέρεις να ξεχωρίζεις αν αυτό που τρως είναι το αυθεντικό ή το υποκατάστατο...Για να σας βοηθήσω λοιπόν, εγώ που αν κάτι δεν είναι αληθινό δεν μου αρέσει θα σας αποκαλύψω τις 10+1 συνηθέστερες παρανοήσεις σχετικά με την διατροφή σας

1) Η πραγματική βανίλια είναι μαύρη. Κατράμι όμως. Η βανίλια είναι φυτό περίπου σαν κρίνος με έναν μαύρο μίσχο, αυτός ο μίσχος μπαίνει σε γυάλινα (καλύτερα) φιαλίδια και για να χρησιμοποιηθεί σχίζεται, αφαιρούνται και χρησιμοποιούνται τα επίσης κατάμαυρα σποράκια του. Αυτή η άσπρη βλακεία είναι βανιλίνη, δηλαδή χημική εσάνς, η οποία θα μου πείτε είναι χρήσιμη (γιατί δεν μπορείς να κάνεις κορμό σοκολάτας ούτε κεικ με τα σποράκια) και φτηνή. Λύση: Ζάχαρη βανίλιας. Γεμίζετε ένα γυάλινο δοχείο με λεπτή ζάχαρη και βάζετε 3-45 μίσχους από βανιλια (αφού έχετε χρησιμοποιήσει) τα σποράκια τους. Σε 5-7 μέρες η ζάχαρη θα έχει αρωματιστεί.

2)Η πραγματική καρμπονάρα δεν έχει κρέμα γάλακτος, έχει αυγά. Μην πάτε περιχαρείς σε κανένα αυθεντικό ιταλικό εστιατόριο, ζητήσετε καρμπονάρα και μετα την γυρίσετε πίσω γιατί είναι αηδία και δεν τρώγεται. Αυτή η αηδία είναι η original συνταγή, το άλλο είναι ζυμαρικά αλα κρεμ με bacon. Ναι είναι πολύ νοστιμότερο αλλα όχι δεν είναι καρμπονάρα.

3) Το βιταμ δεν είναι βούτυρο. Μπορεί να το αντικαταστήσει, έχει γεύση που συνδυάζεται πολύ ευκολότερα με τα γλυκά, αλλά είναι υδρογωνομένα φυτικά έλαια τα οποία δεν είναι και ότι καλύτερο για την υγεία. Προσέχετε λοιπόν, και αντικαταστήστε το όπου το ανέχεται η γεύση σας με ένα βούτυρο που δεν μυρίζει πολύ έντονα (αγελαδινό).

4) Η πραλίνα φουντουκιού δεν είναι η μερέντα. Η πραλίνα είναι ένα σκευασμα το οποίο γίνεται από νερό, ζάχαρη και κάποιο ξηρό καρπό. Αυτό τρίβεται, όμογενοποιείται και γίνεται μια πάστα η οποία είναι σφιχτή και δεν έχει ίχνος σοκολάτας. Αυτό υποτίθεται ότι ανακατεύεται με γάλα και κακάο και γίνεται μερέντα. Αν πάτε να το κάνετε, θα έχετε ένα πάρα πολύ υγειινό και νόστιμο αποτέλεσμα, αλλά δεν θα έχει καμία σχεση με του εμπορίου.

5) Το σιρόπι καραμέλας είναι απλά νερό και ζάχαρη. Δεν έχει αρώματα, δεν έχει χρωστικές. Κάντε το σπίτι σας!!!!

6) Το πραγματικό ρόφημα σοκολάτας γίνεται από πλάκα σοκολάτας και γάλα και είναι πηχτό. Αυτές οι σκόνες που κάνουν αυτό το νερομπλουμ, στο οποίο αν βάλετε και φτηνό γάλα μεταμορφώνεται σε καθαρτικό δεν είναι ούτε νόστιμες, ούτε και πολύ ευχρηστες τελικά. Αντικαταστήστε τες με κουβερτούρα και ανακατέψτε 5 λεπτά περισσότερο, δεν χάθηκε ο κόσμος.

7) Το πραγματικό γιαούρτι δεν είναι ξινό. Το απέφευγα χρόνια γιατ'ι εμένα τα ξινά φαγητά δεν μου αρέσουν, μέχρι που έπρεπε να πάρω αντιβίωση και ο συνταξιούχος απέναντι μου είπε να πάρω Όλυμπος, φαντάζομαι ότι αν το ψάξετε θα βρείτε και άλλα από μικρές φάρμες που κάνουν εξίσου καλό γιαούρτι. Το γιατί οι μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες κάνουν γιαούρτι που δεν τρώγεται δεν χρειάζεται να σας το πω καν νομίζω...Πάρτε κάνα στραγγιστό να κάνετε αλμυρα ντιπ στην χάση και στην φέξη και thats it!!!

8) Το αυθεντικό σνίτσελ γίνεται από μοσχάρι και δεν βάζουμε τριμμένη φρυγανιά αλλά τριμμένο μπαγιάτικο ψωμί. Είναι πάρα πολύ λεπτό και τηγανίζεται ελάχιστα. Τα χοιρινά και τα κοτόπουλα που τα παραγγέλνουμε ως σνίτσελ είναι απλά πανέ.

9) Η αυθεντική σαλάτα του Καίσαρα έχει αντζούγιες στην σως. Επίσης μην την πάρετε σε αυθεντικό ιταλικό άμα δεν το ξέρετε γιατί μια ψαρίλα θα σας έρθει και είναι κρίμα.

10) Το χύμα φυσικά αρωματισμένο τσάι δεν έχει καμία σχέση με το τσαι σκόνη στα φακελάκια. Δοκιμάστε το και προτιμήστε το.

+1) Τα αυθεντικά λουκάνικα ούτε μπαίνουν στο ψυγείο ούτε σε πλαστικό. Ωριμάζουν στον αέρα ή αποθηκεύονται μέσα σε ζωικό λίπος. Αυτά που είναι σε πλαστικό αν δεν καταναλωθούν αμέσως μετά το άνοιγμα πρέπει να πετιούνται γιατί είναι πολύ εύκολο να χαλάσουν.

Hip cafe: Pancakes και ζεστος καφές

Οk, το ομολογώ, παρόλο που λατρευω τα pancakes βαριέμαι -θανάσιμα όμως- να τα φτιάξω. Έψαχνα αρκετά χρόνια ένα μαγαζί που να φτιάχνει pancakes και όχι κακομούτσουνες τηγανίτες της γιαγιάς (τις οποίες πληρώνεις και το βάρος σου σε χρυσό) και μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ βρήκα κάτι να αξίζει τον κόπο και με χαρά σας μεταλαμπαδεύω την προσφάτως αποκτειθείσα γνώση μου. Το Hip Cafe λοιπόν βρίσκεται στην Μητροπόλεως στον αριθμό 26, όπου μέχρι προσφάτως αν δεν με απατά η μνήμη μου υπήρχε ενα υφασματάδικο. Η προηγούμενη χρήση του δεν του φαίνεται πάντως. Κατάλευκο, φωτεινό, καθαρό με πινελιές από λαχανί και θαλασσί και έναν ΤΕΛΕΙΟ πίνακα πάνω από τα τραπεζάκια στην "αίθουσα" που κοιτάει προς Ερμού. Το σέρβις είναι το ταχύτερο που έχω δει, μας ακολούθαγε σχεδόν με τα ποτήρια του νερού για να έχουμε να δροσιστούμε με το που θα καθήσουμε, πρόσεχε όλη την ώρα το πόστο του και ήταν χαμογελαστός και ευγενέστατος. Ο κατάλογος ήταν από τους πληρέστερους που έχω δει. Είχε εκτός από pancakes, καφέδες, χυμούς, σοκολάτες, τσάγια και λοιπά προφήματα, snacks, σαλάτες, γλυκά, cocktails και κυρίως πιάτα (μου χτύπησε στο μάτι ένα ριζοτο η αλήθεια είναι αλλά ήταν πολύ νωρις για μεσημεριανό). Η κουζίνα είναι ανοιχτή και βλέπετε όλη την διαδικασία παρασκευής του φαγητού σας άμα θέλετε, είναι ανοιχτό από τις 7:30 το πρωί και δίνει και πακέτο...έτσι για να φτιάξετε μια περίεργη μέρα στην δουλειά, για να κάνετε χαρούμενο το άρρωστο βλαστάρι σας ή απλά για να γουρουνιάσετε άλλη μια φορά με το που θα γυρίσετε σπίτι σας!!!

The kapsoura issue

Όλοι το έχουμε πάθει ή τουλάχιστον το έχει πάθει κάποιος πολύ καλός μας φίλος. Αυτό που τον παράτησε η γκόμενα για έναν μπούλη με μεγαλύτερο αμάξι/που ο γκόμενος της πήγε φαντάρος και αυτή θέλει να πιαστεί κάτω από το ΡΕΟ να πάει μαζί του στο στράτευμα/ που λιώνει πάνω από το κινητό που δεν χτυπάει/ που χτυπιέται, κλαίει, φωνάζει κι αναρωτιέται γιατί...Rings any bells???Επειδή το έχω ζήσει από όλες του τις εκφάνσεις, η λύση είναι μία:ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ!!!άσχετα με τα μουσικά σας ακούσματα και το πόσο ευαίσθητα είναι τα αυτιά σας (τα δικά μου καθόλου) ο μόνος τρόπος να εκτονωθεί αυτός που κλαιέι και οδύρεται όλη μέρα χωρίς να σας κάνει τον ώμο μούσκεμα από το κλάμμα είναι να τον ντύσετε, να τον στολίσετε (υπερβολικά) και να τον πάτε στους ειδικούς. Στους σκυλάδες. Αυτοί το έχουν αναγάγει σε επιστήμη, κάθε μέρος του προγράμματος απευθυνεται σε διαφορετικού είδους καψούρα.

Έχει special αφιέρωμα
στους φαντάρους (π.χ. κι απόψε στην σκοπιά)
σε όσους τους χωρίζει κυριολεκτικά μόνο η απόσταση αλλά είναι τίγκα ερωτευμένοι(π.χ. θα θελα να σουν εδω)
σε όσους τους παρατήσανε (π.χ. ένα γράμμα, μάτια που κλαίνε)
σε όσους έφυγαν αυτοί και το μετάνιωσαν (π.χ θέλω να σε ξαναδώ)
σε όσους τους κεράτωσαν(π.χ. στην υγειά της αχάριστης)
σε όσους κερατώσανε(π.χ δικαιωμά μου να γυρνώ στο σπίτι τα χαράματα)
σε όσους αναρωτιούνται αν θα βρουν το άλλο τους μισό ποτε (βρείτε μου κάποια που νάχει αισθήματα)
σε όσους δεν ενδίδει η γκόμενα (π.χ. θα παρακαλάς)

Όλα αυτά με πολύ νταπα ντούπα (οπότε ο φίλος σας δεν μπορεί να κλαφτεί και να θέλει από την φασαρία), χορό (όποτε και δεν μιλάει και κουνιέται που καθότανε 2 βδομάδες στον καναπέ σαν ιγκουάννα) και κυρίως ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΑΞΙΟΠΑΘΟΥΝΤΕΣ ΣΤΑ ΔΙΠΛΑΝΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ. Με το που θα πέσει η γνωστη σφαλιαρόμουντζα στο Α μέρος του προγράμματος του μέγα καλλιτέχνη (εκεί δεν χορέυουμε, μόνο χειρονομούμε) όλο και κάποιοσ διπλανός αντίθετου φύλου θα εντοπίσει τον χαροκαμμένο της παρέας. αν αυτό που δει του/της κάνει θα αρχίσει ο λουλουδοπόλεμος. Και τίποτα να μην παιχτεί μετέπειτα ο φίλος έχει πάρει την αυτοπεποίθηση που χρειαζόταν χωρίς πολλά λόγια. Μετά αρχίζουν οι χοροί. και με σπασμένο πόδι να πας, άμα είσαι αγοράκι η θέα ειναι απερίσπαστη, ειδικά στα τσιφτετέλια πάνω στο τραπέζι η καλύτερη θέση καψούρη είναι καθήμενος. Τα ζεμπέκικα είναι αφ ενός μεγάλη εκτόνωση για τα αγοράκια, αφ ετέρου πηγή γέλιου για τα κοριτσάκια. Sorry guys, αλλά έχω δει υπερβολικά πολλούς τύπους με μαυρο πουκάμισο και στενο παντελόνι να μισοκολυμπάνε αντίνα χορεύουν, κατα τύχην σφαλιάρες να πάνε και να έρχονται λόγω έλλειψης χώρου για την στροφή και κυρίως θεικές τούμπες. Για το ύφος "που είσαι μωρή ηλίθια να με δεις να χορεύω και να καταλάβεις τι έχασες" δεν μιλάω γιατί σέβομαι τον πόνο της καψούρας του άλλου.

Τώρα αν εσείς είστε πλήρως ευτυχισμένοι και τα μπουζούκια απέχουν παρασάγκας από τα ακούσματα σας, κάντε την καρδιά σας πέτρα, βάλτε ωτοασπίδες, πιείτε πολύ (άρκει να μην οδηγείτε), παίξτε με τα λουλουδάκια ακόμα περισσότερο και κυριως γελάστε. Όλο αυτό είναι μια κατάσταση περισσότερο για τον χαβαλέ. Δεν παέι κανείς να ακούσει τον εμπνευσμένο στίχο και την φανταστική μουσική, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΕΡΑ!!!ο κόσμος πάει για να περάσει καλά, να εκτονώσει την καψούρα του, να ξεπεράσει την πίκρα του και να κοιμηθεί πιο χαρούμενος από ότι ξύπνησε!!!Όταν καψουρευτείτε εσείς και κοπανιέστε για έναν έρωτα που όλοι ξέρουν -ακόμα κι εσείς- ότι σε ένα μήνα δεν θα τον θυμάστε καν, μην πάτε στα μπουζούκια, πηγαίνετε για τρέξιμο, τι να πω???

Κάνατε λοιπόν την καρδιά σας πέτρα, πηγατε στο σκυλάδικο, ευχάριστα ή δυσάρεστα πέρασε η βραδιά αλλά ο φίλος σας δεν ανέκαμψε. 2 τινά μπορεί να συμβαίνουν 1)είναι βαρια μορφη καψούρας. Σε αυτήν την περίπτωση ανατρέχετε πάλι στον λαικό βάρδο που βροντοφωνάζει "ο έρωτας με έρωτα περνάει" και τον στρέφεται προς την Μαιρούλα που και τον γουστάρει και καλό κορίτσι είναι και δνε θα οτν παρατήσει για τον καθε χλιδάφραγκο με το αμάξι των 100 χιλίαδων ευρώ και των 800 χιλιάδων δόσεων. 2) Γουστάρει που είναι στο επίκεντρο και τον προσέχουν και τον φροντίζουν όλοι. Μην σοκάρεστε, απολύτως ανθρώπινο και φυσιολογικό είναι. Σε αυτην την περίπτωση (yeyyyyy) συμβουλεύω απλά να μην ξαναπάτε στα μπουζούκια, πηγαίνετε τον σινεμά για να (ξε)σκάει και μόνο και κάποια στιγμή θα το παρατήσει το τροπάριο, δεν μπορεί.

Σε κάθε περίπτωση, καλά κουράγια!!!!